جمهوری اسلامی سه زن؛ شریفه محمدی، پخشان عزیزی و وریشه مرادی را به اعدام محکوم کرده است. این البته نخستین بار نیست که جمهوری اسلامی زنان را به اعدام محکوم میکند. جمهوری اسلامی در دههی شصت صدها دختر و زن جوان مبارز را بعد از شکنجههای قرون وسطائی در چند دقیقه بدون دادرسی، بدون حق دفاع، بدون وکیل، بدون رعایت موازین حقوقی و اصول عدالت به اعدام محکوم کرد.
اکنون بر همهگان، نه تنها مردم ایران، بر تمام دنیا روشن است که دادگاه در جمهوری اسلامی بیدادگاهی بیش نیست. جمهوری اسلامی رسواتر از آن است که فکر میکند میتواند با استفاده از نام دادگاه، فرزندان مبارز و دلاور ایران را به اعدام محکوم و قتل آنان را توجیه کند؛ فرزندانی که جز به دفاع از شان و کرامت انسانی تودههای مردم ایران در مقابل حکومتی بهغایت سرکوبگر و جنایتکار، جز ایستادن در کنار مردم و دفاع از منافع و حقوق آنان نیاندیشیدهاند.
مردم فرزندانشان را که به دست جلادان جمهوری اسلامی اسیر شده و میخواهند با کشتنشان از آنان انتقام بگیرند و در میان آنان رعب و وحشت ایجاد کنند که کار ناتمامشان در جنبش انقلابی زن زندگی آزادی را به اتمام نرسانند، تنها نمیگذارند.
همصدا با تودههای مردم، تودههای کار و زحمت در ایران، همگام با اتحاد سراسری کارگران و بازنشستگان، بازنشستگان رشت و اهواز و سنندج، ایرانیان آزاده در استکهلم را به مراسمی که شورای حمایت از مبارزات آزادیخواهانه مردم ایران و فعالان شورای همکاری چپ و کمونیست در اعتراض به حکم اعدام شریفه محمدی، ساعت چهار بعد از ظهر روز شنبه ۲۳ اوت در مدبوریارپلاتسن استکهلم برگزار میکنند، فرا میخوانیم.
حکم اعدام در هر شکل و به هر بهانهای، تعرض به حق حیات انسان است و باید متوقف و لغو شود. حکم اعدام شریفه محمدی نهتنها تعرضی آشکار به حق حیات یک زن فعال کارگری و جنبش زنان است، بلکه پیام آشکار سرکوب علیه مردم و هر گونه اعتراض صنفی و اجتماعی در ایران است.
کانون زندانیان سیاسی ایران (در تبعید)
۲۰ اوت ۲۰۲۵
