بیست تشکل مستقل صنفی و مدنی ایران که در حوزههای زنان، معلمان، دانشجوئی، کارگری، بازنشستگان و حقوق بشر فعالیت میکنند، در چهل و چهارمین سالروز انقلاب پنجاه و هفت در منشوری مطالبات حداقلی خود را اعلام کردند. منشور فوق به گسیخته شدن شیرازه کشور در حوزه های اقتصادی، سیاسی و اجتماعی پرداخته و اعلام کرده است: “کشور به چنان گردابی از بحران و از هم گسیختگی فرو رفته است که هیچ چشمانداز روشن و قابل حصولی را نمیتوان برای پایان دادن به آن در چهارچوب روبنای سیاسی موجود متصور بود”. به نظر آن ها جنبش “زن، زندگی، آزادی” از پنج ماه پیش در مصافی تاریخی و تعیین کننده برای خاتمه دادن به شرایط ضدانسانی به میدان آمده تا “بر تاریخ یکصد سال عقبماندگی و در حاشیه ماندن آرمان برپایی جامعهای مدرن و مرفه و آزاد در ایران، نقطه پایانی بگذارند.”
تشکل های امضاکننده بیانیه ضمن تاکید بر تمرکز بر اتحاد و بههمپیوستگی جنبشهای اجتماعی و مطالباتی و تمرکز بر مبارزه برای پایان دادن به وضعیت ضدانسانی و ویرانگر موجود، خواست های دوازده گانه را به عنوان خواستهای حداقلی برای “پی افکنی ساختمان جامعهای نوین و مدرن و انسانی در کشور” مطرح کرده اند. اولین خواست آن ها آزادی فوری و بیقید و شرط همه زندانیان سیاسی، منع جرمانگاری فعالیت سیاسی و صنفی و مدنی و محاکمه علنی آمرین و عاملین سرکوب اعتراضات مردمی است. در سایر ماده ها، مطالبات مردم ایران در حوزه های مختلف بیان شده است. از جمله: بر چیده شدن ارگانهای سرکوب تا پایان دادن به تخریبهای زیست محیطی و ممنوعیت کار کودکان و تامین زندگی و آموزش آنان جدای از موقعیت اقتصادی و اجتماعی خانواده.
آنها به درستی بیان کردند که جنبش انقلابی زن، زندگی و آزادی باز نخواهد ایستاد و در مسیری پر فراز و نشیب در نهایت ابرجنبشی را پدید میآورد که «برای همیشه به شکلگیری هرگونه قدرت از بالا پایان داده و سرآغاز انقلابی اجتماعی، مدرن و انسانی برای رهائی مردم از همه اشکال ستم، تبعیض، استثمارف استبداد و دیکتاتوری شود».
با انتشار این منشور، صدای رسا و مهم دیگری از داخل کشور برخاسته است. صدای تشکل های صنفی و مدنی که با وجود سرکوب و زندانی کردن فعالین آن ها، توانستنه اند. محورهای کلی مطالبات خود را تدوین و منتشر کنند و با جنبشی که پنج ماه است پایه های حکومت جنایتکار جمهوری اسلامی را به لرزه در آورده، در مقابل سرکوب سنگین حکومت ایستاده و به اشکال مختلف به اعتراضات خود ادامه داده، هم بسته شود. بی تردید این همبستگی، جنبش انقلابی را تقویت کرده و موج بعدی اعتراضات با ابعاد و شدت بیشتری بروز خواهد یافت.
ما امضا کنندگان این اعلامیه به عنوان احزاب و سازمان های جمهوری خواه سکولار دموکرات از برآمد مشترک بیست تشکل صنفی و مدنی و هم پیوندی آن ها با هم استقبال کرده و آن را گامی بس مهم برای همبستگی نیروهای جامعه مدنی و مطالبهمحور با جنبش انقلابی می دانیم. ما ضمن تاکید بر تحقق خواست های آن ها، امیدواریم صداهای برحاسته از داخل کشور هر چه بیشتر تقویت شده و به شکل گیری ثقلی از نیروهای جمهوری خواه سکولار دموکرات در داخل و خارج از کشور کمک کند.
هیئتهای اجرایی ـ سیاسی
اتحاد جمهوری خواهان ایران
جبهه ملی ایران ـ اروپا
حزب چپ ایران (فدائیان خلق)
سازمانهای جبهه ملی ایران در خارج از کشور
همبستگی جمهوری خواهان ایران
۲۷ بهمن ۱۴۰۱ (۱۶ش فوریه ۲۰۲۳)
از دیگر مطالب سایت
مطالب مرتبط با اين مقاله:
- بیانیه شش سازمان جمهوریخواه در حمایت از اعتراضات مدنی مردم ایران
- اعلامیه ۶ حزب و سازمان جمهوری خواه و دموکرات: از فراخوان شورای دانشگاه شریف در روز ۱۶ مهرماه پشتیبانی میکنیم!
- بیانیه ۶ سازمان و حزب جمهوریخواه دموکرات: با ایستادگی شجاعانه دانشجویان، دانشگاه همیشه زنده خواهد بود!
- اعلامیه ۶ حزب و سازمان جمهوری خواه دموکرات: با فراخوان به اعتراض در سالگرد خیزش آبان ۹۸، همراهیم!
تشکل های مستقل صنفی و مدنی ایران،
دلیرانه،
گامی بلند در راه بالاگیری جنبش انقلابی کشورمان پیش نهادند که مایه ی سرفرازی همه ی میهندوستان است.
سپاس و درود بر شما برای این برآمد مسئولانه، که نشانی از سوگیری درست و انسانی شماست!
در این راه، باهماد شما بیگمان انبوهه ای از مردم ایران را سوی خود خواهد کشاند…
اینگونه سویگیری و تلاش که سرشتی میهنی دارد،
نیرویی پدید خواهد آورد که،
گرایش راست را پس خواهد زد
و چشم اندازی دلخواه بروی مردمان کشورمان خواهد گشود
تا همه، بهر گذار بسوی آن، بپای خویش، برای خویش، برخیزند!