نتایج دور اول و دوم نمایش انتخابات ریاست جمهوری اسلامی، بار دیگر بر این واقعیت صحه گذاشت که اکثریت مردم ایران، خواهان سرنگونی این رژیم فاشیستی هستند!
رژیم اسلامی جنایت و غارت، در روز هشت تیر، چهاردهمین دوره مضحکه انتخاباتی “ریاست جمهوری” را برگزار کرد. نمایشی که این سیستم مبتنی بر استبداد عریان سیاسی و مذهبی، در تمام ۴۵ سال گذشته ادامه داشته است. با این همه تا سال ۹۶ رژیم قادر بود با فریب میلیونها نفر از مردم و یا ایجاد رعب، آنها را به پای رای گیری ها و رای سازی های دوره ای خود بکشاند. اما از خیزش انقلابی دیماه ۹۶ بدین سو و جا افتادن گفتمان “اصلاح طلب، اصولگرا، دیگه تمومه ماجرا” اکثریت مردم به ویژه اردوی کار و رنج، به چیزی جز سرنگونی تام و تمام جمهوری اسلامی از طریق یک انقلاب مردمی نمی اندیشند. از اینرو در تمام هفت سال اخیر شاهد خودداری شرکت اکثریت مردم در بالماسکه های انتخاباتی رژیم بودیم.
ابعاد نه به رژیم در دور اول چنان خردکننده بود که علیرغم همه رای سازیها، خود رژیم اعتراف کرد که بیش از شصت درصد مردم از شرکت در “انتخابات” خودداری کرده اند، که تمام گزارشات مردمی نشان می دهند که ابعاد تحریم به مراتب بیشتر از نرخ رسمی اعلام شده بوده است.
خامنه ای که معمولا بعد از هر نمایش انتخاباتی به میدان می آمد و رجز میخواند، اینبار پنج روز سکوت کرد و وقتی به فغان آمد، با صدایی لرزان نارضایتی خود را از میزان مشارکت اعلام کرد. این ناخرسندی در عین حال چراغ سبزی بود که نهادهای رژیم باید در دور دوم، ارقام مطلوبتری را به هر قیمت جفت و جور کنند!!
بدین ترتیب این مضحکه به دور دوم کشیده شد تا در روز جمعه پانزده تیر سرنوشت نفر پیروز میان دو رقیب باقی مانده یعنی پزشکیان و جلیلی مشخص شود. از این نقطه به بعد، تمام ابزارهای تبلیغاتی و رسانه ای در داخل و خارج از کشور بکار گرفته شد که با جا انداختن یک دوقطبی کاذب و مهیج کردنِ گفتمان بد و بدتر به کمک اصلاح طلبان ورشگسته و توده ای و اکثریتی و احزاب ناسیونالیست مثل حزب دمکرات و پژاک و مذهبی های مرتجع خوزستان، بخشهایی از مردم را علیرغم نارضایتی از رژیم اسلامی، به پای صندوق رای بکشانند. این بخش از مردم ناراضی، با آنکه می دانند در آپارات رژیم اسلامی، اهرمهای اساسی و کلیدی و راهبردی نظام در دست بیت رهبری و نهادهای امنیتی و نظامی و قضایی زیرمجموعه آن است و رئیس جمهور یک تدارکاتچی بیش نیست و اگر هم بخواهد کوچکترین اصلاحاتی برقرار کند، نمیتواند و با انواع سد سکندر روبرو خواهد شد، خود را چنین فریب می دهند که ریاست جمهوری پزشکیان، اوضاع کشور را کمی بهتر خواهد کرد.
بنابراین بخش کوچکی از مردم با آزمودن آزموده ها و گفتمان زنگ زده ” انتخاب میان بدتر و بدترین”، علیرغم تحریم در دور اول، حاضر شدند در دور دوم در این بازی “باخت باخت” شرکت کنند هر چند نمیتوان به هیچ وجه ادعای مشارکت ۴۹ درصدی در دور دوم که دو درصد آن هم آرای باطله بود را پذیرفت، با این همه ابعاد تحریم مردم چنان بود که اجازه رقم سازی بیشتر را به رژیم نداد و خود حکومت اعتراف کرد که باز اکثریت مردم یعنی ۵۱ درصد از شرکت در دور دوم نمایش خودداری کرده اند.
