یادداشت سیاسی سیاسی دیدگاه ادبیات زنان جهان بخش خبر گفتگو آرشیو  
  اجتماعی اقتصادی مساله ملی یادبود کارگری گزارش حقوق بشر ورزش گوناگون  
   

بیانیه ی کانون کارگران سوسیالیست درباراه یب مزد ۹۶


اخبار روز: www.akhbar-rooz.com
آدينه  ۲۷ اسفند ۱٣۹۵ -  ۱۷ مارس ۲۰۱۷


حداقل مزد ۹۳۰۰۰۰ تومان درایران
سند بردگی مطلق کارگران توسط رژیم اسلامی سرمایه است!


۲۴ اسفند ۹۵ حداقل مزد کارگران برای سال ۹۶ توسط شورای عالی کار جمهوری اسلامی اعلام شد. به گزارش ایلنا حداقل مزد کارگران برای سال ۹۶با ۱۴ درصد افزایش از ۸۱۵ هزار تومان کنونی به ۹۳۰هزار تومان رسید. جمعیت دهها میلیونی کارگران و سایر مزدبگیران با تجارب تاکنونی خود، که متاسفانه با فقر و فلاکت و بیکاری، اعتیاد و کارتون خوابی و گورخوابی، کولبری، کلیه فروشی و تن فروشی و ...رقم خورده است، مدتهاست میدانند آنچه شورای عالی کار و مقامات ریز و درشت جمهوری اسلامی در اسفند هر سال اعلام می کنند، تصویب سند بردگی مطلق اکثریت عظیمی است که ساختن جامعه بر دوش آنها بنا می شود و خود فاقد داشتن سهمی برای تامین حداقل زندگی از آن دارند. نزدیک به چهاردهه است جمهوری اسلامی حافظ منافع سرمایه داری در ایران با انواع سرکوب، قتل، اعدام، ترور، کشتار، تجاوز، شکنجه و زندان، بساط دزدی و چپاول و غارت اموال عمومی ودستبرد به سفره کارگران را نگهداشته است و تصویب اسفند ماه شورای عالی کار تحت عنوان افزایش مزد شیادی آشکاری بیش نیست.
سبد هزینه کارگران نه فقط در زندگی روزانه خانواده های کارگری که با اختصاص حداقل پول برای تامین اولیه زندگی اشان تجربه شده است بلکه کارشناسان اقتصادی و نیز حتی مقامات رژیم اسلامی بدان معترفند که حد اقل در حال حاضر حدودا ۴تا ۴ونیم میلیون تومان است. حداقل مزد کارگران در سال ۹۶معادل یک چهارم خط فقر است یعنی معادل ۱ هفته هزینه حداقل کارگران و ۳ هفته دیگر، در روز روشن ازسفره کارگران دزدیده شده است. این پول دزدیده شده را تنها و تنها با اراده جمعی و عمل مستقیم، نه بصورت فردی و یا حتی بصورت آحاد جمعی بلکه بصورت یک جنبش اجتماعی فراگیر می توان به سفره کارگران بازگردانید. به جز این کارگران اکثرا دارای قراردادهای موقت هستند (حداقل۹۰درصد ) و یا مزدهای پرداخت نشده را طلب دارند ( حدود ۶۰ درصد ) ویا اخراج شده وبه صف بیکاران میلیونی می پیوندند که هیج گونه تامین اجتماعی ندارند و به حال خود رها شده اند.
با این همه حجم مبارزات روزمره کارگری در ایران بر کسی پوشیده نیست ودرتاریخ جنبش کارگری ایران بی سابقه بوده است. با وجود انواع سرکوب و ضرب و شتم و فشار بر کارگران توسط رژیم و کارفرمایان در ایران ، کشتار کارگران خاتون آباد، حمله شبانه به منازل کارگران شرکت واحد، تعقیب و گریزکارگران معدن بافق یزد ، شلاق زدن کارگران آق دره و صدها مورد دیگر، اما جنبش کارگری نه تنها ساکت نشده بلکه دیواراستبداد و سکوت را در ایران به لرزه درآورده و نشان داده است که پتانسیل تبدیل شدن به جنبش اجتماعی عظیمی را در خود دارد. مبارزات کارگران هنوز سراسری و هماهنگ نیست وبا درجه بالایی از سازماندهی فاصله دارد. در کنار کارگران، معلمان و پرستاران و نیز بازنشستگان به صف اعتراض اجتماعی پیوسته اند. چند روزپیش بود که اعتراضات معلمان و فرهنگیان و نیز بازنشستگان در اکثر شهرها، صدای میلیونها انسان فقیر و بدون امنیت اجتماعی را به نمایش در آوردند.
صدای پای جنبش کارگری واعتراضات اجتماعی معلمان و دیگر مزدبگیران بگوش می رسد. این را فقط دوستان نمی گویند، دشمنان طبقه کارگر در ایران با صراحت به آن اقرار می کنند. این جنبش می تواند در صورت اجتماعی شدن، اهدافش را با شعارها ی مشخص بیان کند، تا بتواند با سازماندهی مستقل و سراسری خود، توازن قوای سیاسی را به نفع اکثریت جامعه تغییر دهد. «ما دیگر نمی خواهیم زیر خط فقر باقی بمانیم» می تواند یکی از شعارهایی باشد که در این مسیر امرمتشکل شدن کارگران و سراسری شدن مبارزات را تسهیل بخشد.

کانون کارگران سوسیالیست
اسفند ۱۳۹۵


اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:

Facebook
    Delicious delicious     Twitter twitter     دنباله donbaleh     Google google     Yahoo yahoo     بالاترین balatarin


چاپ کن

نظرات (۰)

نظر شما

اصل مطلب

بازگشت به صفحه نخست