سنای ایالات متحده روز پنجشنبه ۸ ژانویه ۲۰۲۶ با ۵۲ رأی موافق در برابر ۴۷ رأی مخالف به پیشبرد یک «قطعنامه اختیارات جنگی» رأی داد؛ اقدامی که در صورت تبدیل شدن به قانون، رئیسجمهور دونالد ترامپ را مجبور میکند پیش از هر اقدام نظامیِ تازه در ونزوئلا، مجوز کنگره را دریافت کند. این رأیگیری «آیینی/رویهای» (برای جلو بردن طرح) نخستین شکاف جدی در وفاداری جمهوریخواهان به ترامپ پس از عملیات اخیر آمریکا در کاراکاس و بازداشت نیکلاس مادورو ارزیابی شده و از آن بهعنوان یک توبیخ کمسابقه به کاخ سفید یاد میشود.
این طرح با محوریت استدلالی قدیمی اما حساس پیش میرود: اینکه بر اساس قانون اساسی آمریکا، کنگره اختیار اعلان جنگ و تعیین چارچوبهای استفاده از نیروی نظامی را دارد و رئیسجمهور نمیتواند بدون نظارت قانونگذاران کشور را وارد درگیریِ جدید کند. حامیان طرح میگویند آنچه رخ داده «صرفاً یک عملیات یکباره» نیست و خطر آن وجود دارد که حضور و مداخله آمریکا در امور ونزوئلا به یک روند طولانی تبدیل شود. در روایت رسانهای از مباحث سنا، تیم کِین (سناتور دموکرات از ویرجینیا) تأکید کرده که موضوع «بزرگتر از یک حکم بازداشت» است و میتواند سالها پیامد سیاسی و اقتصادی داشته باشد.
در رأیگیری روز پنجشنبه، پنج سناتور جمهوریخواه در کنار همه دموکراتها به پیشبرد این قطعنامه رأی مثبت دادند: رَند پال (کنتاکی)، لیزا مورکوفسکی (آلاسکا)، سوزان کالینز (مین)، تاد یانگ (ایندیانا) و جاش هاولی (میزوری). بنا بر گزارشها، همراهی این گروه نشانهای از نگرانی درون حزب جمهوریخواه از احتمال «درگیرشدن بلندمدت» آمریکا در ونزوئلاست؛ بهخصوص پس از آنکه ترامپ در مواضع علنیاش، احتمال اقدامات بعدی را رد نکرد و درباره کنترل فروش نفت و «اداره کردن» روندها در ونزوئلا صحبت کرد؛ اظهاراتی که منتقدان آن را نشانه برنامهای فراتر از «یک عملیات محدود» میدانند.
دولت ترامپ اما از ابتدا خط دفاعی دیگری را پیش کشیده است: مقامهای دولت گفتهاند عملیات بازداشت مادورو اقدامی در چارچوب اجرای قانون علیه فردی متهم به قاچاق مواد مخدر بوده و بنابراین نیازی به اخذ مجوز کنگره نداشته است. در مقابل، منتقدان میگویند ماهیت عملیات، نوع استقرار نیروها و استمرار حضور نظامی آمریکا در منطقه، این استدلال را تضعیف میکند و به همین دلیل کنگره باید پیش از هر گام بعدی وارد عمل شود.
ترامپ نیز ساعاتی پس از رأیگیری، با لحنی تند به مخالفان درون حزب خود تاخت و آنان را به همراهی با دموکراتها برای «سلب اختیار» از دولت متهم کرد و عملاً خواهان کنار گذاشته شدنشان شد؛ واکنشی که نشان میدهد جدال بر سر ونزوئلا میتواند به یک محور تازه اختلاف درون جمهوریخواهان تبدیل شود.
با این همه، این رأی به معنای مهار قطعی ترامپ نیست. قطعنامه هنوز باید در سنا وارد مرحله بحث نهایی و رأیگیری برای تصویب نهایی شود و سپس به مجلس نمایندگان برود؛ جایی که با توجه به ترکیب سیاسی آن، سرنوشتش نامعلوم است. حتی اگر از مجلس هم عبور کند، گزارشها احتمال وتوی ترامپ را بسیار بالا میدانند و فاصله آرای فعلی نیز با اکثریت دوسوم لازم برای شکستن وتو زیاد توصیف شده است. با وجود این محدودیتها، رأی ۵۲-۴۷ یک پیام سیاسی روشن دارد: بخشی از جمهوریخواهان، پس از عملیات اخیر در کاراکاس، نگران لغزش آمریکا به سمت یک مداخله نظامی طولانی و پرهزینه در آمریکای لاتین هستند.
