اعتراضهای وسیع مردمی آغازی دوباره برای به چالش کشیدن استبداد مذهبی-سرمایهداری و رهایی میهن از محرومیت، فقر، فساد، و حکومت ضدّمردمی جمهوری اسلامی!
هممیهنان گرامی!
خیزش مردمیای که در پی جهش سریع قیمت ارزهای خارجی و سکهٔ طلا از روز یکشنبه هفتم دی با اعتصاب مغازهداران تهران و حرکتهای اعتراضی در خیابان جمهوری و بازار آهن شوش تهران آغاز شد بهسرعت شهرهای متعدد کشور و همچنین محیطهای دانشجویی و کارگری را در برگرفت و بار دیگر شعار «مرگ بر دیکتاتور» پایههای حکومت استبدادی حاکم را به لرزه درآورد.
بر اساس گزارشهای منتشرشده از شهرهای سراسر کشور، از جمله مشهد، همدان، قشم، ملارد، کرمانشاه، اصفهان، یزد، و اراک، مردم معترض با سرکوبگران مسلح رژیم ولایت فقیه روبهرو و درگیر شدند که با گاز اشکآور و گلولهٔ ساچمهیی به معترضان حمله کردند. در تهران، با وجود حضور نیروهای سرکوبگر و امنیتی، دامنهٔ اعتراضها گسترش چشمگیری پیدا کرده است. بر اساس گزارشهای موجود، دانشجویان دانشگاههای تهران، علامه طباطبایی، بهشتی، امیرکبیر، علم و صنعت، شریف، یزد، خواجه نصیر، و صنعتی اصفهان نیز در همبستگی با اعتراضهای مردمی به میدان آمدند که مورد تهاجم نیروهای مزدور رژیم قرار گرفتند. طبق گزارشهای مردمی در شبکههای اجتماعی، یگانهای ویژهٔ سپاه پاسداران در تهران، همدان، و کرمانشاه بهسوی مردم شلیک کردند. آمار دقیق دستگیرشدگان و زخمیهای این تهاجم وحشیانه هنوز روشن نیست. بر اساس ویدئوهای منتشرشده در شبکههای اجتماعی، دانشجویان و مردم در خیابانها در رودررویی با مزدوران رژیم از جمله شعار دادند «مرگ بر این ولایت»، «دانشجو، دانشجو، صدای مردمت باش»، «ما از تبار خونیم، تا آخرش میمونیم»، «میجنگیم، میمیریم، ایران رو پس میگیریم»، «گرونی، تورم، بلای جون مردم»، «بازاری میمیرد، ذلت نمیپذیرد»، «نه روسری، نه توسری، آزادی و برابری»، «زن، زندگی، آزادی»، «ببندید، ببندید»، «مرگ بر دیکتاتور».
همچنین، بر اساس گزارشهایی که در شبکههای اجتماعی منتشر شده است، کارگران و کارمندان شماری از کارخانههای کشور نیز در اعتراض به گرانی و حقوقهای عقبافتاده دست به حرکتهای اعتراضی زدند. از جمله، کارکنان پتروپالایش کنگان سایت ۲ در اعتراض به پرداخت نشدن چهار ماه مزد دست به اعتصاب زدند و در مقابل در اصلی شرکت تجمع کردند. افزون بر این، اتحادیهٔ تشکلهای کامیونداران و رانندگان سراسر ایران به نمایندگی از هزاران راننده و فعال حملونقل جادهیی کشور با صدور بیانیهای نگرانی جدّی این صنف را از شرایط نابسامان اقتصادی و فشار فزاینده بر بازار و وضع بحرانی معیشت رانندگان اعلام کرد. در پایان بیانیهٔ این اتحادیه آمده است: «اتحاد بازار و راننده تنها راه عبور از این وضعیت است.» این اتحادیه همچنین حمایت کاملش را از بازاریان کشور اعلام کرد و از همهٔ رانندگان خواست که با حفظ اتحاد صنفی، هوشیاری، و همبستگی، خواستهایشان را از طریق مطالبهگری جمعی و هماهنگ پیگیری کنند.
زمینههای اصلی اعتراضهای کنونی مردم را باید در سیاستهای اقتصادی-اجتماعی فاجعهبار رژیم ولایت فقیه، تشدید بیسابقهٔ فقر، تورم بیش از ۴۰درصد، کاهش چشمگیر ارزش پول ملی و افزایش افسارگسیختهٔ قیمت ارزهای خارجی، کاهش قدرت خرید شهروندان، فساد و رانتخواری گسترده، و تداوم تحریمهای ضدّانسانی امپریالیسم آمریکا و متحدانشان جستوجو کرد.
هممیهنان گرامی!
نظام سیاسی حاکم بر میهن ما، یعنی ولایت مطلقهٔ علی خامنهای، اصلاحناپذیر است. این حکومت با اتکا به ساختارها و ابزارهای نظامی-امنیتی گسترده حقوق و اختیارات مردم در تعیین سرنوشت خودشان را آشکارا و با خشونت نقض کرده است. بدون عبور از این رژیم استبداد مذهبی و حکومت سرمایهداران بزرگ نمیتوان به بهبود وضع کنونی، تخفیف فشارهای اقتصادی، کاهش فقر و محرومیت، برطرف شدن بحران بیبرقی و بیآبی، و پایان یافتن موج خشن و خونین سرکوب آزادیها و حقوق دموکراتیک کمترین امیدی داشت. این حکومت دیکتاتوری کشور و جامعهٔ ایران را نهفقط به لبهٔ پرتگاه فروپاشی و نابودی کشانده است، بلکه با خطر جدّی و مکرر دخالت خارجی و جانشین شدن استبداد کنونی با شکل پوسیدهٔ دیگری از استبداد و حاکم شدن نوکران امپریالیسم آمریکا و حکومت نسلکش اسرائیل مواجه کرده است.
تجربهٔ اعتراضهای مردمی در یک دههٔ گذشته، بهویژه در اعتراضهای دی ۹۶ و آبان ۹۸ و خیزش بزرگ مردمی «زن، زندگی، آزادی» در پاییز ۱۴۰۱، حاکی از این واقعیت است که بدون تلاش برای سازماندهی اعتصاب عمومی و همگانی و متوقف کردن چرخهٔ فعالیت روزمرهٔ حکومت جمهوری اسلامی نمیتوان زمینههای عینی و مؤثر عبور از جمهوری اسلامی را فراهم آورد. همبستگی قشرهای مختلف مردم، از کارگران و زحمتکشان و بازنشستگان گرفته تا زنان و دانشجویان و جوانان و بازاریان در مقابل سیاست تهاجمی این رژیم و کوشش برای سازماندهی حرکت اعتراضی هماهنگ و سراسری میتواند زمینهساز به چالش کشیدن جدّی رژیم و راهگشایی بهسمت تحقق تحولات بنیادی و دموکراتیک بعدی باشد. در این عرصه، تودهایها در صف مردم معترض همهٔ توان و تجربهٔ خودشان را برای گسترش و تداوم حرکتهای اعتراضی و تبدیل آن به جنبشی وسیع و مردمی به کار خواهند گرفت.
ما همچنان معتقدیم که همهٔ نیروهای مترقی و آزادیخواه کشور، از چپ و ملی تا نیروهای ملی-مذهبی و شخصیتها و نیروهایی که از سیاست حفظ “نظام” و حکومت کنونی عبور کردهاند، باید دست در دست یکدیگر نقش مهم و اثرگذاری در سازماندهی اعتراضهای تودهای امروز در ایران ایفا کنند.
حزب تودهٔ ایران
۹ دی ۱۴۰۴
