![](https://www.akhbar-rooz.com/wp-content/uploads/2024/07/664.jpg)
انجمن قلم آمریکا ضمن انتشار متنی از سپیده رشنو به اجرای حکم زندان این نویسنده اعتراض کرده است. سپیده رشنو قرار است فردا شنبه ۶ مرداد برای اجرای حکم سه سال و ۱۱ ماه حبس به زندان برود. (این حکم تا ۱۳ مرداد به تعویق افتاده است).
سپیده رشنو، شاعر و نویسنده برای اجرای حکم سه سال و ۱۱ ماه حبس به زندان فراخوانده شده و باید روز شنبه ۶ مرداد (۲۷ ژوئیه) خود را به زندان معرفی کند.
انجمن قلم آمریکا طی اطلاعیهای به این امر اعتراض کرده و با اشاره به آنچه تنها برای نداشتن حجاب اجباری بر این نویسنده رفته، نوشته است: «دگراندیشانی مانند سپیده مظهر نقشی هستند که اغلب نویسندگان و هنرمندان در دفاع از حقوق بشر دارند.»
سایت این نهاد متنی را از سپیده رشنو منتشر کرده که برای انجمن قلم ارسال شده و اجازه نشر آن را به این نهاد داده است. سپیده رشنو در این متن نوشته است: «ادبیات مبارزه گاهی شعری از محمد مختاری است که زیر لب زمزمه میشود، گاهی آوازی است که ویکتور خارا خوانده، گاهی حکاکیهای یک زندانی سابق بر دیوار سلول انفرادی است تا زندانی جدید بداند کسی قبلاً اینجا بوده است.»
این شاعر و نویسنده نوشته است: «در رژیمهای توتالیتر مانند جمهوری اسلامی، ادبیات مبارزه گاهی “روایتی ساده” است. در چنین رژیمهایی که رسانهها، مطبوعات و کتابها همیشه سانسور میشوند تا تصویری نادرست به عنوان حقیقت ارائه کنند، روایتها نقش مهمی در مبارزه این روزها دارند.»
“روایتگری” شاید اشارهای باشد از آنچه بر این نویسنده رفته و او آن را روایت کرده است و تنها به این دلیل به زندان محکوم شده است. او درگیریاش با یک زن مداخلهگر حجاب را در شبکههای اجتماعی “روایت” کرد و پس از آن برای اولین بار به سه سال و هفت ماه زندان محکوم شد.
سپس تعلیقش از تحصیل را “روایت” کرد و این بار نیز برای تعریف آنچه بر او رفته بود به چهارماه حبس محکوم شد.
او در ادامه متنی که برای انجمن قلم آمریکا فرستاده نوشته است: «جمهوری اسلامی مانند هر رژیم توتالیتر دیگری به شدت از راویان و حتی بیشتر از مبارزانی که روایت میکنند، میترسد.»
سپیده رشنو تاکید کرده که روایتگری “خط قرمزی بر همه دروغهاست، به ویژه در رژیمی که ناپدید شدن و زندانی شدن مخالفان را انکار میکند”.
او روایتگری را معادل “مستندسازی در تاریخ” دانسته است. خانم رشنو در پایان نامهاش نوشته است: «به عنوان یک نویسنده هرگز فکر نکردم که ادبیات و روایت از مبارزه و مقاومت برای حقوق بشر جدا هستند.»
انجمن قلم آمریکا ضمن انتشار این متن از سایر انجمنهای قلم در سراسر دنیا خواسته تا با بازنشر این متن “به زندانی کردن ناعادلانه او و دهها نویسندهای که به دلیل آزادی بیان توسط دولت ایران بازداشت شدهاند” اعتراض کنند.
سپیده رشنو در صفحه اینستاگرام خود ضمن انتشار عکسی از پدر و مادرش شرحی بر آخرین روزهای آزادیاش و از “رنج بزرگی” نوشته که “بر پارههای تنش” روا داشته است.
منبع: دویچه وله