در آستانه مذاکرات پرتنش تجاری با اتحادیه اروپا، دونالد ترامپ با حمله به سیاستهای مهاجرتی و زیستمحیطی اروپا، هشدار داد که در صورت ادامه مسیر فعلی «دیگر چیزی به نام اروپا باقی نخواهد ماند». ترامپ که توربینهای بادی را عامل «ویرانی دشتها، مرگ پرندگان و نابودی اروپا» دانسته، اکنون در آستانه دیدار با اورسولا فوندرلاین، رئیس کمیسیون اروپا، و کر استارمر، نخستوزیر بریتانیا، بار دیگر تهدیدی فراتر از مرزهای آمریکا شده است. درحالیکه رهبران اروپایی درگیر چانهزنی بر سر تعرفهها و بازارها هستند، ارزشهای دموکراتیک، صدای مردم غزه، ضرورت پایاندادن به جنگ، و حق بر محیط زیستی سالم در حاشیه قرار گرفتهاند.
اورسولا فوندرلاین روز یکشنبه با رئیسجمهور آمریکا دیدار میکند؛ ترامپ از «۲۰ نقطه اختلاف» در مذاکرات خبر میدهد
مذاکرات فشردهای روز شنبه میان ایالات متحده و اتحادیه اروپا در جریان بود تا پیش از دیدار سرنوشتساز دونالد ترامپ و اورسولا فوندرلاین، رئیس کمیسیون اروپا، که در اسکاتلند برگزار خواهد شد، از وقوع یک جنگ تجاری پرهزینه جلوگیری شود.
ترامپ شب گذشته را در زمین گلف خانوادگی خود در ترنبری بهسر برد؛ سفری خصوصی که با انتقادهایی از سوی وی نسبت به رهبران اروپایی همراه شد—از جمله در زمینه توربینهای بادی و مهاجرت. وی هشدار داد که اگر اروپا وضعیت خود را سامان ندهد، ممکن است دیگر چیزی به نام اروپا باقی نماند.
او گفت: «دو چیز به اروپا میگویم: توربینهای بادی را متوقف کنید. دارید کشورهایتان را نابود میکنید. واقعا میگویم، این خیلی غمانگیز است. وقتی پرواز میکنید، این توربینها را در سراسر دشتها و درههای زیبایتان میبینید که همهچیز را خراب کرده و پرندگانتان را میکشند. در مورد مهاجرت هم باید وضعیتتان را سر و سامان دهید. در غیر این صورت، دیگر اروپایی در کار نخواهد بود.»
صبح شنبه، او دیدار برنامهریزیشده با خبرنگاران همراه در هواپیمای نیروی هوایی ریاستجمهوری (Air Force One) را لغو کرد و به جای آن، به زمین گلف ساحلی خود رفت و در حالیکه موسیقی با صدای بلند از خودرو برقیاش پخش میشد، به بازی پرداخت.
شبکه اسکاینیوز که در نزدیکی زمین گلف مستقر بود، گزارش داد که آهنگهایی مانند Uptown Girl از بیلی جوئل، Memory با صدای ایلین پیج و Bridge over Troubled Water از سایمون و گارفانکل از جمله موسیقیهایی بودند که پخش میشدند.
گرچه این سفر به عنوان یک دیدار خانوادگی چهارروزه به اسکاتلند معرفی شده، ترامپ در جریان آن با رهبران اروپایی و نخستوزیر بریتانیا، کر استارمر، نیز دیدار خواهد کرد؛ دیدارهایی که امید به دستیابی به توافقهای تجاری جدید و اصلاحشده با اتحادیه اروپا و بریتانیا را افزایش داده است.
رئیسجمهور آمریکا درباره چشمانداز توافق تجاری با اتحادیه اروپا گفته است که «۲۰ نقطه اختلاف» وجود دارد. اما در پاسخ به پرسشی درباره جزئیات آنها، گفت: «نمیخواهم به شما بگویم آن اختلافها چه چیزهایی هستند.»
او فوندرلاین را «زنی بسیار محترم» توصیف کرد و گفت دیدار روز یکشنبه با وی «خوب» خواهد بود. همچنین احتمال موفقیت در رسیدن به توافق را «پنجاه-پنجاه» دانست.
گفته میشود فوندرلاین و مشاورانش روز شنبه وارد میشوند و کمیسر تجارت اتحادیه اروپا، ماروش شِفچوویچ، نیز صبح یکشنبه به آنها میپیوندد.
