نسل جوانی که جنگ اوکراین بلعید

روایت یازده سرباز داوطلب جوان؛ هیچ‌کدام امروز در میدان نبرد نیستند

بر پایه گزارش میدانی تازه خبرگزاری رویترز، گروهی از یازده نیروی جوان اوکراینی که با آغاز طرح جذب داوطلبان ۱۸ تا ۲۴ ساله وارد ارتش شدند، امروز دیگر در جبهه حضور ندارند. نتیجه پیگیری خبرنگار رویترز از سرنوشت این نیروها از بهار امسال تا کنون، تصویری تلخ از فرسایش انسانی جنگ ارائه می‌دهد: چهار نفر مجروح شده‌اند، سه نفر مفقودالاثر هستند، دو نفر بدون مجوز واحد خود را ترک کرده‌اند، یک نفر دچار بیماری شدید شده و یک سرباز نیز خودکشی کرده است. هیچ‌یک از این یازده نفر همچنان در خط مقدم نمی‌جنگد.

داستان از ماه مارس آغاز شد؛ زمانی که پاولو بُروشکو، ۲۰ ساله، با رؤیای خرید خانه و تأمین آینده خانواده‌اش وارد ارتش شد. او سه ماه بعد در دونتسک هدف تیر قرار گرفت و با دو پای گلوله‌خورده روی زمین افتاد. به گفته خودش در آن لحظه تنها ترسش «نه مرگ، بلکه ندیدن دوباره همسر و دخترش» بود. بُروشکو اکنون در آپارتمانی در اودسا دوران نقاهت می‌گذراند و با درد شدید پا و کابوس‌های شبانه کنار می‌آید.

سرنوشت بسیاری از هم‌دوره‌ای‌های او نیز به همین اندازه سهمگین است. دوست نزدیکش، یِوهن یوشچِنکو، ۲۵ ساله، پس از بازگشت به خط مقدم در ژوئیه ناپدید شد و خانواده‌اش هنوز در میدان اصلی کی‌یف برای یافتن خبری از او تلاش می‌کنند. بوریس نیکو و ایلیا کوزیک، دو نیروی دیگر همین گروه، نیز مفقودالاثر اعلام شده‌اند. کُزما، ۲۳ ساله، در نخستین اعزام خود هدف حمله پهپاد روسی قرار گرفت و با جراحت عمیق شکمی نجات یافت؛ تجربه‌ای که به گفته خودش «بوی باروت و اجساد» هنوز از ذهنش پاک نمی‌شود.

طرح جذب داوطلبان جوان که با حقوق ماهانه تا ۲۹۰۰ دلار و پاداش ۲۴ هزار دلاری همراه بود، تلاشی برای جبران کمبود نیروی انسانی ارتش اوکراین پس از چهار سال جنگ بود؛ نیرویی که میانگین سنی آن به حدود ۴۷ سال رسیده است. اما این گزارش نشان می‌دهد که این سیاست، گرچه بخشی از نیاز ارتش را پر کرد، هزاران جوان را به قلب نبردی فرسایشی فرستاد که آینده آن‌ها را تغییر داد یا پایان داد.

یوری بوبرشِف، ۱۸ ساله، از دیگر اعضای گروه، پس از اختلاف با فرماندهان از خدمت جدا شد و اکنون خارج از کشور زندگی می‌کند. به گفته او «فکر کردم با این قرارداد می‌شود پول به دست آورد، اما همه چیز برعکس شد». یک سرباز دیگر از همین گروه نیز بنا بر اسناد بررسی‌شده توسط رویترز، دست به خودکشی زده است.

پاولو بُروشکو با وجود جراحت و از دست‌دادن بسیاری از دوستانش، هنوز معتقد است کاری کرده که باید می‌کرد. «من فقط بیست سال دارم، خیلی چیزها را ندیده‌ام، اما رفتم. اگر دوباره زمان برگردد، باز هم همین را انتخاب می‌کنم.» همسر ۱۹ ساله‌اش اما تعبیر دیگری دارد: «کاش این قرارداد هیچ‌وقت وجود نداشت. این بچه‌ها هنوز باید زندگی را یاد می‌گرفتند.»

گزارش رویترز تصویری از جنگی ارائه می‌دهد که در آن، فرسایش تدریجی نیروی انسانی نه فقط آمار نظامی، بلکه سرگذشت نسلی جوان است که رؤیاهایش زیر آتش سنگین توپخانه دفن می‌شود. این روایت می‌گوید حتی اگر خطوط نبرد جابه‌جا شود، اثر جنگ بر زندگی این نسل ماندگار خواهد بود.