طی یک هفته اخیر، با نزدیک شدن سالروز جنبش انقلابی و آزادیخواهانه ۱۴۰۱، شاهد تجمعات مردم آزادیخواه در شهرهای مختلف ایران بودیم.
جمهوری اسلامی در هراس از سرگیری مجدد تجمعات اعتراضی و سراسری شدن آن، با علم به فضای نارضایتی و نفرت عمیق طبقه کارگر، زنان و اقشار محروم جامعه از خود، مجموعه ای اقدامات پیشگیرانه را در دستور گذاشت. نیروهای امنیتی و اطلاعاتی و… خود را آماده تقابلهای احتمالی کرد. تلاش کرد با احضار تعداد زیادی از فعالین زن، فعالین آزادیخواه و برابری طلب و فعالین مدنی و…، با تذکر و تهدید آنها از برگزاری هر گونه تحرک اعتراضی ممانعت کند. همزمان کوشید با گسیل نیروهای امنیتی، لباس شخصی، اطلاعاتی و نظامی، با کنترل میادین شهرها و اماکن پر جمعیت کنترل جدی بر اوضاع خصوصا در شهرهای بزرگ و مراکز تحصیلی و کاری، داشته باشد.
علیرغم تمام این تلاشها، شاهد تجمعات اعتراضی در بسیاری از شهرهای ایران، زندانها، مراکز کاری، تحصلی و… بودیم. مردم آزادیخواه، زنان و نسل جوان، خانواده جانباختگان و زندانیان سیاسی با دست زدن به ابتکارات مختلف سومین سالگرد اعتراضات سراسری انقلابی و خیزش آزادیخوهانه و جانباختگان آنرا گرامی داشتند.
در این چند روز و خصوصا روز سه شنبه، ۲۵ شهریور، مصادف با سومین سالگرد تشد جان باختن مهسا امینی(ژینا)، علیرغم فضای امنیتی و حضور وسیع نیروهای جمهوری اسلامی، زنان و مردان و نسل جوان آزادیخواه در بسیاری از شهرها منجمله تهران، کرج، شیراز، کرمانشاه، سنندج، مشهد، اراک، سقز، کامیاران، گوهردشت، نیشاپور و…، شاهد انواع تجمعات بزرگ و کوچک با سردادن شعارهای ″مرگ بر جمهوری اسلامی″ و ″زن، زندگی، آزادی″ بود. در میدان صادقیه تهران تجمع مردم با یورش نیروهای حکومتی به خشونت کشیده شد، در سقز روز سه شنبه مردم آزادیخواه مغازه ها را بسته و شهر به حالت تعطیل عمومی درآمد. آرامگاه “آیچی”، آرمگاه مهسا امینی، از ترس تجمع مردم تماما در محاصره نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی بود. در سنندج مردم آرامگاه جانباختگان را گل باران کردند. در زندانهای مختلف خصوصا در میان زنان زندانی و زندانیان سیاسی تجمعات اعتراضی برگذار شد، در زندان قرچک ورامین زنان آزادیخواه ضمن تجمع در حیاط زندان و شعار دادن و سردادن سرودهای آزادیخواهانه در اقدامی نمادین طناب داری را علیه اعدام به آتش کشیدند و در پایان برنامه با آتش زدن روسری های خود، یاد جنبش انقلابی ۱۴۰۱، که آزادی زن پرچم اصلی آن بود، را گرامی داشتند.
گرامیداشت جنبش انقلابی ۱۴۰۱ علیرغم تمام موانع و تلاشهای سرگوبگرانه جمهوری اسلامی در ایران برگزار شد. این تجمعات اعتراضی، علیرغم فصای جنگی و سرکوب، نشان داد که طبقه کارگر ایران، مردم آزادیخواه، زنان و جوانان برابری طلب، علیرغم اینکه در ۱۴۰۱ به همه اهداف خود نرسیدند، علیرغم اینکه در این مدت و با حمله اسرائیل و تحمیل جنگی ۱۲ روزه و لطمات جدی آن به این جنبش، از هر فرجه و امکانی برای از سرگیری جنگ خود با حاکمیت استفاده خواهند کرد. جنگ و حمله اسرائیل، فضای جنگی و میلیتاریستی حاکم، تهدید ها و خط و نشان کشیدن دو دولت مرتجع اسرائیل و ایران علیه همدیگر و خطر جنگ و حمله نظامی تهدید جدی علیه جامعه ایران و علیه جنبشهای اعتراضی و انقلابی در این کشور و منطقه است. اما طبقه کارگر آگاه در ایران، زنان برابری طلب و آزاده و همه محرومان جامعه با همه موانع و مشکلات با تجارب تا کنونی خود، برای پایان عمر ننگین جمهوری اسلامی، خود را سازمان و آماده میکنند. آنها به این حقیقت آگاهند که برای بهود زندگی و پایان جنگ و جنایت تنها راه سرنگونی انقلابی جمهوری اسلامی بر دوش خود و با اتکا به نیروی واقعی و متحد خود است.
مردمآزادیخواه در این هفته اعلام کردند، قلب تپنده خیزش ۱۴۰۱ و جنبش برای به زیر کشیدن جمهوری اسلامی نه با سرکوب و نه با جنگ از طپش نخواهد افتاد. این جنبش راه پیشروی و پیروزی خود را هموار میکند.
زنده باد آزادی، برابری
حزب حکمتیست (خط رسمی)
۲۶ شهریور ۱۴۰۱- ۱۷ سپتامبر ۲۰۲۵
