یادداشت سیاسی سیاسی دیدگاه ادبیات زنان جهان بخش خبر گفتگو آرشیو  
  اجتماعی اقتصادی مساله ملی تاریخ - یادبود کارگری گزارش حقوق بشر ورزش گوناگون پاورقی  
   

برای آنها حفظ نظام مهم است و برای ما حفظ ایران

نظرات دیگران
اگر یکی از مطالبی که در این صفحه درج شده به نظر شما نوعی سوءاستفاده (تبلیغاتی یا هر نوع دیگر) از سیستم نظردهی سایت می‌باشد یا آن را توهینی آشکار به یک فرد، گروه، سازمان یا ... می‌دانید لطفا این مسئله را از طریق ایمیل abuse@akhbar-rooz.com و با ذکر شماره‌ای که در زیر مطلب (قبل از تاریخ انتشار) درج شده به ما اطلاع دهید. از همکاری شما متشکریم.
  
    از : سعید خجسته

عنوان : بیانیه ملی مذهبی ها را نمی توان جدی گرفت
اگر این جمع تجاوز امریکا، فرانسه و انگلیس به انگلی را محکوم می کرد، آن وقت شاید میشد آن را تا حدی جدی گرفت. اما در میان نویسندگان بیانیه کسانی هستند که به سلطه بی منازع امریکا بر جهان ایمان دارند: نوربخش و روستایی.
بهتر است آقای علیجانی اگر خود را واقعا ملی و طرفدار استقلال و عدالت اجتماعی میدانند کمی به دور بر خود با دقت بیشتری نگاه کند و با هر کسی هر چیزی را امضا نکند.
٨۴۵۱۰ - تاریخ انتشار : ۲۶ فروردين ۱٣۹۷       

    از : روزبه

عنوان : حفظ آنها!
برای این ملی مذهبی های جاده صاف کن حفظ آنها سابقه آنها بوده و هنوز هم هست. حفظ نظام هم برایشان مهم است اما خودشان را در پرچم ناسیونالیسم می پیچنند!
٨۴۵۰۹ - تاریخ انتشار : ۲۶ فروردين ۱٣۹۷       

    از : معصومه قربانی

عنوان : چه کسی بفکر مردم ایران است
برای اسلام گرا حفظ نظام از اوجب واجبات است و ثابت کرده اند که برای انجام اینکار از هیچ جنایتی فروگذاری نمی کنند. ناسیونالیستها از هر گروهی ملی هم که باشند فقط به فکر حفظ تمامیت ارضی هستند و به اسم کشور اهمیت وافری می دهند. البته من فکر می کنم هر کس مخیر است هر اندیشه ای داشته باشد، اما در اینجا این سوال پیش می آید: در اینجا یک حلقه مفقوده وجود دارد ! حلقه مفقوده بنظر من این است که مردم در اینجا غایب هستند. سوال اینجاست آیا کسی بفکر حفظ این مردم ایران است؟ یا چرا کسی نگران مردم ایران نیست؟ البته تا حدی متوجه هستم که در سیاست با کلمه "مردم" نوعی پوپولیسم آغشته است و سواستفاده های زیادی از این مسله هم می شود، ولی با اینهمه بدون در نظر داشتن سرنوشت مردم، مشارکت دادن آنها در سرنوشتان و اندیشناک بودن نسبت به ادامه زیست شرافتمندانه حداقلی آنها هیچ گونه تغییری در نابودی این نظام تاریکی بوجود نخواهد آمد.
با تشکر.
٨۴۵۰۷ - تاریخ انتشار : ۲۶ فروردين ۱٣۹۷       

