نزدیک به دو دوجین زن بَدَوی، که لباسهای سیاه بر تن داشتند، در کلبهای ساده و سوزان زیر آفتاب کویر در کرانهی باختری اشغالی، ساکت و بیحرکت بر زمین نشسته بودند.
این زنان در اعتصاب غذا هستند تا از مقامهای اسرائیلی بخواهند پیکر رهبر محبوب جامعهشان را که هفتهی گذشته در درگیری با یک شهرکنشین یهودی کشته شد، بازگردانند. آنها اعلام کردهاند تا زمانی که پیکر این مرد برای دفن در زادگاهش، امالخیر، بازنگردد، به اعتصاب خود ادامه خواهند داد.
به گزارش آسوشیتدپرس، شاهدان میگویند «عوده الحثلین» در درگیریای که ویدئوی آن نیز منتشر شده، به ضرب گلولهی یک شهرکنشین افراطی اسرائیلی کشته شد. مقامهای اسرائیلی گفتهاند که پیکر او تنها در صورتی تحویل داده خواهد شد که خانوادهاش با شرایطی خاص موافقت کند؛ شرایطی که «برای جلوگیری از بینظمی عمومی» عنوان شدهاند. اهالی روستا میگویند این شرایط شامل محدودسازی تعداد شرکتکنندگان در مراسم خاکسپاریای است که معمولاً صدها نفر را گرد هم میآورد، و نیز دفن شبانهی او در شهری مجاور.
مادر او، «خضرا الحثلین»، ۶۵ ساله، که یکی از دهها زنی است که از ۱۵ تا ۷۰ سال دارند و در اعتصاب غذا شرکت کردهاند، گفت:
«ما میخواهیم او همینجا در امالخیر دفن شود و مراسمی محترمانه برایش برگزار کنیم، بدون هیچ شرط و شروطی. ما چه کردهایم که مستحق چنین رفتاری باشیم؟ هیچ!»
اعتصابی نادر، اعتراضی از دل خشم
اعتصاب غذا که روز سهشنبه وارد ششمین روز خود شد، بهعنوان شکلی نادر از اعتراض علنی توسط گروهی از زنان بدَوی شناخته میشود؛ زنانی که معمولاً در خلوت سوگواری میکنند. این حرکت نشاندهندهی خشم عمیق آنها نسبت به کشتهشدن عوده و نیز احساس آنها نسبت به آنچه «تحمیل شرایط غیرمنصفانهای» از سوی اسرائیل میدانند است؛ شرایطی که به باور آنها ناقض آداب، باورها و حقوقشان نسبت به سرزمین اجدادیشان است.
اما فراتر از آن، این زنان میگویند ناچار شدهاند زبان به اعتراض بگشایند، چراکه حملات مکرر شهرکنشینان و یورشهای ارتش اسرائیل، شوهران، پسران و پدرانشان را هدف قرار داده است. خشم آنها زمانی شدت گرفت که شهرکنشینی بهنام «ینون لوی»، مظنون به شلیک گلولهی مرگبار، بهسرعت از حبس خانگی آزاد شد.
قهرمان فیلم مستند، قربانی خشونت واقعی
رنج فلسطینیان در منطقهی «مسافر یطا» در کرانهی باختری در فیلم مستند «سرزمین دیگری نیست» — برندهی جایزه اسکار — به تصویر کشیده شده بود؛ فیلمی دربارهی خشونت شهرکنشینان و زندگی زیر حاکمیت نظامی اسرائیل.
عوده الحثلین، یک فعال سیاسی و معلم زبان انگلیسی، یکی از مشارکتکنندگان در این فیلم بود و دوستی نزدیکی با کارگردانان فلسطینی آن داشت.
فیلم زندگی در منطقهای را نشان میدهد که در آن ساکنان یهودی در حال ساخت شهرکهای جدید و گسترش شهرکهای قدیمی در بلندیهای اطراف روستاهای فلسطینیاند؛ درحالیکه بولدوزرهای ارتش اسرائیل بهطور مکرر برای تخریب خانههای فلسطینی که «غیرقانونی» اعلام شدهاند، وارد عمل میشوند. فلسطینیان میگویند گرفتن مجوز ساختوساز از اسرائیل تقریباً ناممکن است.
بر اساس دادههای سازمان ملل، چهار فلسطینی در سال جاری بهدست شهرکنشینان کشته شدهاند.
شاهدان میگویند درگیری منجر به مرگ الحثلین پس از آن آغاز شد که ماشینآلات حفاری شهرکنشینان وارد زمینهای روستا شدند. برخی فلسطینیان پس از آنکه یکی از این ماشینآلات، جوانی از روستا را زخمی کرد، شروع به پرتاب سنگ کردند. ارتش اسرائیل اعلام کرد در جریان این درگیری، فلسطینیها به یک غیرنظامی اسرائیلی سنگ پرتاب کردند و او هم به سمت «تروریستها» تیراندازی کرد.
