یادداشت سیاسی سیاسی دیدگاه ادبیات زنان جهان بخش خبر گفتگو آرشیو  
  اجتماعی اقتصادی مساله ملی تاریخ - یادبود کارگری گزارش حقوق بشر ورزش گوناگون پاورقی  
   

پیرامون مطلبِ آقای فتاپور| نوستالژی گذشته یا اتوپیای باز‌گشت به صحنه سیاسی کشور-نادر داروک

نظرات دیگران
اگر یکی از مطالبی که در این صفحه درج شده به نظر شما نوعی سوءاستفاده (تبلیغاتی یا هر نوع دیگر) از سیستم نظردهی سایت می‌باشد یا آن را توهینی آشکار به یک فرد، گروه، سازمان یا ... می‌دانید لطفا این مسئله را از طریق ایمیل abuse@akhbar-rooz.com و با ذکر شماره‌ای که در زیر مطلب (قبل از تاریخ انتشار) درج شده به ما اطلاع دهید. از همکاری شما متشکریم.
  
    از : مهدی فتاپور

عنوان : چند تذکر
دوست عزیز آقای داروک
نوشته شما دو بخش دارد یک قسمت ایراداتی است که شما به خود نوشته و مباحثی که من مطرح کردم ذکر کرده اید و بخش دوم مباحث نظری و ارزیابی است. قسمت دوم مستقیما به نوشته من مربوط نیست و آن بحث را میتوان در رابطه با ارزیابی ما از شرایط و راههای تقویت و حضور نیروی چپ و یا جمهوریخواه سکولار دمکرات ادامه داد. امیدوارم ما به نقطه ای برسیم که این مباحث و تقویت نیروهای چپ و جمهوریخواه بتواند حصارهای ۴۰ سال قبل را پشت سر گذارد
ولی در رابطه با انتقادات شما در بخش اول. نوشته اید که چطور بعد از ۴۰ سال بیاد دارم که چه روزی و کجا خواندم که اتحاد دمکراتیک ایران تشکیل شده است. به هر حال برخی صحنه ها در ذهن نقش می بندد و فراموش نمیشود. روز اعلان تشکیل این اتحاد را من بیاد نداشتم و در اینترنت جستجو کردم. گفته اید که در شرایط مخفی چگونه امکان داشت که بنده به آذین را ببینم. من همانطور که در نوشته آمده است با ایشان در سال ۵۶ در دو مهمانی دیدار داشتم در آنزمان من تازه از زندان آزاد شده و با سازمان در رابطه نبودم و کار مخفی نمیکردم و در سال ۵۶ چنین روابطی وجود داشت. من در چندماهی که با سازمان در رابطه نبودم مجموعه گسترده ای از روابط داشتم. ممکن است شما یا کسان دیگری معتقد باشند که این کار خطا بوده و من و بخش بزرگی از زندانیان آزاد شده اینگونه فکر نمیکردند
ولی ایراد اصلی شما اینست که من نوشتم احمد بهکیش و بخصوص احمد غلامیان تشکیل سازمان علنی موازی را بتندی رد کردند و چون این دو به اقلیت پیوسته اند شما این بحث را به موضوع اقلیت اکثریت ارتباط داده اید. آنزمان ما یک سازمان داریم بنام سازمان چریکهای فدایی خلق و اقلیت اکثریتی وجود ندارد. نه اکثریتی های آینده همه مواضع مشابه ای داشتند نه اقلیتی های آینده. کسانی که شما اسم آورده اید مثل اشرف دهقانی یا حیدر ایران نبودند و طبیعتا من با آنها دیداری نداشتم ولی مثلا همانطور که در نوشته آمده است، با مهدی سامع، محسن شانه چی و اسفندیار کریمی برای فعالیت در این سازمان صحبت کرده بودم که دو نفر از این سه نفر بعدها به اقلیت پیوستند و مهدی سامع که قرار بود نقش جدیتری در این سازمان داشته باشد و یا منوچهر کلانتری و حمید رضا نعیمی که من با آنها در بخش رابطه با سازمانها فعالیت میکردم به اقلیت پیوستند و همچنین تعدادی از افرادی که قرار بود هیات موسس سازمان علنی شوند و اسامی آنها آمده است. احمد غلامیان نظر متفاوتی با افراد ذکر شده داشت و این تفاوت نظر ربطی با اختلافات آینده اکثریت اقلیت نداشت. من از نوشته شما متوجه نشدم که شما تلاشی را که صورت گرفت تایید یا رد میکنید. اگر تایید کنید جدا از نزدیکی ها و دوریهای بعدی شما در این مورد با من و مهدی سامع و محس شانه چی و حمید نعیمی و منچهر کلانتری و سعید سلطانپور هم نظر و با احمد غلامیان اختلاف نظر خواهید داشت و در غیر این صورت بر عکس.
٨۵٣۹۴ - تاریخ انتشار : ۷ تير ۱٣۹۷       

    از : مجتبی کریمی

عنوان : شیفته ی زندان خود ساخته
جناب "داروک" تأسف عمیق مرا بابت اسارت در زندان خود ساخته بپذیرید. متأسفانه راه نجاتی نیست چون شما شیفته ی این زندانید.
گاه واقعاً دود از سر آدم بلند میشود، وقتی می بیند علیرغم اینهمه اتفاق ریز و درشت در ۴۰ ساله ی گذشته بعضی به همان امامزاده هایی چسبیده اند که تجربه ثابت کرده فقط میتوانستند شل و کور کنند.
نمیدانم؛ شاید در زندان شما نه از رادیو تلویزیون خبری هست و نه از روزنامه. باورش سخت است و برای شما ناممکن و اینگونه است که "داروک" ما خواب می بیند.
٨۵۱٨۲ - تاریخ انتشار : ۲۲ خرداد ۱٣۹۷       

  

 
چاپ کن

نظرات (۲)

نظر شما

اصل مطلب

   
بازگشت به صفحه نخست