از حضورِ زیبائی – جهانگیر صداقت‌فر

حتا-
       پدیده‌یِ اندوه نیز
                               می‌‌شود که زیبا باشد
هم بدان گونه که اشکریزِ سحرگاهِ فرودین؛
 .
یا بسانِ فسرده برگِ گلی‌ که هنوز
در لایِ دفتر خاطره،
                          عطر‌اش
                                     تجلّی‌ِ شورِ جوانی‌ ست؛
 .
یا پیامدِ آن لحظه
                       که نازِ نوازشِ آهی
شبنمِ غم ز گونه بروبد؛
 .
و یا هنگام
             که سر بر می‌‌نهی به شانه‌یِ درد آشنایِ حریفی
تا به لای لایِ انده گسار‌اش
                                       دمی بیاسائی؛
 .
و حتا-
         درگذشت نیز
                          می‌‌تواند
                                    هر‌آینه زیبا باشد،
زیرا که مرگ
             خود رهایی مطلق از عذابِ کهولت به شمار است.
***
بی‌ شبهه
            باری،
                  ظهورِ زیبایی
خمیرمایه‌یِ هستی‌ ست؛
و احساسِ ملال نیز
                          از این قاعده هرگز مبرّا نیست.
***                    
ساسالیتو- ۱۸ جولای ۲۰۲۵
جهانگیر صداقت فر