نیروهای امنیتی در چند روز اخیر تعدادی از اساتید دانشگاه و پژوهشگران حوزه اقتصاد و جامعه شناسی را دستگیر کرده اند، بدون اینکه دلایل دستگیری آنان را اعلام کنند. نگاهی به فعالیتهای آکادمیک و پژوهشی دستگیرشدگان نشان می دهد که آنان در سایت “نقد اقتصاد سیاسی” نظرات خود را منعکس میکردهاند و یا به ترجمه کتاب در حوزه اقتصاد سیاسی و جامعه شناسی اهتمام داشته اند. و همچنین در میزگردها و دیگر رسانههای شنیداری، دیداری و نوشتاری، نظرات خود را درباره مسائل جاری کشور و عدالت اجتماعی و چگونگی عبور کشور از بحرانهایی که گرفتار آن است اعلام میکردهاند. تمام این فعالیتها علنی بوده و متولیان این امور در حکومت از فعالیتها و پژوهشهای آنان آگاه بودند.
در شرایطی که کشور با بحرانهای گوناگون روبروست، و اثرات جنگ ۱۲ روزه همچنان روح و روان مردم را آزار میدهد، و زندگی روزمره آنان با بیم وامید همراه است، مسئولان جمهوری اسلامی بجای پاسخ به مطالبات مردم و حل مشکلات آنان در زمینههای بیکاری، گرانی و فقر روزافزون، فساد عنانگسیخته، آب، برق، محیطزیست و تمرکز مبارزه با عوامل نفوذی و جاسوس اسرائیل که تا بالاترین سطح نهادهای کشور راه پیدا کردهاند، با تکرار همان اشتباهات گذشته، و ناتوان از مقابله با جاسوسان بیگانه، برای نشان دادن قدرت و توانمندی خود زنان، دانشگاهیان، پژوهشگران، معلمان، کارگران و فعالین تشکلهای صنفی و مدنی را که فعالیتهای آزاد و علنی دارند، دستگیر و زندانی میکنند، تا عجز و ناتوانی خود را در مقابل جاسوسان، که به گفته یکی از مسئولین امنیتی سابق کشور، از رگ گردن به مسئولان نزدیکترند، و ناکارآمدی دولتمردان را در اداره امور کشور، انکار کنند.
متاسفانه نگرانی و دغدغههای دلسوزان کشور و عموم مردم به این بگیر و ببندها، فساد لگامگسیخته، تورم وگرانی، فقر روزافزون و… در کشور محدود نمی شود، چه، سایه خطر جنگ خانمانسوز دیگری، با سیاستهای فشار حداکثری ایالات متحده امریکا و اسرائیل از یکطرف، و مقاومت و مخالفت جمهوری اسلامی ایران با آن رویکردها از طرف دیگر، بر نگرانیها و مصائب مردم افزوده است. در چنین شرایطی اگر مسئولین نمیتوانند صلح را به مردم ارززانی دارند، و قرار است بر مواضعی پافشاری کنند که توافق با امریکا و متحدانش را ناممکن میداند، عقل سلیم حکم میکند که دستکم مردم را باخود داشته باشند. اما با کمال تاسف آنچه را از چندی پیش شاهدیم و در چند روز اخیر هم این رویکرد چهره آشکارتر خود را نشان داده است، خلاف انتظاری است که مردم بعد از جنگ ۱۲ روزه از نظام داشتند.
واقعیت این است که امروز کشور در موقعیتی قرار دارد که باید بنیه دفاعی آن تقویت شود، اما مهمتر و در عینحال تعیینکنندهتر، در شرایطی که کشوربه آن گرفتار آمده، بازگشت حکومت به مردم است. تنها با چنین رویکردی می توان چشم طمع دشمنان را از کشور دور کرد و با اتکاء به مردم بر بحرانها فائق آمد.
گروه خرداد هوادار سازمان فداییان خلق (اکثریت)- داخل کشور
چهاردهم آبان ماه ۱۴۰۴