انتظار میرود این توافق بر پایه اصول کلی درباره تعرفههای ۱۵ درصدی بر صادرات، از جمله خودرو، شکل گیرد. اما تعرفه ۵۰ درصدی بر صادرات فولاد همچنان برقرار خواهد ماند. همچنین احتمال دستیابی به توافقی در حوزه داروها وجود دارد که بر اساس آن، نرخ ۱۵ درصدی برای صادرات اعمال خواهد شد.
این در حالیست که چنین توافقی ناقض توافقنامه دیرینه سازمان تجارت جهانی است که تعرفه صادرات داروها را صفر در نظر میگیرد. با این حال، چنین اقدامی بسیار نرمتر از تهدید ماه جاری ترامپ برای اعمال تعرفه ۲۰۰ درصدی بر داروها خواهد بود.
چنین تعرفهای میتوانست آغازگر یک جنگ تجاری شدید با کشورهایی نظیر ایرلند (که محل استقرار بسیاری از شرکتهای چندملیتی آمریکایی است)، آلمان، دانمارک، بلژیک، فرانسه و اسپانیا باشد.
سخنگوی فوندرلاین: مذاکرات فشرده در جریان است
پائولا پینهو، سخنگوی اورسولا فوندرلاین، گفت: «مذاکرات فشرده در سطوح فنی و سیاسی میان اتحادیه اروپا و آمریکا همچنان ادامه دارد. اکنون رهبران قرار است وضعیت را ارزیابی کرده و دامنه یک نتیجه متوازن را بررسی کنند؛ نتیجهای که ثبات و پیشبینیپذیری را برای کسبوکارها و مصرفکنندگان در دو سوی آتلانتیک به همراه داشته باشد.»
گمان میرود که دیدار ترامپ و فوندرلاین عصر یکشنبه در ترنبری برگزار شود. این دیدار بهدنبال خود مجموعهای از جلسات با نخستوزیر بریتانیا، کر استارمر، در روز دوشنبه خواهد داشت، با این امید که استارمر توافق تجاری حداقلیای را که در ماه مه با آمریکا به دست آورد، گسترش دهد.
ورود ترامپ به اسکاتلند با بزرگترین عملیات امنیتی پس از درگذشت ملکه الیزابت دوم در سال ۲۰۲۲ همراه شده است. بیش از ۵۰۰۰ نفر از نیروهای پلیس و امنیتی در این سفر چهارروزه حضور دارند؛ بدون هیچگونه ریسکی، بهویژه پس از تلاش برای ترور رئیسجمهور یک سال پیش.
حصارهای امنیتی بلند اطراف زمین گلف ساحلی برپا شدهاند، کشتیهای نیروی دریایی در امتداد ساحل گشت میزنند، پهپادهای امنیتی در آسمان در حال پروازند و دهها نیروی امنیتی از صبح شنبه در اطراف اقامتگاه مستقر شدهاند.
این تدابیر شدید امنیتی ممکن است پیشدرآمدی بر اتفاقات ماه آینده باشد، زمانی که معاون رئیسجمهور آمریکا، جیدی ونس، بههمراه خانوادهاش برای گذراندن تعطیلات راهی منطقه کاتسوُلد در انگلیس خواهد شد؛ گفته میشود مقصد آنها روستای چارلبری است.
برخی از ساکنان محلی که پیشتر با گسترش زمین گلف ترامپ مخالفت کرده بودند، اکنون این سؤال را مطرح کردهاند که هزینههای سنگین امنیتی این سفرها را چهکسی پرداخت خواهد کرد.
نخستوزیر عزیز، کر استارمر؛ از نزدیکی به ترامپ دست بردارید – او بریتانیا را هم با خود به قهقرا میبرد
سیمون تیزدال مسئول بخش خارجی گاردین نوشت: پیروزی دونالد ترامپ در انتخابات ریاستجمهوری آمریکا در نوامبر گذشته، کر استارمر، نخستوزیر حزب کارگر بریتانیا، را در برابر یک انتخاب و فرصت قرار داد: یا به مردی نزدیک شود که سیاستهای زننده، افراطی و ملیگرایانهاش در تضاد با امنیت ملی، منافع سیاست خارجی، رفاه اقتصادی و ارزشهای دموکراتیک بریتانیاست؛ یا ریسک گسست از یک متحد دیرینه اما سلطهگر را بپذیرد و این لحظه را برای بازتعریف جایگاه بریتانیا در جهان—بهویژه از راه بازادغام در اروپا—غنیمت بشمارد.
