سه شنبه صبح ۳۰ خرداد نیرویی متشکل از ۱۰۰۰ مامور پلیس آلبانی به اردوگاه مجاهدین هجوم بردند و با ضرب و شتم اعضای مجاهدین بسیاری از کامپیوترها، موبایل ها و دیگر وسایل شخصی و سازمانی آنان را با خود بردند و صدمات فراوانی به اردوگاه زدند. بر اساس گزارشات یک عضو مجاهدین کشته شده و تعدادی مجروح و روانه بیمارستان شدند. هم زمان گردهمائی سالانه مجاهدین در پاریس نیز از طرف دولت فرانسه لغو شده است. چندی پیش نیز به یکی از مراکز مجاهدین در پاریس دو بار حملات جدی صورت گرفته که دولت فرانسه آن را حتی محکوم نکرد. سازمان مجاهدین لغو گردهمایی در پاریس را معامله شرم آور فرانسه با ایران خواند.
ماکرون چند روز قبل به مدت یک ساعت و نیم با رییسی مذاکرات تلفنی داشت و دولت جو بایدن ضمن دادن بیانیه ای در مورد حمله به اردوگاه مجاهدین نیز از حق دولت آلبانی برای تحقیق در مورد “احتمال فعالیت های غیر قانونی” مجاهدین، حمایت کرد و اعلام نموده که “مجاهدین را یک جنبش اپوزیسیون معتبر که مردم ایران را نمایندگی کند نمی داند”. دولت آلبانی نیز به حکم دادگاه عالی کشور جهت مبارزه بر علیه تروریسم وارد اردوگاه شده و مدعی اند که مجاهدین با اقدامات تروریستی و سایبری ” توافق با دولت آلبانی” را نقض نموده اند.
چند هفته پیش نیز به دنبال یک معامله سیاسی روشن، دولت بلژیک اسدالله اسدی دیپلمات تروریستی که اگر در آخرین لحظات نقش اش افشا نمی شد، صدها نفر ممکن بود کشته شوند، از زندان بلژیک آزاد و به جمهوری اسلامی تحویل داده شد. لازم نیست تحلیل گر سیاسی بود تا بتوان دریافت که معامله بزرگی میان جمهوری اسلامی و امپریالیست های غربی و سرکرده اشان امپریالیسم آمریکا حاصل شده و این معامله ادامه دارد.
حمله خشونت بار و غیر قابل قبول پلیس آلبانی به مجاهدین با چراغ سبز امپریالیست های آمریکایی و در هماهنگی با جمهوری اسلامی برنامه ریزی شده است و اهمیت آن نیز در این موضوع مهم است که این نوع برنامه ریزی ها به مجاهدین ختم نخواهد شد. این حمله در راستای یک برنامه و جهت گیری بزرگتر و گسترده تر امپریالیست های غربی در رابطه با ایران است. اما آن چه که در راس این جهت گیری و برنامه امپریالیست های غربی مهم است، جهت گیری در مقابل وضدیت با مبارزات مردم ایران است و تلاش برنامه ریزی شده ای است جهت حفظ نظام جمهوری اسلامی و بیرون آوردن اش از مخمصه ای که در نتیجه خیزش زن زندگی آزادی در آن افتاده است. این سیاست و جهت گیری ادامه خواهد داشت و به احتمال بسیارممکن است کمک به جمهوری اسلامی در اذیت و آزار و ربودن مخالفین بخصوص در کشورهای همجوار مانند ترکیه ، اقلیم کردستان و دیگر کشورها را به همراه داشته باشد. کمک های اقتصادی و اطلاعاتی به جمهوری اسلامی برای سرکوب و همچنین آزاد کردن پول های بلوک شده ایران، رفع تحریمهای اقتصادی که بخش های مهمی از این توافق میان جمهوری اسلامی و کشورهای غربی است تا به حال جنبه عملی به خود گرفته است.
