دیوانه‌وار دوستت دارم – خسرو باقرپور

دوستت دارم:

چنان بی‌امان؛

چون بارش دیوانه‌وار باران،

در اردیبهشتی مست؛

که صحراها می‌شوید

و دریاها می‌آشوبد.

.

دوستت دارم:

چنان بی‌تاب؛

چون تپشِ دلِ کبکِ مادر

در فراخنایِ دامنه‌ی کوهستان:

که باشه‌ای بر فرازِ آشیانه‌اش می‌چرخد،

و جوجه‌هایش با دهان‌هایی باز:

مرگ را از منقارِ آسمان می‌بلعند.

.

دوستت دارم:

چنان آشکار

و گرفتار؛

چون این شقایقِ وحشی که در قلبم می‌روید

چنان روشن؛

چون این ستاره که به چشمانِ تو می‌خوانَدَم

چنان داغ؛

که از خاکسترم آذرخش می‌جهد.

دیوانه‌وار دوستت دارم!