    از : بهروز الف

عنوان : کدامین را باور کنم?
ابتدا میخواهم از مسئولین محترم سایت اخبار روز بخاطر زحمت کشیدن و وقت گذاشتن برای مصاحبه های اخیر تشکر کنم. صد البته نه از سر تعارفات تو خالی مرسوم در جامعه ما بل بخاطر آکاهی دادن عموم بر نظرات و عملکرد های افراد و سازمان ها که دوباره همانند بحکومت رسیدن قشون اسلام مردم، آگاهان جامعه را سرزنش نکنند که "ما که نمیدانستیم اینها چه جانورانی هستند، شما کن میدانستید چرا نگفتید" .
این مصاحبه را با کلی بالا و پائین کردن و دو باره و سه باره خوانی به اتمام رساندم ولی مانده که کدام حرفها و عملکرد ها را باور کنم . سخنان ملی مذهبی ها در همین چند مدت پیش و قبول "دمکراتیک و ملی هر دو فریب خلقند" امام راحل مذهبیون و یا نگران بودن منافع ملی و کشور? بگذارید چند نکته را تیتر وار مطرح کنم و به وجدان مصاحبه شونده حواله کنم تا ببینیم واقعیت ها را باید باور کرد یا حرف ها را. قبل از شروع بعد نیست به دوران قبل قیام بهمن ۵۷ رجوع کنیم و یاد بنی احمد و بزشگ پور کنیم
۱. وقتی رهبرانن ملی مذهبی( بازرگان و یزدی و دیکران) همراه با قشون اسلام به آمریکا و اروپا وعده دادند که اگر به کمک آنها بحکومت برسند، تمامی کسانی که افکار ضد سرمایه داری دارند را سلاخی اسلامی خواهند کرد و شرشان را از سر کلان سرمایه داران غارتکر جهانی کم خواهند کرد و تئوری برژنسکی که از حمایت هارترین بخش سرمایه داری جهانی برخوردار هست را به واقعیت میرساند. آیا مصاحبه شونده و یارانش به منافع ملی و کشور و مردم ارزشی قائل بودند و در مقابل این زد وبند برای منافع ملی ایستادند یا اینکه اشغال بار دیگر قشون اسلام بر ایران براییشان مهم تر بود ؟ برای واقعی بودن این ادعا کافیست که مصاحبه قوچانی با دانایان فر (از یاران نزدیک و همکار بهشتی در مسجد هامبورک) در روزنامه شرق رجوع شود که درستی این امر واضح و آشکار شود(اگر که مثلا آگاه به این مسئله نباشیم)
۲. وقتی که یک ماه بعد از بقدرت رسیدن قشون اسلام تحت حکومت مهدی بازرگان (رهبر فکری و معنوی ملی مذهبی ها) جنگنده ها خانه و روستای مردم بخت برگشته کرد را زیرو میکردند و صفحه اول روزنامه کیهان و اطلاعات در روز های اول نوروز ۵۸ عکسی انداختند از کرد مردی که زانو زده و دست بازرگان را میبوسد و تقاضا میکند به بمباران خانه و کاشانه آنها خاتمه دهد و بازرگان که ابهت آریامهری به او دست داده بود و با آن عینک دودی مسخره اش شق و رق ایستاده بو د و ابدا به التماس آن مرد اعتنایی نداشت، شما و همفکرانتان در فکر منافع ملی بودید؟ کدام منافع ملی بمباران مردم ستمکشیده خود را در نظر دارد؟ آیا آن بمباران ها در جهت منافع ملی برای بازرگان و عوامل آمریکا همچون یزدی مسئله بود یا منافع آمریکا؟
۳. شما میگوئید رژیم اسلامی از ابتدا منافع امل اقراء اسلام مهم بود. میتوانم بپرسم چه زمانی به این امر واقف شدید و چه کاری در مقابل این خواسته قشون اسلام انجام دادید؟ مسلمن نمیخواهید داستان مخالفت های بنی احمد و پزشگپور و افشا کری های آنها وقتی که اکثریت جامعه به وحشیگرای های و غارت حکومت پهلوی شهره آفاق شد را تکرار کنید. اینطو نیست؟ یا اینگونه هست؟
۴. شما میفرمائید که اصلاح طلبان از یاران استراتژیکی شما هستند. بعبارتی دهن کجی میکنید به یکی دانستن و محکوم کردن تمامی جناح های رژیم در قیام دی ۹۶. متوجه هستم که دلیل همسو بودن ملی مذهبی ها با اصلاح طلبان تنها برای ادامه کاری و برقراری حکومت قشون اسلام هست و برای شما ها حفظ حکومت جنایتکار اسلامی از هر امر دیکری مهمتر و واجبتر هست. سوالی که برای من و بسیاری همانند من وجود دارد چرا از کلمه "ملی" استفاده میکنید و ادعای حمایت از منافع ملی را دارید؟ احتمالن برای رد گم کردن نیست و مسائل مهمتری مطرح باید باشد؟ اینطور نیست؟ منافع کدام کشور در نظر هست؟ مسلمن منافع ایران و ایرانی مطرح نیست چرا که منافع اسلام از بدو پیدایشش و کشتار و غارت وحشیانه قشون اسلام با منافع مردم و سرزمین ایران در تضاد بود و هست.
میدانم که پاسخی نخواهم گرفت و اگر هم بگیرم عملا پاسخ نیست بل پروپاگاندای های مرسوم چهل سال اخیرا هست. این مطلب را نوشتم که در راستای آگاه سازی ای که سایت اخبارروز مبتکرش شدن دین خود را ادا کنم
٨۴۵۰۰ - تاریخ انتشار : ۲۵ فروردين ۱٣۹۷       

    از : امیر آمویی

عنوان : خواستن می تواند در عمل توانستن باشد!
آقای علیجانی، درود بر شما،
نوشته اید: "اما طبق تحلیل مشخص از شرایط مشخص [...] ما اکنون در «مرحله دموکراسی خواهی ملی» هستیم، بنا براین هر نیروی سیاسی در داخل و خارج ازکشور، که در صف دموکراسی خواهی قرار داشته باشد و به عنصر ملی پایبند باشد، دوست و متحد استراتژیک تلقی خواهند شد. در گرایشهای درونی جبهه ی گسترده ی دموکراسی خواهی ملی هم بخش غالبی از ملی- مذهبی ها، به علت گرایش سوسیال دموکراتیک و چپِ توسعه‌گرایی که دارند، خودشان را با جریانات عدالتخواه نزدیکتر احساس می کنند."

این درست است؛ ولی باید به نیروی معنوی تجسم مادی داد! باید اندیشه را به عمل تبدیل کرد، باید خواستن را توانستن کرد! باید مکانیزم این جبهه‍ی «ائتلاف برای جمهوری دموکراتیک ایران» را ایجاد کرد. چرا دست به کار نمی شوید؟
٨۴۴٨٨ - تاریخ انتشار : ۲۴ فروردين ۱٣۹۷       

  

 
چاپ کن

نظرات (۵)

نظر شما

اصل مطلب

   
بازگشت به صفحه نخست