به دنبال افزایش حضور نیروهای نظامی آمریکا در نزدیکی آبهای سرزمینی ونزوئلا، ارتش این کشور هفتهی گذشته رزمایش گستردهای را در جزیره لا اورچیلا در دریای کارائیب برگزار کرد.
به گزارش سایت «آمریکا ۲۱»، این جزیره ۴۳ کیلومتر مربعی که در حدود ۱۸۰ کیلومتری شمال لا گوایرا و نزدیک پایتخت، کاراکاس، قرار دارد، تنها یک پایگاه نظامی را در خود جای داده و غیرمسکونی است. طبق اعلام وزیر دفاع ونزوئلا، ولادیمیر پادرینو لوپز، در رزمایش سهروزه با نام «کارائیب مستقل ۲۰۰» بیش از ۲۵۰۰ سرباز، ۲۲ هواپیما و بالگرد، ۱۲ ناو جنگی و ۲۰ شناور کوچکتر شرکت کردند. همچنین توپخانه، رادارهای پدافند هوایی و موشکهای ساخت روسیه مورد آزمایش قرار گرفتند. روسیه که نزدیکترین شریک راهبردی ونزوئلا به شمار میآید، بلافاصله حمایت خود را از این کشور اعلام کرد.
پادرینو در پایان رزمایش این عملیات را «تقریباً کامل» توصیف کرد، اما در عین حال بر ضرورت دو برابر کردن آمادگیها در برابر تهدید ناشی از استقرار نیروهای آمریکایی تأکید کرد. او پیشتر اقدامات نیروی دریایی آمریکا در کارائیب را بهشدت محکوم کرده و آن را «جنگ اعلامنشده» خوانده بود که طی آن افراد – چه قاچاقچی مواد مخدر باشند یا نه – در دریا بدون حق دفاع از خود کشته میشوند.
در ادامه، برای نخستینبار در سراسر کشور تمرینهای نظامی با حضور غیرنظامیان برای آموزش کار با سلاح برگزار شد. به گفتهی وزیر دفاع، این برنامهها از این پس بهصورت هفتگی تکرار خواهد شد.
برخی کارشناسان اما این اقدامات را بیش از هر چیز با اهداف تبلیغاتی ارزیابی کردهاند. راینل مارتینز، سرگرد پیشین نیروی هوایی ونزوئلا که اکنون در تبعید در آمریکا زندگی میکند، در گفتوگو با خبرگزاری فرانسه مدعی شد که تمرکز این حجم از تجهیزات در جزیرهای کوچک، در عمل آسیبپذیر و کماثر است و ارتباطی با جنگ نامتقارن مورد ادعای دولت کاراکاس ندارد.
در سطح افکار عمومی اما، دادههای مؤسسه «داتاویوا» از اوایل سپتامبر نشان میدهد که اکثریت قاطع مردم از سیاست دفاعی و نظامیسازی برای حفاظت از کشور پشتیبانی میکنند. حدود ۹۰ درصد پاسخدهندگان بر دفاع از حاکمیت ملی و مخالفت با هرگونه مداخله خارجی تأکید کردهاند و ۷۷ درصد نیز گفتهاند آمادهاند در برابر تهاجم احتمالی از کشورشان دفاع کنند. به باور ۹ نفر از هر ۱۰ نفر، منابع طبیعی ونزوئلا هدف اصلی آمریکا است. همزمان، اعتماد به دولت نیکلاس مادورو به ۷۰ درصد افزایش یافته است؛ رشدی که بخشی از آن به نرخ ۷,۷۱ درصدی رشد اقتصادی در نیمهی نخست سال ۲۰۲۵ نسبت داده میشود.
در مقابل، ماریا کورینا ماچادو، چهرهی مورد حمایت واشنگتن در میان اپوزیسیون، تنها از هشت درصد حمایت برخوردار است. او بارها خواستار دخالت بینالمللی برای سرنگونی مادورو شده بود.
در ایالات متحده، بر اساس نظرسنجی مؤسسه «یوگاو»، گرچه حدود نیمی از پاسخدهندگان ونزوئلا را کشوری «نامطلوب یا دشمن» تلقی میکنند، اما نزدیک به دوسوم مردم مخالف مداخلهی نظامی مستقیم هستند. بیش از ۵۰ درصد نیز اعلام کردهاند که برکناری مادورو با کمک ارتش آمریکا را نمیپذیرند. در عین حال، ۲۶ درصد از شرکتکنندگان در این نظرسنجی گفتهاند که اساساً دربارهی این موضوع نظری ندارند.
دولت ونزوئلا همزمان با این تحولات، شورای امنیت سازمان ملل را فراخوانده است تا فوراً به اقدامات نظامی آمریکا پایان دهد و به حاکمیت سیاسی و ارضی ونزوئلا و کل منطقهی کارائیب احترام بگذارد. الکساندر یانیز، سفیر ونزوئلا در سازمان ملل، تأکید کرده است که این اقدام آمریکا نقض آشکار منشور ملل متحد است و ثبات نیمکرهی غربی و حقوق ملت ونزوئلا و سایر کشورها را تهدید میکند.
