فرانسه به فرمان در مقابل فرانسه نافرمان


اردشیر زارعی قنواتی


• از زمانی که نظرسنجی ها رشد شتابناک آرای ملانشون را نشان دادند، سیستم، دولت فرانسه و به خصوص اظهارات شفاف "فرانسوا اولاند" و همچنین دیگر کاندیدای رقیب در بالای جدول تمرکز خود را بر خطر دستیابی به قدرت توسط چپ رادیکال قرار داده و محافل اقتصادی فرانسه و اروپایی نیز از روزهای سیاه اقتصاد فرانسه در صورت پیروزی وی هشدار دادند ...

اخبار روز: www.akhbar-rooz.com
يکشنبه  ٣ ارديبهشت ۱٣۹۶ -  ۲٣ آوريل ۲۰۱۷


انتخابات ریاست جمهوری فرانسه در روز یکشنبه ۲٣ آوریل به یک لحاظ متفاوت است و آن اینکه دو حزب اصلی راست میانه و چپ میانه موقعیت خوبی در عرصه رقابت ها ندارند و کاندیدای مخالفت وضع موجود در راس مبارزات انتخاباتی قرار گرفته اند. این بار رقابت آن چنان فشرده و تنگاتنگ است که هیچ موسسه نظرسنجی جرات نمی کند از پیش بر روی دو کاندیدای نهایی برای رسیدن به دور دوم تاکید کند. به همین دلیل گمانه زنی ها بسیار با احتیاط انجام می گیرد و در تمام این گمانه ها نیز از رقابت چهار کاندیدای بالای جدول در شرایطی سخن گفته می شود که همگی متفق القول اعتقاد دارند امکان رسیدن به دور دوم برای آنان وجود دارد. تحولات انتخاباتی فرانسه هم اکنون تابع شرایطی است که ژلاتین و سیالیت نیروی مردد و آرای خاکستری در پای صندوق رای می تواند تمام معادلات را دچار تغییر کند. در بین چهار کاندیدای اصلی "آمانوئل ماکرون" نماد وضع موجود و نئولیبرالیسم حاکم تلقی می شود، خانم "مارین لوپن" رهبر جبهه ملی هم چنان رای دهندگان راست افراطی و ملی گرایان را نمایندگی می کند و راست میانه با "فرانسوا فیون" در حالی گام به رقابت گذاشت که رسوایی مالی خانواده وی کمپین جمهوریخوهان را دچار افول کرد. اما در اردوی چپ رادیکال متاثر از پلاتفرم حزب کمونیست فرانسه با "ژاک لوک ملانشون" هر چند در طول رقابت ها شتابناک در حال اوج گیری بود اما کابوس پیروزی وی همه جناح های سیاسی و سیستم حاکم در فرانسه را دچار وحشت کرده و در هفته اخیر بسیاری تمهیدات برای مهار کمپین وی به کار گرفته شده است. نکته جالب در این رقابت تنگاتنگ و نزدیک، اختلاف ۴ درصدی بین شماره یک تا شماره چهار در نظرسنجی ها می باشد که با توجه به عدم تصمیم گیری یک سوم رای دهندگان برای گزینه انتخابی، هرگونه تغییری قابل پیش بینی است.
حمله مسلحانه روز پنجشنبه ۲۰ آوریل توسط یک اسلامگرای تروریست در خیابان "شانزه لیزه" پاریس به خودروی پلیس که موجب کشته شدن یک پلیس و زخمی شدن دو تن دیگر شد در سه روز مانده به انتخابات تاثیر معناداری بر روی جامعه رای دهنده فرانسوی خواهد گذاشت. بدون تردید این حمله که به گزارش پلیس توسط "کریم شرفی" اسلامگرای شناخته شده در نزد پلیس فرانسه انجام گرفت یک برنامه ریزی زیرکانه توسط اسلامگرایان تندرو و تروریست برای کمک به راست افراطی فرانسه بوده است. با به عهده گرفتن مسئولیت این حمله توسط "داعش" و با توجه به باور این گروه در خصوص اینکه با حاکمیت راست افراطی در غرب به واسطه سیاست مهاجرستیزی و اسلام هراسی آنان راه برای یارگیری بهتر و بستر برای تروریسم اسلامی در غرب مسیحی بازتر می شود، این حمله در جهت کمک به صندوق رای مارین لوپن و دیگر کاندیدای راست سازماندهی شده است. در همان ساعات اولیه حمله نیز مارین لوپن، فرانسوا فیون و حتی آمانوئل ماکرون در جهت بهره برداری از آن هرکدام به نسبت های متفاوت سعی کردند از این حمله تروریستی استفاده حداکثری کنند. در این میان بیشترین آسیب به کمپین "فرانسه نافرمان" به رهبری ملانشون وارد شد که