لوی، شهرکنشینی شناختهشده که بهدلیل خشونت علیه فلسطینیان تحت تحریم بینالمللی قرار دارد، هفتهی گذشته بازداشت شد، اما بهسرعت آزاد شد. قاضی اعلام کرد که هیچ مدرکی وجود ندارد که ثابت کند لوی گلولهی مرگبار را شلیک کرده است.
ویدئو، روایت شاهدان، و بیپاسخی مقامات
در ویدئویی که یک شاهد فلسطینی گرفته، دیده میشود که لوی دو بار شلیک میکند و با گروهی از فلسطینیان غیرمسلح درگیر میشود. در این ویدئو، لوی آنها را به پرتاب سنگ متهم میکند، اما محل برخورد گلولهها مشخص نیست.
با این حال، ساکنان روستا میگویند که او همان کسی بوده که گلوله را به سینهی الحثلین شلیک کرده، و هیچ فرد دیگری در آن صحنه مسلح نبوده است.
ارتش و پلیس اسرائیل به پرسشها دربارهی اینکه چه کسی دیگر ممکن است گلولهی مرگبار را شلیک کرده باشد، پاسخ ندادند. تماسهای متعدد با تلفن لوی نیز بیپاسخ ماند.
از زمان کشتهشدن الحثلین، نیروهای اسرائیلی به روستا بازگشته و ۱۸ مرد را بازداشت کردهاند. اهالی میگویند دستکم یکی از آنها هنوز در زندان است، و اعتصابکنندگان خواستار آزادی او نیز هستند.
حس ناتوانی مطلق
روز دوشنبه، یک هفته پس از مرگ الحثلین، لوی در همان نزدیکی دیده شد، درحالیکه صدای ماشینآلات حفاریاش از کلبهی محل اعتصاب زنان بهوضوح شنیده میشد.
برای «سارا الحثلین»، این صدا یادآور آسیبپذیری روستا بود.
او که ۳۹ ساله و زنبرادر عوده است، گفت:
«آنها ساعت ۲ یا ۳ صبح میآیند. مثل کابوس است، چون صدای ماشینهایشان را میشنویم و میدانیم که برای ما آمدهاند. نمیدانیم نوبت چه کسی خواهد بود یا چه کسی را خواهند برد.»
اغلب ساکنان امالخیر با یکدیگر نسبت خانوادگی دارند — برخی نزدیک، برخی دور — و تقریباً همگی نام خانوادگی الحثلین را دارند. عوده و همسرش از املا متفاوتی برای نام خود استفاده میکنند.
سارا الحثلین گفت شوهر خودش، عزیز، پس از کشتهشدن عوده توسط اسرائیل بازداشت و روز سهشنبه آزاد شد.
او افزود:
«ما میخواهیم صدایی داشته باشیم و در این مبارزه شریک باشیم. مردها یا از سوی شهرکنشینان آسیب میبینند یا توسط ارتش بازداشت و زندانی میشوند و در دسترس نیستند.»
به گفتهی او، سه نفر از زنان اعتصابکننده — مادر، خواهر و همسر عوده — نیاز به مراقبتهای پزشکی پیدا کردهاند.
ارتش و پلیس اسرائیل به پرسشها دربارهی این اعتصاب غذا پاسخی ندادند.
خواستهای ساده: شنیده شدن
«میسّر الحثلین»، ۳۲ ساله، در کنار دیگر زنان در کلبهی اعتصاب نشسته بود. او گفت از زمانی که غذا نخوردن را آغاز کرده، شیرش خشک شده و شبها با گریههای نوزادش از خواب میپرد.
برادرش، حمید، روزی که عوده کشته شد بازداشت شد و هنوز آزاد نشده است.
او گفت:
«ما اعتصاب کردهایم چون دنیا باید بیدار شود. ما نمیخواهیم مشکلی ایجاد کنیم. فقط میخواهیم با عدالت و در سکوت زندگی کنیم.»
«هنادی الحثلین»، ۲۴ ساله، گفت که هیچ چیز کمتر از دفنی شایسته برای همسرش در زادگاهش را نمیپذیرد.
او گفت:
«عوده به این دلیل اینجا کشته شد که به شیوهی خودش مقاومت میکرد. او اینجا کشته شد و باید همینجا دفن شود. زمین امالخیر از خون او سیراب شده است.»
یک پاسخ
چقدر روش های دو حکومت ضد انسانی اسلامی و اسراییلی به هم شبیه هستند. تحویل ندادن جسد به خانواده، خاکسپاری بدون حضور افراد، دفن کردن در شهری دیگر!! رذالت و توحش مشابه.