حال با پایان این نمایش مضحکه، مسعود پزشکیان رئیس جمهور جدید رژیم مبتنی بر جنایت و غارت خواهد بود. عنصر بی رمقی که بارها در جریان سخنرانیها و مناظره های انتخاباتی اش، وفاداری کامل خود را به “منویات مقام معظم رهبری” اعلام کرده است و بلافاصله پس از پیروزی نیز با حضور در مقبره خمینی جلاد، از خامنه ای تشکر کرد که اجازه داده نام او از صندوق بیرون بیاید و با ارسال نامه به رهبر حزب الله لبنان ثابت کرد که قرار نیست حتی در زمینه سیاست حمایت های مالی و نظامی چندین میلیارد دلاری از نیروهای نیابتی و مرتجع اسلامی در منطقه، هیچگونه خللی وارد شود. البته در روزهای نزدیک به “انتخابات” نیز محمد مخبر معاون ابراهیم رئیسی در حاشیه اجلاس شانگهای طی ملاقاتی با پوتین، به او اطمینان داد که تعویض رئیس جمهور هیچ تغییری در سیاست خارجی راهبردی جمهوری اسلامی از جمله ادامه پیوند با روسیه ایجاد نخواهد کرد.
بنابراین با برگزیده شدن پزشکیان، قرار نیست هیچیک از سیاستهای کوچک و کلان این رژیم تغییر کند. استبداد خشن سیاسی، سرکوب فاشیستی جنبش ها و خیزش ها، حاکمیت ارتجاعی مبتنی بر بنیادگرایی اسلامی، آپارتاید جنسیتی و از جمله ادامه سیاست تحمیل حجاب اجباری بر زنان، سرکوب مداوم واعدام، اعمال تبعیض علیه اقلیتهای ملی، نژادی، مذهبی و گرایش جنسی، تداوم غارت و استثمار در بطن افزایش نابرابریهای طبقاتی نهادینه شده در نظام سرمایه داری ایران، ادامه رانت خواری و فساد سیستماتیک و تداوم ریخت و پاش های میلیاردی برای تقویت نیروهای نیابتی در خاورمیانه و اقصی نقاط جهان، تداوم ماجراجویی های هسته ای و نظامی، و ادامه ترور و اعدام و کشتار …. بدون تردید ادامه پیدا خواهند کرد.
از اینرو راس نظام هیچ نگرانی از بابت گزینش پزشکیان ندارد، او از جنس خودشان است. ولی در عوض میتوان از او به عنوان یک ویترین ” خوش آب و رنگ تر” در چانه زنی های رژیم با امریکا و متحدین غربی اش بهره برد. زیرا همچنان که خود پزشکیان و برخی دیگر از نامزدها در جریان مناظره های انتخاباتی مطرح کرده اند، تحریمهای بین المللی به ویژه مالی، دارد حلقوم این رژیم را می فشارد و آنرا با ابرچالش های اقتصادی بزرگ مواجه خواهد کرد.
ضمن اینکه رهبری نظام این توهم را نیز دارد که از پزشکیان و رویاپردازی های توخالی او همچون قرص آرام بخش برای آرام کردنِ بخشهایی از مردم بهره ببرد. غافل از اینکه این حنا مدتهاست که دیگر رنگی ندارد و اکثریت مردم به چیزی جز سرنگونی رژیم و انقلاب اجتماعی برای دستیابی به آزادی، برابری، رفاه ، شادی و منزلت انسانی فکر نمی کنند. و آن بخش بسیار کوچک مردم نیز که حاضر شدند یکبار دیگر فریب بخورند و در نمایش انتخاباتی رژیم شرکت کنند، خیلی زود خواهند فهمید که در چارچوب این نظام، نه تنها هیچ راهی برای رهایی وجود ندارد، بلکه حتی جزیی ترین اصلاحات نیز قابل تحقق نیست. کما اینکه دو دوره ریاست جمهوری محمد خاتمی و دو دوره ریاست جمهوری حسن روحانی، این حقیقت را به اثبات رساند.
بنابراین تا آنجا که به نیروهای چپ و انقلابی و جنبش توفنده کارگری، جنبش زنان، جنبش دانشجویی و سایر جنبش های اجتماعی برمیگردد، برگزاری چهاردهمین دوره “انتخابات” ریاست جمهوری، هیچ تغییری در استراتژی سیاسی ما ایجاد نکرده است، بلکه بار دیگر حقانیت آن را به اثبات رسانده است. اکثریت عظیم جامعه که از استبداد، تحجر، فقر، تبعیض و نابرابری کلافه شده اند، با ادامه جنبش و البته با تلاش برای درسگیری از خیزش های انقلابی عظیم سالهای اخیر، می کوشند که حلقه محاصره را به دور رژیم اسلام و سرمایه، تنگ تر کنند و آن را به زباله دان تاریخ پرتاب کنند. هر راهی جز این سراب است.
