تظاهرات در پاریس علیه حمله نظامی آمریکا به ونزوئلا

بیش از هزار نفر از هواداران احزاب و سازمان‌های چپ فرانسه، روز شنبه ۳ ژانویه ۲۰۲۶ در میدان جمهوری پاریس گرد آمدند و علیه مداخله نظامی ایالات متحده در ونزوئلا و بازداشت و انتقال نیکلاس مادورو، رئیس‌جمهور این کشور، دست به تظاهرات زدند. تجمع‌کنندگان ضمن محکوم کردن عملیات آمریکا که بنا بر گزارش‌ها با حمله به کاراکاس و آسیب‌زدن به زیرساخت‌های غیرنظامی همراه بوده است، از موضع‌گیری امانوئل مکرون، رئیس‌جمهور فرانسه، نیز به‌شدت انتقاد کردند؛ زیرا او در واکنش‌های اولیه، از «رهایی مردم ونزوئلا از دیکتاتوری» سخن گفته و خواهان «گذار» شده است؛ موضعی که از نگاه معترضان نادیده گرفتن بُعد نظامی و نقض حاکمیت یک کشور مستقل تلقی می‌شود.

این تجمع در حالی شکل گرفت که کاخ سفید و دونالد ترامپ، عملیات را با ادبیات «مبارزه با قاچاق مواد مخدر» توجیه کرده‌اند و هم‌زمان، واکنش‌های بین‌المللی به اقدام واشنگتن به‌شدت دو قطبی بوده است. رسانه‌های آمریکایی از انتقال مادورو به نیویورک و طرح این ادعا خبر داده‌اند که ایالات متحده برای دوره‌ای «ونزوئلا را اداره خواهد کرد»؛ موضوعی که هم در داخل آمریکا و هم در عرصه جهانی بحث‌های حقوقی و سیاسی گسترده‌ای برانگیخته و نشست اضطراری شورای امنیت را در دستور کار قرار داده است.

در میدان جمهوری، شعارها رنگ و بوی فراملی داشت. صدای «یانکی‌ها از آمریکای لاتین بیرون!» و «مردم متحد هرگز شکست نمی‌خورند!» به اسپانیایی در خیابان‌های پاریس شنیده می‌شد و هم‌زمان شعارهای فرانسوی «مقاومت!» و «مادورو را آزاد کنید!» فضای تجمع را شکل می‌داد. پرچم‌های ونزوئلا و کلمبیا در کنار پرچم‌ها و نشان‌های تشکل‌های دعوت‌کننده دیده می‌شد؛ از جمله «فرانسه تسلیم‌ناپذیر»، حزب کمونیست فرانسه، سبزها و حزب کارگران.

ژان-لوک ملانشون، رهبر «فرانسه تسلیم‌ناپذیر»، در پایان سخنرانی خود با شعار «نابود باد جنگ، نابود باد امپریالیسم» عملیات آمریکا را محکوم کرد و هشدار داد که فشارهای واشنگتن به ونزوئلا محدود نخواهد ماند و می‌تواند کشورهای دیگری در منطقه، از جمله مکزیک، کلمبیا و برزیل را نیز در معرض تهدید قرار دهد. او تأکید کرد اداره روابط بین‌الملل باید بر «یک حق و یک قاعده» استوار باشد و نه معیارهای دوگانه، و افزود «مرزها باید مصون و خدشه‌ناپذیر باشند»؛ موضعی که در این تجمع به‌عنوان دفاع از حاکمیت ملی و حقوق بین‌الملل برجسته شد.

در میان جمعیت، چهره‌هایی از فعالان ضدجنگ نیز حضور داشتند. به گفته کریستیان رودریگز، کارشناس روابط بین‌الملل که در تجمع حاضر بود، گردهمایی پاریس نشان داد بخش قابل‌توجهی از افکار عمومی فرانسه و نیز شبکه‌های همبستگی بین‌المللی، در واکنش به آنچه «تجاوز» و «ربایش غیرقانونی» رئیس‌جمهور ونزوئلا می‌نامند، فعال شده‌اند و پشتیبانی از ونزوئلا را به خیابان آورده‌اند. teleSUR

اعتراض پاریس هم‌زمان بخشی از موج واکنش‌ها در فرانسه توصیف شده است؛ موجی که بنا بر گزارش‌ها فقط به نیروهای چپ محدود نمانده و شماری از احزاب مخالف در دیگر طیف‌های سیاسی نیز حملات آمریکا و بازداشت رئیس‌جمهور ونزوئلا را محکوم کرده‌اند. در نگاه سازمان‌دهندگان تجمع، همین گستره مخالفت‌ها می‌تواند نشانه‌ای از حساسیت فزاینده افکار عمومی اروپا نسبت به بازگشت سیاست مداخله‌گرایانه و یک‌جانبه در آمریکای لاتین باشد؛ سیاستی که اکنون، با پرونده ونزوئلا، دوباره به نقطه‌ای بحرانی رسیده است

برچسب ها

پس از بازداشت نیکلاس مادورو و آغاز ریاست موقت دلسی رودریگز، واشنگتن و کاراکاس وارد مرحله‌ای تازه از تعامل شده‌اند. ایالات متحده از «روابط متوازن» سخن می‌گوید، اما هم‌زمان درباره فروش نفت، توقیف کشتی‌ها و مسیر آینده دولت ونزوئلا تصمیم می‌گیرد. در چنین وضعیتی، واقعاً چه کسی ونزوئلا را اداره می‌کند؟

اين نوشته را در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذاريد

توجه: کامنت هایی که بيشتر از 900 کاراکتر باشند، منتشر نمی‌شوند.
هر کاربر مجاز است در زير هر پست فقط دو ديدگاه ارسال کند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

آگهی