شرمآور است که تمام سران کشورها، مهر سکوت بر لب زدهاند و تنها نظارهگر مرگ هزاران کودک، زن، پیر و جوان هستند؛ زیر دستان اسرائیل، یا با گلولهای بیرحمانه کشته میشوند، یا در زیر آوار و تشنگی جان میسپارند.
چه رازی در این میان نهفته است که سکوتی چنین سنگین را بر دوش سیاستمداران جهان نهاده؟
کدام منفعت پشت این سکوت خوابیده، که جان انسانهای بیگناه در برابرش بیارزش شده است؟
آمریکا به موتور محرک اسرائیل تبدیل شده، و اروپا به سوپاپهای این ماشین جنگی. همه با هم در این جنایت همدست شدهاند.
باید با صراحت گفت:
جنایتی که امروز در غزه میبینیم، بیشباهت به آنچه هیتلر با یهودیان کرد نیست؛ با این تفاوت که اکنون، قربانیان زندهبهگور میشوند.
اینبار، اسرائیل نقش هیولای بیمهاری را بازی میکند که با پشتیبانی قدرتهای جهانی، دست به نسلکشی میزند.
دنیا، اینبار با چشمانی باز و با رسانههایی که همهچیز را نشان میدهند، شاهد جنایتیست بزرگتر از آنچه در تاریخ هولوکاست ثبت شده.
سوال اینجاست:
آیا در پاسخ به گروگانگیری، باید کل یک ملت نابود شود؟
آیا این بهانهای نیست برای تصاحب کامل غزه؟
آیا در برابر این نسلکشی، وجدان جهانی باید خاموش بماند و رهبران دنیا سکوت پیشه کنند؟
از این خواب بیخبری برخیزید.
ترس را کنار بگذارید و گامهای بزرگ بردارید تا شاید جلوی این فاجعه انسانی را بگیریم.
چنان که سعدی، شاعر بزرگ ایران، گفت:
بنیآدم اعضای یکدیگرند / که در آفرینش ز یک گوهرند
چو عضوی به درد آورد روزگار / دگر عضوها را نماند قرار
امروز، همان روزیست که نباید منتظر فردای آن ماند.
زیرا فردا، شاید خیلی دیر باشد.
یک پاسخ
کلماتت سکوتی را میشکافد که جهان در آن غرق شده است. ممنونم که با شجاعت و همدلی، حقیقت را بیان میکنی وقتی که بسیاری چشم خود را بر آن میبندند. باشد که پیامت دلها را بیدار کند و پیش از آنکه دیر شود، انگیزهی عمل شود. 💔🕊️
– ثمینه