سرنگون باد رژیم اسلامی سرمایه داری
زنده باد آزادی، زنده باد سوسیالیسم
شورای همکاری نیروهای چپ و کمونیست
۱۱.۰۷.۲۰۲۴
امضاها: اتحاد سوسیالیستی کارگری، حزب کمونیست ایران، حزب کمونیست کارگری- حکمتیست، سازمان راه کارگر، سازمان فدائیان (اقلیت) و هسته اقلیت
از دیگر مطالب سایت
مطالب مرتبط با اين مقاله:
- ۶ جریان چپ و کمونیست: حمله اوباش سرمایه به کارگران هپکو را قویاً محکوم میکنیم!
- اطلاعیه مشترک نیروهای چپ و کمونیست: یورش ارتش ترکیه به کردستان سوریه را قاطعانه محکوم می کنیم
- ۶ جریان چپ و کمونیست: با خواست آزادی همه زندانیان سیاسی، به جشن آزادشدگان بنشینیم
- اطلاعیه مشترک ۶ جریان چپ در همبستگی با خیزش های توده ای در عراق و لبنان
درود. این بیانیه ۱- نشان داد پیش از آن که علیه حاکمیت باشد علیه حقیقت است. دیگران گفته اند که ( خوشبینانه)مطالعه نکردید که حزب توده ، حزب چپ و تحریم کنندگان و مخالفان، چه نیروهایی بوده اند. ( واقع بینانه: یا کینه ورزی و غرور قدرت گیری کورتان کرده یا نفوذی حاکمیت دارد کارش را میکند) ۲- (باز خوشبینانه)با بی دقتی و عجله اعتبار بخش از چپ و کمونیستها- جمع خودتان- را به باد دادید!! ۳- شاید یکی از محورهای تحمل یکدیگر بین شما دشمنی به هر قیمتی با حزب توده و حزب چپ و اکثریت و هر غیر خودتان است!!! این موضوع اگر به باورتان منطقی و درست است چرا باید چنان کورتان کند که به دروغ متوسل شوید؟!!! اما براستی خوب بلدید نطفه های جبههی مشترک را بسوزانید. با همهی ادعاهای تاریخی اما از تاریخ درس نمیگیرید!!!
“تنها راه برای جنبش فلسطین، برای کارگران و زحمتکشان و ستمدیدگان فلسطینی، قطع کردن دست جریانات سیاسی راست و فاسد فلسطینی در غزه و کرانه باختری از قدرت، و همبستگی با کارگران و زحمتکشان و طرفداران صلح و ضد نژادپرستی در اسرائیل در مبارزه برای رسیدن به خواستهای برحقشان است”.
“شماره ۸۴۴ ،در مقاله برای فلسطین تنها یک راه حل وجود دارد”
اقلیت توضیح نمیدهد که فلسطینیان چرا باید از سرزمینهای اشغالی، که سرزمین و موطن آنان است، بگذرند و فقط به نوار غزه وکرانه باختری بسنده کنند. و چگونه، رسیدن به قدرت حتی در بخشی از سرزمینشان نه از راه مبارزه ضد صهیونیستی که از راه سرنگون کردن “فتح” و “حماس” می گذرد . آیا این مواضع در حمایت از رژیم صهیونیستی اسرائیل نیست ؟
نُکته ای را که باید اِشاره نمود، حزبِ توده نه تنها در بیانیه ای که در همین سایت انتشار داده است بلکهدر سایتهای دیگر مُخالفتِ خود را در آن سیرکِ انتخاباتی با جِدیتّ عُنوان نموده است!
پُرسش اینکه چرا اِمضاء کنندگانِ بیانیه شورای همکاری نیروهای چپ و کمونیست، این مُهمّ را از نظر دور داشته اند؟؟!!
به نظر می آید این به اصطلاح ” بیانیه شورای!!! همکاری نیروهای چپ و کمونیست ” را نه یک شورای کمونیستی و حتا عده ای انسان عادی، ساده. سالم و بی پیرایه تدوین کرده باشند. بلکه از کلام بسیار نازل و کینه توزانه اینان چنین برمی آید که این سیاهه نویسی حاصل قلم زدن یک کودک یا یک مجنون است.آخر کدام انسان خردمندی بدون بررسی های اولیه و بدیهی در پیوند با موضوعی، دست به نگارش میزند؟خانم ها، آقایان! بد جوری خیطی به بار آورده اید: از میان جریان هایی که نام بردید و سعی در لجن مال کردن آنها داشتید با صراحت باید گفت که حداقل هم حزب توده ایران و هم حزب چپ و اکثریت، هر دو مرحله ی انتخابت مذکور را نهی و بایکوت کردند و نه به قول شما تایید و شرکت در آن.
ای پیشاهنگ !!!! گهگاهی خواندن روزنامه و دیدن رسانه های مجازی بدک نیست. انسان هر چه با تفکرات نازل و مخرب شما آشنا می شود بیشتر به چرایی عدم” تشکیل جبهه متحد خلق ” پی می برد.