استارمر تصمیم نادرستی گرفت—و بریتانیا از آن زمان بهای سنگینی پرداخت کرده است. بهای این اشتباه را این آخر هفته بهوضوح در برابر چشم همگان خواهیم دید؛ زمانیکه ترامپ، در حالیکه همچنان سایه رسوایی اپستین و اعتراضات مردمی او را دنبال میکنند، با هزینهای هنگفت و تحت تدابیر امنیتی شدید، سفری به ظاهر خصوصی به زمینهای گلف خود در اسکاتلند انجام میدهد. روز دوشنبه، نخستوزیر به شمال سفر میکند تا به تعبیر منتقدان، “حلقه را ببوسد”. تحقیرهای بیشتر در راهاند. در ماه سپتامبر، ترامپ به دعوت رسمی و چاپلوسانه استارمر برای یک سفر رسمی بیسابقه دیگر به بریتانیا بازخواهد گشت—و در آن زمان، سلطهی شرمآور آمریکا بر بریتانیا بهروشنی در برابر چشمان جهانیان آشکار خواهد شد.
بیایید صریح باشیم: ترامپ دوست بریتانیا نیست، و در بسیاری از جنبهها، دشمنی خطرناک محسوب میشود. تلاش برای جلب نظر این فرد خودشیفته، در نهایت بینتیجه خواهد ماند. ترامپ همیشه عهدشکنی میکند. کارنامه سیاسی و شخصی او پر است از وعدههای شکستهشده و روابط ازهمگسیخته. او تنها به خودش وفادار است. این دیکتاتور بالقوه، در حال حاضر نه آمریکا را «دوباره عظیم» بلکه ضعیفتر، فقیرتر، کمنفوذتر و منفورتر کرده است. اجازه ندهید بریتانیا را هم به زیر بکشد. هنوز دیر نشده؛ میتوان این مسیر را ترک کرد.
رهبری آمریکا بر دموکراسیهای غربی زمانی بدیهی بود—اکنون به یک معضل تبدیل شده است. سیاستمداران هر دو حزب اصلی بریتانیا هنوز این تغییر را نمیپذیرند. اما افکار عمومی از آنها جلوتر است. طبق نظرسنجی اخیر مرکز تحقیقاتی Pew، ۶۲٪ از بریتانیاییها به ترامپ برای «تصمیمگیری درست در امور جهانی» اعتماد ندارند. اکثریت شرکتکنندگان در ۲۴ کشور او را فردی خطرناک، متکبر و فریبکار میدانند. به لطف ترامپ، اعتبار بینالمللی ایالات متحده در حال سقوط آزاد است.
مصداق بارز تضاد سیاستهای ترامپ با منافع بریتانیا، موضع او در قبال غزه است. دولت استارمر قتل عام و گرسنگی دادن عمدی به غیرنظامیان را محکوم کرده است. در میان ۵۵٪ از بریتانیاییهایی که مخالف اقدامات اسرائیل هستند، ۸۲٪ باور دارند که این اقدامات مصداق نسلکشی است (طبق نظرسنجی YouGov در ماه گذشته). اکثریت نیز خواهان اعمال تحریمهای بیشتر هستند. حمایت ترامپ از کوچ اجباری فلسطینیان، مخالفت با راهحل دو کشوری، و همکاری نزدیک با بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر متهم به جنایت جنگی اسرائیل، همگی با مواضع رسمی بریتانیا در تضاد است. ترامپ سهم شخصی قابلتوجهی در فاجعهای دارد که استارمر آن را «غیرقابل وصف و غیرقابل دفاع» خوانده است.
استارمر ماه گذشته هشدار داد که بریتانیا در معرض تهدید روزافزون حمله نظامی قرار دارد—در پی تهاجم روسیه به اوکراین. بریتانیا و دیگر کشورهای ناتو بهطور پیوسته از کییف حمایت کردهاند. اما نه ترامپ. او از آغاز، به ولادیمیر پوتین نزدیک شده، ولودیمیر زلنسکی را تحقیر کرده، کمکهای نظامی را تعلیق کرده و آینده ناتو را زیر سؤال برده است. همزمان، با نادیدهگرفتن نگرانیها درباره اشاعه تسلیحات، ترامپ مسابقه تسلیحاتی هستهای را شعلهور کرده است. اکنون، استارمر، نگران و دستپاچه، اقدام به خرید جنگندههای آمریکایی کرده که قابلیت حمل کلاهک هستهای دارند؛ و طبق برخی گزارشها، اجازه داده تسلیحات اتمی متعلق به آمریکا دوباره به خاک بریتانیا بازگردند. این همان بریتانیایی نیست که رأیدهندگان حزب کارگر خواهان آن بودند.
