درآستانه دهم اکتبر۲۰۲۵، روز جهانی مبارزه برای لغو حکم اعدام ، بیاییم بار دیگر این روز جهانی را به صدای اعتراض علیه مرگ، سرکوب، وکلیت نظام جنایتکارانهی اسلامی و رژیم اعدامی بلند کنیم؛ نظامی که با شکست درعرصه بین المللی ، اعدام در داخل کشور را برای ارعاب جامعه و دوام و بقای خود همچنان روزانه دنبال می کند !
دهم اکتبر برای مردم ایران معنایی دوچندان دارد. چرا که فزونی اعدام درایران ، به تناسب جمعیت ایران در برابر کشور چین ، بالاترین رقم را با خود دارد و نشانه خونبارترین فصول تاریخ معاصر ماست:
تاریخ خونبار نظام اسلامی از آغاز با آتش و خون و جنون نوشته شده است .
ازبه آتش کشیدن سینما رکس آبادان در قبل از آغاز قیام بهمن توسط روحانیون ، تا نخستین روزهای بعد از بهمن ۵۷، با هدف درهم شکستن سازمانهای انقلابی، فرمان خمینی در ۲۸ مرداد ۵۸ به کردستان، بعد تر تهاجم خلخالی در کشتار فرزتدان شناخته شده ترکمنصحرا و تهاجم به اعراب جنوب در استلن خوزستان آغاز گردید.حکومت با خلخالیها و جلادان دیگر، با گسترش زندانها و شکنجه، اعدام را به رکن اصلی بقای خود بدل ساخت.
کشتار دههی ۶۰، قتلعام هزاران زندانی سیاسی در سال ۶۷، و ادامهی همان جنایات در سالهای ۸۸، ۹۶، ۹۸ و ۱۴۰۱ در خیزش انقلابی «زن، زندگی، آزادی»، همگی حلقههایی از یک نشان و زنجیر واحدند: نشانه جلوگیری از پیشروی و مقاومت مردم ایران و زنجیره مرگ آفرینی در حیات جامعه برای بقاء و دوام حاکمیت اعدام در ایران .در ۹ ماههی نخست سال ۲۰۲۵، بیش از ۱۰۵۰ نفر در ایران اعدام شدهاند فاجعهای که همچنان ادامه دارد.
همانگونه که بار ها گفتیم : اعدام ستون بقای نظام اسلامی است که بر ستم، تبعیض و استثمارانسان ها و به نشانه بردگی استوار است. از کردستان تا بلوچستان، از اوین و رجاییشهر تا خیابانهای تهران، منطق حاکم یکی است:
بیگمان اعدام، درایران و جهان ،جنایتی علیه انسانیت است:
ما امروز فقط از مرگ سخن نمیگوییم، بلکه از نظامی میگوییم که مرگ را نهادینه کرده است.
در ایران، اعدام نه تنها سلاحی علیه مخالفان سیاسی، بلکه ابزاری برای کنترل و سرکوب مبارزات طبقاتی، جنسیتی و مذهبی است.
رژیم از وحشت خیزشهای مردمی، برای ایجاد رعب و وحشت در جامعه به جنایت اعدام متوسل میشود ، ازجمله اعدام بهاییان، که نقض آشکار آزادی عقیده و حقوق بشر است.
پس از حملهی جنایتکارانهی اسرائیل به ایران و بمباران وحشیانهی خانهها و زیرساختها طی ۱۲ شبانهروز ، که دستکم ۱۷۰۰ نفر از مردم بیدفاع جان باختند ، رژیم اسلامی که کشور را به فاجعهبارترین شرایط اقتصادی، سیاسی و اجتماعی کشانده است، از ترس خیزشهای انقلابی به بهانه رودررویی با جاسوسان، موج تازهای از بازداشت، شکنجه و اعدام را بهراه انداخته است.
بهگفتهی منابع رسمی حکومتی، پس از این حملات بیش از ۲۱ هزار نفر دستگیر شدهاند.
اکنون هشتاد و نهمین هفتهی «سهشنبههای اعتصاب غذای زندانیان سیاسی» در بیش از ۵۲ زندان کشور جریان دارد .اعتصابی علیه اعدام و شرایط بغایت غیرانسانی زندانها.
در خارج از کشور نیز، مدافعان مردم ایران همراه با نهادهای پشتیبان مبارزات کارگران، زنان، زحمتکشان و ملیتهای تحت ستم، بهطور مستمر تظاهرات و آکسیونهای اعتراضی در حمایت از زندانیان اعتصابی برگزار میکنند.
ما، نهادهای چپ و دمکراتیک، با تمام توان در سازماندهی، مشارکت و همراهی در این آکسیونها و کارزار جهانی علیه اعدام حضور داریم تا با افشای ماهیت طبقاتی و سیاسی اعدام، مبارزه علیه آن را به مبارزه علیه استثمار، تبعیض و استبداد پیوند میدهیم ، و یاد همهی جانباختگان راه آزادی را زنده نگه میداریم.
یاد جانباختگان خاورانها، آنان که با فریاد «زنده باد زندگی و آزادی» به استقبال مرگ رفتند، و آنان که در سلولهای تاریک و سیاهچالها ایستادند و تسلیم نشدند ، همهی آنان در وجود ما زندهاند. هربارکه میگوییم: «نه به اعدام»، بواقع اعلام میکنیم که حافظان خاطرهی آنان و ادامهدهندگان راهشان هستیم.
ما خطاب به وجدان های بشر دوست جهانی میگوییم: اعدام در ایران مسئلهای داخلی نیست؛ جنایت علیه بشریت است.
ما از همهی مردم ایران و جهان و وجدانهای آگاه جامعهی بشری میخواهیم علیه جنایت سازمانیافته وحکومتی اعدام، مشارکت ورزند و از اقدام دادخواهانه مردم ایران حمایت فعال نمایند
دادخواهی نه صرفاً خواست خانوادههای جانباختگان و زندانیان سیاسی، بلکه خواست اجتماعی و تاریخی همهی مردم ماست.
ما خواهان دادخواهی و محاکمهی آمران و عاملان همهی جنایات صورت گرفته در دو نظام (شاه – شیخ) هستیم.
ما نه میبخشیم و نه فراموش میکنیم.
اعدام ، این جنایت سازمانیافته و قتل عمدی حکومتی ، باید لغو گردد!
سرنگون باد رژیم جمهوری اسلامی!
زنده باد آزادی، برابری و زندگی!
هیئت هماهنگی نهادهای چپ و دمکراتیک
چهارشنبه ۱۶ مهر ۱۴۰۴ برابر با ۰۸ اکتبر ۲۰۲۵
