
سخت است
جهنّمِ جهان را درنگریستن
و در مرثیههای سوگ
سرنوشتِ انسان را نَگریستن .
**
آه –
بر آوارِ جنگلِ سیاه
سخن از صفای سرو و سپیدار
از من
گفتن مخواه .
.
در پسِ پرچینِ کوچه باغهای عفن
پچ پچِ مردارِ خاطرهی یاس و یاسمن؛
و در گذرگاهِ تباهی
نالهی طفلانِ بِسمِل ؛
و بر خرابههای عصرِ تمدن
رسولانی بی آزرم
با رسالتِ باطل .
آه –
بر گورِ تاک
ترانهی انگور
از من
سرودن مخواه ؛
سخت است
به سرگذشتِ انسان اندیشیدن
و گریبان
از اندوهی گران
برندریدن .
جهانگیر صداقت فر
تیبوران – ۵ سپتامبر ۲۰۱۶