اگرچه ترامپ اخیراً در سیاستهایش نسبت به اوکراین تغییراتی نشان داده، با ناتو آشتی کرده و از پوتین انتقاد کرده است، اما ممکن است فردا دوباره نظرش عوض شود. بیتوجه به این تناقض آشکار، او همزمان خود را بابت «نابودی» تأسیسات هستهای ایران میستاید—درحالیکه بمباران غیرقانونی آمریکا در ماه گذشته تنها بهطور جزئی موفق بود. بریتانیا، بهدرستی، طرفدار مذاکرات با تهران است؛ اما در این اقدام، با لندن هیچگونه مشورتی نشده بود.
جنگهای تعرفهای ترامپ تهدید مستقیمی برای اقتصاد، اشتغال و استانداردهای زندگی در بریتانیا هستند. با وجود توافق استارمر برای کاهش اثرات آن، تعرفههایی در حدود ۱۰٪ یا بیشتر همچنان بر صادرات به آمریکا اعمال میشود. قلدرمآبی ترامپ در قبال کانادا، مکزیک، گرینلند، پاناما و دیگر کشورها در حوزه حاکمیت، مهاجرت و تجارت، فضای جهانی را پر از بیثباتی کرده است. خصومت بیمنطق او با اتحادیه اروپا ممکن است باب طبع افرادی چون نایجل فاراژ (و پوتین) باشد، اما کشمکشهای بیپایان میان متحدان کلیدی به نفع بریتانیا نیست.
پیشروی احزاب راست افراطی و ملیگرای پوپولیست در اروپا—و بهتازگی در ژاپن—نشان میدهد که دستور کار تفرقهافکنانه و شوونیستی جنبش “مگای” ترامپ، جذابیتی جهانی یافته است؛ و این برای دموکراسی در بریتانیا و سراسر جهان، نشانه خوبی نیست. به همین دلیل، حملات ترامپ به حقوق قانونی در آمریکا، از جمله حقوق اقلیتها و زنان، حمله به قضات، دانشگاهها و نهادهای عمومی، و تلاش برای سرکوب رسانههای مستقل، هشداردهندهاند. این رفتار مسموم مسری است. ترامپیسم کووید جدید است—و بریتانیا نیاز به واکسیناسیون دارد.
ترامپ با کاهش کمکهای خارجی، تضعیف رسانههای خدمات عمومی مانند “صدای آمریکا”، قطع بودجه آژانسهای سازمان ملل، بیاعتنایی به دادگاههای بینالمللی، و انکار بحران اقلیمی، آسیب عظیمی به اعتبار، نفوذ جهانی و قدرت نرم ایالات متحده وارد کرده است. او در حال تخریب نظم بینالمللی مبتنی بر قواعد است—نظمی که بریتانیا آن را بنیادین میداند. این هدیهای است به چین، روسیه و تمامی اقتدارگرایان جهان. در حالیکه بودجه پنتاگون به سالانه یک تریلیون دلار رسیده، پیام صریح ترامپ روشن است: قدرت، حق را تعریف میکند. نیروی عریان، حاکم است.
ترامپ فاجعهای است برای غرب و برای همه کسانی که در بریتانیا به ارزشهای دموکراتیک مترقی احترام میگذارند. دوران دوم او بهوضوح از اولی خطرناکتر، مخربتر و بیثباتکنندهتر خواهد بود. بریتانیا باید در حمایت از اصول جهانیای که قرنها پیش از تولد ترامپ بنیانگذاری شدهاند، از این فاجعه متحرک فاصله بگیرد. بهجای آغوش گرفتن ترامپ، استارمر باید او را با احتیاط در فاصله نگه دارد—برای پیشگیری از آلودگی.
نخستوزیر، به اسکاتلند برای دیدار او نروید. وقت و انرژیتان را هدر ندهید. در عوض، آغاز کنید به برنامهریزی برای دوران پس از «روابط ویژه». این پیوند باید گسسته شود. زمانش رسیده است.
یک پاسخ
ترامپ یکی از بیسوادترین و جاهلترین روسای جمهور تاریخ آمریکاست که برای پول هر نظریه علمی و بویژه زیست محیطی را نفی میکند. متاسفانه او در راس حکومت یکی از قویترین کشورهای جهان از نظر نظامی قرار دارد و وابستگی صد در صدی اروپا به آن باعث عقب افتادگی و بی تصمیمی دولتهای آن شده!