امپریالیست های غربی علیرغم تضادهای معینی که با جمهوری اسلامی در ۴۴ سال گذشته داشته اند، اما منافع شان را در مجموع در حفظ این نظام واپس گرا دیده و به همین دلیل نه تنها به خمینی و دارودسته اش در رسیدن به قدرت کمک کردند بلکه این چندمین بار است که در بحبوحه مبارزات مردم به کمک جمهوری اسلامی شتافته اند. عامل و نیروی محرکه این بده بستان های جمهوری اسلامی با آمریکا و غرب تضادهای غرب با روسیه و چین و بخصوص جنگ اوکراین وجایگاه جمهوری اسلامی در این کشمکشها است، که در شرایط کنونی در محور سیاست های آمریکا و غرب قرار دارد. در چنین موقعیتی برای غرب اهمیت دارد که جمهوری اسلامی را از وحدت کامل با روسیه و چین باز بدارد.
در مورد سیاست های جمهوری اسلامی و بند بازی هایش برای معامله های بزرگ و حفظ نظام خود بسیار می توان گفت، همچنین در مورد سیاست های امپریالیست هایی چون آمریکا و اروپا که ممکن است هر چیز را در خدمت به منافع جهانی و استراتژیک خود قربانی کنند نیز گفتن بسیار است. سال قبل در افغانستان شاهد بودیم که چگونه پس از ۲۰ سال اشغال بازهم به طالبان روی آوردند و این نیروی مرتجع و واپسگرا را به قدرت رساندند. سیاست های امپریالیست ها تعجب آور نیست، امپریالیست ها در خدمت به منافع امپریالیستی خود به راحتی میلیون ها نفر را قربانی می کنند، به تجاوز و اشغال دست می زنند، به جنگ های جهانی و جنگ های نیابتی روی می آورند، بمب هسته ای و سلاحهای کشتار همگانی را بکار گرفته و بازهم بکار خواهند گرفت.
اما این درسی است برای توده های مردم و بخصوص نسل جوان. آنچه بر سر مجاهدین می آید نتیجه سیاستی است که این سازمان در اوایل سال های ۱۳۶۰ اتخاذ کرد ” تا خود را به امپریالیست ها تحمیل” کند. مجاهدین سالهاست برای جلب پشتیبانی از جناح های امپریالیست های غربی جهت مقبولیت سیاسی بمثابه آلترناتیوی در مقابل جمهوری اسلامی تلاش نموده و حتی منفورترین و فاشیستی ترین چهره های سیاسی امپریالیستی از جمله جولیانی و جان بولتون و مایک پمپئو را به مراسم خود برای سخنرانی دعوت کرده اند. امروز شاهد نتیجه سیاست ” تحمیل خود به امپریالیست ها” و نشست و برخاست و معاشرت با این جانیان و صدها و یا هزاران نماینده پارلمان های آمریکایی و اروپایی هستیم. این نتیجه معاشرت و معامله با سازمان های جاسوسی است. این نتیجه معامله گری، زد و بند، اتکای مالی و مقبول نشان دادن نمایندگان سیاسی قدرت های امپریالیستی است.
اما مجاهدین در اتخاذ چنین سیاستی تنها نیستند. این واقعه بیش از پیش ذلت، خواری و ورشکستگی جریانات اپوزیسیون راست و ارتجاعی چون رضا پهلوی و دارودسته سلطنت طلب و همچنین افراد اپورتونیستی چون مسیح علینژاد که مکرون را بعنوان «بزرگترین مرد دنیا در حمایت از انقلاب زنان» معرفی کرد، یا حامد اسماعیلیون، عبدالله مهتدی و… را به نمایش می گذارد که تلاش داشتند با کمک رسانه های پشتیبان شان خیزش انقلابی را به سرمایه ای برای ” تحمیل خود به امپریالیست ها” بدل کنند، اگرچه تا بحال موفق نشده اند و قرعه به نام شان بیرون نیامده است، اما ضربات مهم و غیرقابل انکاری را به خیزش انقلابی مردم وارد کردند.
