ایمان مبارز، ایمان دادخواه جهان ما را گذاشت و گذشت

با اندوه فراوان با خبر شدیم که ایمان مبارز، ایمان دادخواه و از همراهان و خانواده‌های جان‌باخته‌گان فعال در کارزار ایران تریبونال، هفته‌ی پیش در شهر محل سکونت‌اش ایروان واقع در کالیفرنیا جهان ما را گذاشت و گذشت. خبر درگذشت ایمان  تکان‌د‌هنده و غیر قابل انتظار بود.  ایمان زندگی کوتاهی داشت؛ اردیبهشت ۱۳۶۱ چشم به جهان گشود و شهریور ۱۴۰۴ چشم بر جهان فرو بست.

ایمان علی‌رغم تمام سختی‌های زندگی، به‌ویژه از دست دادن پدرش در سنین کودکی (چهار ماهگی) که بیش از هر زمانی دیگری به او نیاز داشت، در جوانی با ایده‌های بزرگ انسانی پای به میدان مبارزه علیه وضع موجود گذاشت. با شکل‌گیری کارزار ایران تریبونال، از جمله نخستین جوانان دادخواهی بود که به آن پیوست و آن چه در توان داشت برای موفقیت آن به کار گرفت. 

جمهوری اسلامی، پدرش ایرج شیرعلی از اعضای اتحادیه کمونیست‌ها را در بهمن ۱۳۶۱ تیرباران کرد. جمهوری اسلامی ایمان و خواهرش ایده را برای همیشه از مهر و محبت و عشق پدری محروم کرد. نبود پدر، زخم عمیقی در قلب پاک ایمان شد. این زخم از او انسانی مهربان و آهنین ساخت و او را به میدان مبارزه علیه جمهوری اسلامی کشاند و به قول شاملو، “فریادی شد تا باران”.  

ایمان، به حق حیات انسان‌ها باور داشت و از این رو علی‌رغم این‌که زخم عمیقی بر تن داشت، با اعدام به مخالفت برخاست و فریاد دادخواهی و عدالت‌خواهی بر آورد. او در ویدئویی که سال‌ها پیش به دادخواهی پدرش منتشر کرد،  می‌گوید:”… اگر قرار باشد من فریاد به‌زنم، فریاد من باید این باشد پدرم را به من پس بدید، کودکی‌ام را به من پس بدید،  نوجوانی‌ام را به من پس بدید… آن موقع که حرف زدن یاد گرفتم، پدرم نبود، وقتی به مهد کودک و مدرسه رفتم و دیپلم گرفتم، پدرم نبود، وقتی برای اولین بار عاشق شدم پدرم نبود…”

ایمان، مبارزی بود مصمم و فروتن. با فریاد بزرگ شد و با فریاد به جنبش دادخواهی و کارزار ایران تریبونال پیوست و تا زمانی که چشم برجهان فرو بست، با زخمی بر پیکر، جهان را با تمام بی‌عدالتی‌های‌اش فریاد زد. او صدای رسای دادخواهی خانواده‌های دهه‌ی شصت و فرزند مبارز توده‌های رنج و کار ایران بود. این صدا از بین رفتنی نیست و بر دل تاریخ جنبش دادخواهی دهه‌ی‌ شصت نشسته است.

بنیاد ایران تریبونال، ضمن گرامی‌داشت یاد و خاطره ایمان شیرعلی، درگذشت او را به خواهرش ایده شیرعلی، به مادرش سوسن گل‌محمدی و مادر بزرگ‌اش اشرف‌الملوک غیاثی- که هر دو از یاران کارزار و شاهدان کمیسیون حقیقت‌یاب ایران تریبونال بودند-، خانواده‌های گل‌محمدی و شیرعلی و خانواده بزرگ دادخواهان دهه‌ی شصت، به‌ویژه خانواده‌های خاوران تسلیت می‌گوید.  

یاد و فریاد دادخواهی ایمان برای همیشه ماندگار خواهد بود.

بنیاد ایران تریبونال

۱۲ شهریور ۱۴۰۴ برابر با ۳ سپتامبر ۲۰۲۵

برچسب ها

اين نوشته را در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذاريد

توجه: کامنت هایی که بيشتر از 900 کاراکتر باشند، منتشر نمی‌شوند.
هر کاربر مجاز است در زير هر پست فقط دو ديدگاه ارسال کند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

آگهی