سوسیالیستها هیچگاه اهداف خود را پنهان نمیکنند. آنان ریشه نابرابری و فلاکت موجود را در تحلیل نهایی در حاکمیت سرمایه میدانند. محدود کردن سوسیالیسم به حقوق بشر محدود کردن سوسیالیسم در چارچوب سرمایه است و مسئله مالکیت اجتماعی را از صورت قضیه حذف میکند. این امر بیشک باب طبع برنی ساندرز و شاخه ایرانی آن موسوم به “سوسیالیسم سبز” هست ولی به هیچوجه پاسخگوی نیازهای مردم به تنگ آمده از فلاکت ناشی از نظم سرمایه نیست که روز به روز کف خیابان حق خود را طلب میکنند. “نسل Z” فرزندان همین مردم به تنگ آمده هم در عمل در مییابند که فقط آنگاه که نظم موجود را به چالش بکشند، پاسخ مشکل را یافتهاند: یا سوسیالیسم و یا بربریت سرمایه.
نیک
3 ماه قبل
با تشکر از مانا و امید برای پرداختن به این مطلب مهم امیدوارم شاهد بحث های بیشتری در این زمینه باشیم و امیدوارم رفقای مارکسیست لنینیست ما که همچنان حقوق بشر و دموکراسی را بعنوان عناصر بورژوایی تحقیر و تفسیر میکنند دریابند که چه ضربه ای به سوسیالیسم زده و میزنند. آنچه که هواداران سوسیالیسم مییابد به آن توجه کنند آنست که سوسیالیسم کلید چراغ نیست که با انقلاب روشنش کنیم. پروسه ایست که فاکتور های متعدد داخلی و خارجی بر سرعت شکلگیری آن تاثیر دارد ولی مهم جهتِ تحولات به سوی منافع مردم است و اینکه تولید ثروت در جامعه میباید در جهت رفاه و آسایش و زندگیِ بدون نگرانی انسان ها باشد نه برای مال اندوزی. شاید زمان آن رسیده که چپ با چهره ای نو و با نامی دیگر چون حزب «زحمتکشان» یا «کارکنان» به صحنه آید.
سوسیالیستها هیچگاه اهداف خود را پنهان نمیکنند. آنان ریشه نابرابری و فلاکت موجود را در تحلیل نهایی در حاکمیت سرمایه میدانند. محدود کردن سوسیالیسم به حقوق بشر محدود کردن سوسیالیسم در چارچوب سرمایه است و مسئله مالکیت اجتماعی را از صورت قضیه حذف میکند. این امر بیشک باب طبع برنی ساندرز و شاخه ایرانی آن موسوم به “سوسیالیسم سبز” هست ولی به هیچوجه پاسخگوی نیازهای مردم به تنگ آمده از فلاکت ناشی از نظم سرمایه نیست که روز به روز کف خیابان حق خود را طلب میکنند. “نسل Z” فرزندان همین مردم به تنگ آمده هم در عمل در مییابند که فقط آنگاه که نظم موجود را به چالش بکشند، پاسخ مشکل را یافتهاند: یا سوسیالیسم و یا بربریت سرمایه.
با تشکر از مانا و امید برای پرداختن به این مطلب مهم امیدوارم شاهد بحث های بیشتری در این زمینه باشیم و امیدوارم رفقای مارکسیست لنینیست ما که همچنان حقوق بشر و دموکراسی را بعنوان عناصر بورژوایی تحقیر و تفسیر میکنند دریابند که چه ضربه ای به سوسیالیسم زده و میزنند. آنچه که هواداران سوسیالیسم مییابد به آن توجه کنند آنست که سوسیالیسم کلید چراغ نیست که با انقلاب روشنش کنیم. پروسه ایست که فاکتور های متعدد داخلی و خارجی بر سرعت شکلگیری آن تاثیر دارد ولی مهم جهتِ تحولات به سوی منافع مردم است و اینکه تولید ثروت در جامعه میباید در جهت رفاه و آسایش و زندگیِ بدون نگرانی انسان ها باشد نه برای مال اندوزی. شاید زمان آن رسیده که چپ با چهره ای نو و با نامی دیگر چون حزب «زحمتکشان» یا «کارکنان» به صحنه آید.