گروهی از نهادها، هنرمندان، فعالان مدنی و رسانهای در اعتراض به پذیرش نمایندگان طالبان از سوی دولت آلمان، از چند روز بدینسو کارزار جمعآوری امضا راه انداختهاند. این کنشگران که خود از جامعۀ مهاجران افغانستانی آلمان اند، هدف از این کارزار را آشکارکردن نارضایتی گستردۀ جامعۀ دیاسپورای افغانستان، از آنچه طالبان بر مردم داخل این کشور تحمیل میکنند، عنوان کردهاند.
به گزارش ار. اف. ای در متن دادخواست آنان آمدهاست که «طالبان مسؤول خشونت سیستماتیک، سرکوب، پیگرد زنان و اقلیتها و نقض گستردۀ حقوق بشر در افغانستان میباشند» و در صورتی که این گروه از سوی دولت آلمان به رسمیت شناخته شوند، عواقب ناگواری برای مردم افغانستان خواهد داشت.
شکیب مصدق آوازخوان و از کارگزاران این برنامه در آلمان، در گفتوگویی با رادیو بینالمللی فرانسه میگوید که هدف اصلی این برنامه جلب توجه جامعۀ جهانی به ستمی است که طالبان به طور سیستماتیک بر زنان و دختران افغانستان روا میدارند. او میافزاید که «مردم آلمان حق دارند مطلع بشوند که دولتشان با بیشرمی میخواهد طالبان را به رسمیت بشناسد.»
مصدق میگوید که دو تن از نمایندگان طالبان همین اکنون در برلین حضور دارند و این نشانه از آن است که این افراد با ویزا وارد خاک آلمان شدهاند. این یعنی که دولت آلمان آنها را قبلاً به رسمیت شناختهاست.
در همین راستا، دکتر پتونی تایشمن، رئیس موسسۀ اروپایی ادغام در برلین و از فعالان حقوق زن به خبرنگار رادیو بینالمللی فرانسه گفت که «این اقدام دولت باعث ایجاد ترس و ناامنی در میان پناهجویان و فعالان مدنی در آلمان شدهاست، بهویژه کسانی که به دلیل مخالفت با طالبان کشور را ترک کردهاند. همچنین، این موضوع در آینده میتواند بر فرایندهای حقوقی مانند پناهندگی، تمدید اقامت و اسناد هویتی تأثیر منفی بگذارد، زیرا مردم از مراجعه به نمایندگیهایی که تحت کنترل طالباناند، خودداری خواهند کرد.»
او همچنین میافزاید: «تصمیم آلمان میتواند بهگونهای تدریجی مشروعیت سیاسی طالبان را تقویت کند، حتی اگر این کشور از لحاظ حقوقی، اقدامش را بهمنزله بهرسمیتشناسی رسمی تلقی نکند، از نگاه مردم و جامعۀ بینالمللی، مجوزدادن فعالیت دیپلماتیک به نمایندگان طالبان، یک اقدام عملیاتی و نمادین است که میتواند بهعنوان بهرسمیتشناسی تعبیر شود.»
به باور دکتر تایشمن «برای قربانیان و فعالانی که خود از ظلم طالبان گریختهاند، چنین تفکیکی در سطح نظری بیمعناست. واقعیت این است که طالبان از این اقدام برای تقویت جایگاه خود در سطح جهانی استفاده خواهند کرد. بنابراین، این عمل نه تنها پیامدهای حقوقی، بلکه پیامدهای روانی، اخلاقی و امنیتی نیز خواهد داشت.»
صبور زمانی، مسؤول خانۀ فرهنگ افغانستان در برلین و یکی دیگر از کارگزاران این برنامه به آر.اف.ای میگوید که «پذیرش نمایندگان طالب، به معنای تسلیمی سفارت افغانستان به طالبان و ادامۀ روندی است که در اوت ۲۰۲۱ آغاز شده و این جنایتی است دوامدار در حق مردم افغانستان.»
او میافزاید: «کسانی که بیست سال مدعی مبارزه با تروریسم در افغانستان بودند، اکنون میزبان همین تروریستها شدهاند.» به گفتۀ او قرار است که این کارزار پس از تمامشدن مرحلۀ جمعآوری امضا به وزارت خارجۀ آلمان و دیگر مراجع و سازمانهای حقوق بشری فرستاده شود.
بر اساس متن منتشرشدۀ این کارزار، دو تن از نمایندگان طالبان، مصطفی هاشمی و نصرالحق عزیز نام دارند که طبق گزارشها، آخر هفتۀ گذشته به برلین رسیدهاند.
دولت آلمان با آنکه تأکید کرده که رژیم طالبان را به رسمیت نمیشناسد اما گفته که برای فراهمکردن تسهیلات امور کنسولی و بازگرداندن پناهجویان اخراجی این نمایندگان را پذیرفتهاست. موضعی که از همان آغاز با اعتراض گستردۀ نهادها و سازمانهای حقوق بشری مواجه شدهاست.
پیش از این و در اعتراض به این اقدام، نزدیک به ۱۰۰ نهاد و سازمان مدنی در نامهای سرگشاده از آلمان خواستند تا از پذیرفتن نمایندگان طالبان و به رسمیتشناسی این گروه، پرهیز کند.
