چارلی کِرک در مسائل کلیدی سیاسی و اجتماعی چه می‌گفت؟

مرگ چارلی کِرک، فعال سرشناس راست‌گرای آمریکا و بنیان‌گذار سازمان «Turning Point USA»، که در میانه یک نشست دانشجویی در یوتا هدف گلوله قرار گرفت و کشته شد، موجی از واکنش‌های گسترده در فضای سیاسی و اجتماعی ایالات متحده برانگیخته است. کِرک در دهه گذشته به یکی از چهره‌های اصلی جنبش راست افراطی در میان جوانان بدل شده بود و نقش مهمی در شکل‌دهی به گفتمان ضد مهاجرت، ضد حقوق ترنس‌جندرها و مخالف سیاست‌های تغییرات اقلیمی داشت. مرگ او نه تنها خلائی بزرگ در این جریان ایجاد کرده، بلکه بحث‌های تازه‌ای درباره خشونت سیاسی، رشد راست افراطی و پیامدهای نفوذ او بر فضای عمومی آمریکا به راه انداخته است.

اینجا برخی از دیدگاه‌های این فعال درباره تغییرات اقلیمی، مهاجرت، کنترل سلاح و دیگر موضوعات آمده است.

چارلی کِرک، یکی از تأثیرگذارترین فعالان راست‌گرای آمریکا، نقش بزرگی در شکل‌دادن به جنبش جوانان راست افراطی در موضوعات کلیدی سیاسی داشت.

او بنیان‌گذار «Turning Point USA» بود، سازمانی سیاسی برای بسیج جوانان محافظه‌کار. او در حالی که این ماه در دانشگاه «یوتا ولی» به پرسش‌های دانشجویان درباره سیاست‌های مربوط به افراد ترنس‌جندر و تیراندازی‌های جمعی پاسخ می‌داد، هدف گلوله قرار گرفت و کشته شد.

در اینجا برخی از مهم‌ترین موضوعاتی که کِرک بر آن‌ها متمرکز بود و مواضع او در قبالشان به نقل از نیویورک تایمز آمده است:

هویت جنسیتی

کرک با جلب حمایت مسیحیان محافظه‌کار که از افزایش پذیرش جامعه ال‌جی‌بی‌تی‌کیو در ایالات متحده بیم داشتند، به شدت با حقوق همجنس‌گرایان و ترنس‌ها و همچنین جدایی دین از دولت مخالفت می‌کرد.

او دانشجویان و والدین را تشویق می‌کرد اساتیدی را که به باورشان «ایدئولوژی جنسیتی» ترویج می‌کردند، گزارش دهند.

در سال ۲۰۲۱، او شاخه‌ای با نام TPUSA Faith تأسیس کرد که طبق وبسایت آن «برای متحد کردن کلیسا حول اصول اصلی عقیدتی و حذف بیداری‌گرایی از منبرهای آمریکا» ایجاد شده بود.

کنترل سلاح

کرک مدافع سرسخت حق مالکیت سلاح بود.

او در یک گردهمایی در سال ۲۰۲۳ گفت متمم دوم قانون اساسی آمریکا ابزاری حیاتی برای «دفاع در برابر حکومت استبدادی» است. او اعتراف کرد که در جامعه‌ای مسلح نمی‌توان از مرگ‌های ناشی از تیراندازی جلوگیری کامل کرد، اما باور داشت مزایای داشتن حق حمل سلاح از هزینه‌های آن بیشتر است.

او گفته بود:
«فکر می‌کنم ارزشش را دارد که هر ساله متأسفانه شاهد مرگ‌هایی با سلاح باشیم تا اینکه متمم دوم داشته باشیم که از سایر حقوق خدادادی ما محافظت کند.»

راه‌حل او برای کاهش خشونت با سلاح ساده بود: «دادن سلاح به دست شمار بیشتری از آمریکایی‌ها.»

نژاد

کرک قانون حقوق مدنی سال ۱۹۶۴ را «اشتباه» و عاملی مخرب در سیاست آمریکا می‌دانست و آن را «سلاحی ضدسفیدپوستان» توصیف می‌کرد.

او دکتر مارتین لوتر کینگ جونیور را به‌خاطر این قانون مقصر می‌دانست و رهبر جنبش حقوق مدنی را فردی «وحشتناک» می‌نامید. کرک می‌گفت جامعه‌ای بی‌توجه به رنگ پوست می‌خواهد، اما احترام گذاشتن به کینگ را دلیل تمرکز آمریکا بر مسئله نژاد می‌دانست.

او مخالف سرسخت «اقدام مثبت» (Affirmative Action) بود و قاضی دیوان عالی، کتانجی براون جکسون، را «استخدامی صرفاً برای تنوع» معرفی می‌کرد.

موضع او علیه تنوع، برابری و شمول (DEI) به جایی رسید که اظهاراتش به‌طور گسترده نژادپرستانه تلقی شد. مثلاً در ۲۰۲۴ گفت: «اگر یک خلبان سیاه‌پوست ببینم، با خودم می‌گویم امیدوارم واقعاً صلاحیت داشته باشد.»

در ۲۰۲۱، در سخنرانی‌ای در مینه‌سوتا، او جورج فلوید را – که قتلش به دست پلیس مینیاپولیس در ۲۰۲۰ جنبش عدالت نژادی گسترده‌ای را برانگیخت – «آشغال» خواند که شایسته این همه توجه نیست.