در طول مبارزات انتخاباتی خود به صورت قاطع از حقوق مهاجران و همزیستی مسالمت آمیز جوامع بومی و مهاجر فرانسوی دفاع می کرد. اما شاید نکته بسیار جالب این ماجرا را بتوان زمانی به تصویر کشید که "دونالد ترامپ" رئیس جمهوری راستگرا و ضدمهاجر آمریکا در یک مصاحبه اختصاصی با خبرگزاری "آسوشیتدپرس" به صراحت این حمله را موجبی برای حمایت علنی از مارین لوپن مورد استفاده قرار داد. وی در این مصاحبه می گوید "مردم فرانسه از این وضع خسته شده اند و خانم لوپن در موضوع کنترل مرزها قویترین نامزد است، هر نامزدی که در مساله تروریسم افراطی اسلامی موضع شدیدتری داشته باشد و هر کسی که در موضوع کنترل مرزها موضع سرسخت تری داشته باشد در انتخابات بهتر عمل خواهد کرد". این اظهارنظر ترامپ در راستای حمایت از راست افراطی در جامعه اروپایی بیان می شود که وی بارها بر روی آن تاکید داشته است، هر چند که به دلیل عدم محبوبیت ترامپ در فرانسه شاید این حمایت در این مقطع تاثیر مثبتی بر وضعیت لوپن نگذارد.
از زمانی که نظرسنجی ها رشد شتابناک آرای ملانشون را نشان دادند، سیستم، دولت فرانسه و به خصوص اظهارات شفاف "فرانسوا اولاند" و همچنین دیگر کاندیدای رقیب در بالای جدول تمرکز خود را بر خطر دستیابی به قدرت توسط چپ رادیکال قرار داده و محافل اقتصادی فرانسه و اروپایی نیز از روزهای سیاه اقتصاد فرانسه در صورت پیروزی وی هشدار دادند. اما برای چپ واقعی در فرانسه که در این دوره از انتخابات با توجه به پراکندگی آراء بیش از همیشه در طول جمهوری پنجم به کاخ الیزه نزدیک شده اند امیدواری ها زمانی کم رنگ گردید که "بنوا آمون" نامزد جناح چپ حزب سوسیالیست به پیشنهاد حزب کمونیست جهت ائتلاف با ملانشون جواب نداد. در نظرسنجی ها گفته می شود آقای آمون حدود هشت درصد می تواند رای کسب کند و به هیچ عنوان امکان رسیدن به دور دوم را نخواهد داشت و به همین دلیل مطبوعات مایل به طیف چپ فرانسه چون اومانیته، لوموند و لیبراسیون متفق القولند که اگر ملانشون به دور دوم نرسد مقصر آن را باید آمون دانست. موضوع مهم و قابل اهمیت این برداشت و تحلیل در این نهفته است که برنامه ها و اهداف ملانشون – آمون تقریبا به هم نزدیک و از یک خاستگاه طبقاتی و اجتماعی ارتزاق می کنند. هم اکنون بزرگترین سوالی که هنوز پاسخ داده نشده است و شاید برای فرانسه بتواند یک تجربه جدید به حساب آید این است که حامیان بنوا آمون که به شکست وی باور دارند آیا در آخرین لحظه و در پای صندوق رای حاضرند بخاطر پیروزی چپ یک تصمیم استراتژیک و پراگماتیست اتخاذ کنند یا در چارچوب سکتاریسم حزبی مسیر رای باطله را در پیش خواهند گرفت. در صورت حذف ملانشون از معادلات دور دوم انتخابات ریاست جمهوری فرانسه با توجه به وضعیت موجود می توان حدس زد که فرانسه در جانشینی رئیس جمهوری نامحبوبی چون اولاند این بار به یک نسخه بدتری چون آمانوئل ماکرون رضایت خواهد داد و سیستم ناکارآمد کنونی هم چنان به بقای خود ادامه می دهد. بدون شک نگاه اتحادیه اروپایی به انتخابات ریاست جمهوری فرانسه آن چنان با اهمیت تلقی می شود که در طی هفته های اخیر تمام محافل مسلط، نهادهای اتحادیه و حتی جریان اصلی رسانه کاملا در حمایت از ماکرون بسیج شده اند. برای اتحادیه اروپایی پیروزی ماکرون به منزله حفظ وضع موجود و ادامه سیاست های نئولیبرالی خواهد بود و آنان که ملانشون را دشمن شماره یک خود و نئولیرالیسم حاکم، مارین لوپن را راست و نئولیبرال ضد اتحادیه اروپایی و حتی فرانسوا فیون را به دلیل مواضع نزدیک به روسیه مختل کننده نظم می دانند، ماکرون کاندیدایی طلایی به حساب می آید.