این دارودسته تلاش کردند تا امپریالیست ها را مخالف و دشمن جمهوری اسلامی بنمایانند. در حالیکه علیرغم تضادهای معینی میان جمهوری اسلامی و امپریالیست های غربی، آنان در شرایط کنونی در سرکوب مردم و انقلاب وحدت نظر دارند و فراتر از آن حتی در برخی مسایل بین المللی منافع مشترکی دارند، بی دلیل نیست که امپریالیست های غربی فعلا ترجیح می دهند که جمهوری اسلامی در قدرت باقی بماند.
اپوزیسیون راست ارتجاعی تلاش کرد امپریالیست های خونخوار و ضد مردمی را دوستان مردم ایران و حامی و همراه خیزش انقلابی بنمایاند. این جریانات با نشست و برخورد با سران دولت های اروپایی و آمریکایی و عبور و مرور در کاریدورهای پارلمانهای کشورهای امپریالیستی و سخنرانی در کنفرانس های امپریالیستی از کیسه خیزش انقلابی هزینه کردند تا خود را مطرح کنند و از طرف دیگر حمایت قلابی و فریبکارانه این نمایندگان استثمار جهانی را برای مردم ایران کسب و آنرا به نام خود ثبت کنند. غافل از اینکه این حمایت ها نه ارزشی دارد، نه اعتباری و نه قابل اعتماد هستند.
این دارو دسته با هزینه کردن از خیزش انقلابی مردم، خدمت بزرگی به امپریالیست های غربی انجام دادند. آنها اهرم و ماتریال های لازم را برای این استثمارگران فراهم کردند تا بتوانند با دست بالاتری بر جمهوری اسلامی فشار نهند که توافق مورد نظرشان را امضاء کند. این خدمات به استثمارگران جهانی در نهایت به نفع جمهوری اسلامی نیزتمام شد و شرایط برای حمله بیشتر و گسترده تر به خیزش انقلابی را فراهم کرد.
تا جایی که به توده های مردم برمی گردد، بخش های وسیع توده های مردم ومبارزین، فریب دغلکاری های امپریالیست ها را نخوردند اگر چه امروز باید بار سنگین همکاری نزدیک میان جمهوری اسلامی و امپریالیست های غربی و خدمت گزاری های اپوزیسیون چاکر منش راست به امپریالیست ها را بر دوش کشند.
یکبار دیگر با وقایع اخیر نشان داده شد که خدمت به امپریالیسم عاقبت خوشی ندارد. همچنین نشان داده شد که توده های مردم برای به سرانجام رساندن مبارزات خود و رهایی از زالوصفتان حاکم به یک انقلاب واقعی نیاز دارند. انقلابی که بساط استثمارگران داخلی و استثمارگران جهانی را در هم بریزد. جامعه ای را بر اساس نوینی سازماندهی کند و طبقه واقعا انقلابی –پرولتاریا را بر مسند حکومت بنشاند تا جامعه را به سوی ریشه کن کردن ستم و استثمار رهنمون سازد. در چنین مسیری مردم و توده های مبارز سخت محتاج حمایت مردم جهانند. اما نه حمایت امپریالیست های استثمار گر، بلکه حمایت توده های زحمتکش و توده های هم سرنوشت خود از همه کشورهای جهان.
جمعی از کمونیست های انقلابی – ایران
تاریخ ۱ تیرماه ۱۴۰۲
یکی به میخ ویکی به تخته!
تحلیلی نسبتا خوب و نه کامل!
از طرفی حکومت اسلامی به معامله دست زده است و استراتژیکش هم مشخص است که تمام اپوزیسیون رنگی بخصوص مجاهدین را بی اثر کند،از طرف دیگر قدرت های بزرگ حاکم در جهان به دنبال اپوزیسیون مناسب خود هستند دنبال وقت و ساخت آن میباشند و آن مجاهدین نیست .
نقطه مشترک حکومت اسلامی و امپریالیسم ها.
وظیفه اپوزیسیون واقعی و مردمی در تشخیص این نقطه و حول آن اتحاد است.