یهودستیزی

کرک بارها به یهودستیزی متهم شد، حتی از سوی محافظه‌کاران هم‌فکرش.

او حامی نظریه توطئه «جایگزینی» بود – باوری که می‌گوید یهودیان قصد دارند آمریکایی‌های سفیدپوست را با مهاجران غیرسفید جایگزین کنند؛ ایدئولوژی‌ای که الهام‌بخش تیرانداز کنیسه پیتسبورگ در ۲۰۱۸ بود.

او همچنین یهودیان را به تأمین مالی جنبش‌های ضدنژادپرستی مانند «جان سیاهان مهم است» متهم کرد و در ۲۰۲۳ گفت:
«بنیان فلسفی ضدسفیدپوستی عمدتاً توسط اهداکنندگان یهودی در این کشور تأمین شده است.»

کمی بعد نیز گفت: «یهودیان فقط کالج‌ها را کنترل نمی‌کنند – بلکه سازمان‌های غیرانتفاعی، فیلم‌ها، هالیوود، همه چیز دست آن‌هاست.»

هم‌پیمانانش معمولاً از طریق تأکید بر حمایت کرک از اسرائیل از او دفاع می‌کردند. کرک اقدامات اسرائیل در غزه را تأیید می‌کرد و پس از مرگش، بنیامین نتانیاهو نخست‌وزیر اسرائیل او را «دوستی شیر‌دل برای اسرائیل» خواند.

اسلام

کرک اسلام را خطری برای ایالات متحده می‌دانست و از «ارزش‌های فتح‌طلبانه» آن سخن می‌گفت که به زعم او «به دنبال تصرف زمین و قلمرو» هستند.

او در آوریل گفته بود:
«آمریکا آزادی دین دارد، اما باید صریح باشیم: مناطق بزرگ و یکپارچه اسلامی تهدیدی برای آمریکا هستند.»

او پیش از انتخابات شهرداری نیویورک، نامزدی زهران ممدانی – سیاستمدار مسلمان – را با القاعده و حملات ۱۱ سپتامبر پیوند زد و این پست به اسلام‌هراسی متهم شد.

آزادی بیان

کرک خود را مدافع آزادی بیان معرفی می‌کرد و سازمانش هم با کمپین‌هایی نمادین مثل توپ‌های بادی بزرگ در دانشگاه‌ها، دانشجویان را به نوشتن آزادانه روی آن‌ها دعوت می‌کرد. او دانشجویان را به مناظره نیز فرامی‌خواند.

با این حال، منتقدان او را به ریاکاری متهم می‌کردند، زیرا «Turning Point USA» فهرستی موسوم به Professor Watchlist تهیه کرده بود که در آن اساتید با گرایش‌های چپ معرفی می‌شدند.

او همچنین بارها با استناد به متمم اول قانون اساسی علیه دانشگاه‌هایی که مانع حضورش می‌شدند، شکایت کرده بود.

تغییرات اقلیمی

کرک بارها نگرانی‌ها درباره تغییرات اقلیمی را رد می‌کرد، هرچند نظرسنجی‌ها نشان می‌دادند که جوانان محافظه‌کار به این موضوع اهمیت می‌دهند. او به‌اشتباه ادعا می‌کرد که اجماع علمی درباره گرمایش جهانی وجود ندارد.

او تغییرات اقلیمی را تهدیدی وجودی برای بشریت نمی‌دانست و در دسامبر ۲۰۲۴ آن را «مزخرف کامل» توصیف کرد.

در اوت ۲۰۲۵ نیز در پادکستش میزبان کریس رایت، وزیر انرژی، بود که تغییرات اقلیمی را «چندان مهم» نمی‌دانست.

برچسب ها

اين نوشته را در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذاريد

توجه: کامنت هایی که بيشتر از 900 کاراکتر باشند، منتشر نمی‌شوند.
هر کاربر مجاز است در زير هر پست فقط دو ديدگاه ارسال کند.

یک پاسخ

  1. منبع این مطلب و نویسنده درج نشده و مشخص نیست که ترجمه است یا کسی برای اخبار روز فرستاده.
    اخیرا و بویژه در دو سال اخیر موجی در جمهوری خواهان و مخصوصا در طرفداران افراطی موسوم به مگا راه افتاده و عناصر کلیدی و معروفی از آن به مرور تغییر موضع داده و بشدت علیه اسراییل و کمک های عظیم مالی و تسلیحاتی آمریکا به آن فعال و‌ پر صدا شده اند بطوری که در بعضی مواضع با چپ ها و افراد دلزده از دمکرات ها موسوم به پراگرسیو همزبان و هم رای شده اند. چارلی کرک یکی از آنها بود بطوری که نه تنها عده ای از طرفداران و غیر طرفدارش بلکه افراد فعال و پرطرفدار در دایره راست قتل او را مشکوک و کار اسراییل می دانند.
    مورد دیگر اینست که بر خلاف تبلیغات و نظرات خام و سطحی بخشی از دمکرات ها هم مذهبی هستند و مدافع مالکیت اسلحه.
    خط مشخص و سیاه سفیدی در کار نیست. این نوشته تنها گوشه ای از نظرات این فرد را آنهم فهرست وار درج کرده که ناکامل و حتی تا حدی گمراه کننده است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

آگهی