یادداشت سیاسی سیاسی دیدگاه ادبیات زنان جهان بخش خبر گفتگو آرشیو  
  اجتماعی اقتصادی مساله ملی یادبود کارگری گزارش حقوق بشر ورزش گوناگون پاورقی  
   

دست آمریکا در رویدادهای ونزوئلا
رامون لوبو - روزنامه ال پائیس اسپانیا


• مشابه جان بولتن، الیوت ابرامس هم هیچ مشکلی با گذشته خود ندارد، نه پشیمانی دارد و نه هیچ شک و شبه ای. بی حیایی و بی شرافتی قاعدتا نمی باید هیچ گونه خوانایی با دمکراسی داشته باشند که بنظر میاید دارند. در همه کشورهای دنیا هم فاضلآب وجود دارد وهم لجن ولی هیچگاه بانها افتخار نمیکنند و سعی میکنند آنها را پنهان کنند؛ ولی ایالات متحده آمریکا دیگر نیازی نمی بیند که حداقل ظاهر را حفظ کند ...

اخبار روز: www.akhbar-rooz.com
يکشنبه  ۱۴ بهمن ۱٣۹۷ -  ٣ فوريه ۲۰۱۹



اگر جایگزین دولت نیکلاس مدورو در ونزوئلا که واقعا ناتوانی های بسیار در اداره امور مملکت بحران زده از خود نشان داده است، سیاستهای جان بولتن باشد، در آن صورت باید بحال مردم ونزوئلا گریست.
جان بولتون یکی از معماران اشغال عراق در سال ۲۰۰۳ بود، او از طریق اختراع دروغ های بزرگ نظیر آنکه عراق صاحب سلاح های کشتار جمعی است افکار عمومی را آماده هجوم به عراق کرد.
در سیاست دروغ عین فساد است. بخاطر همین میباید او را برای همیشه از کار در ارگانهای دولتی محروم میکردند اضافه بر آنکه او میباید در یک دادگاه جنایی محاکمه میشد.
عراق لقمه بسیار چرب و نرمی بود برای کارخانجات تولیدی و شرکتهای نفتی آمریکایی، مانند، هالی بورتون، که گویی جان بولتن همچنان نماینده آن است. ولی برعکس برای عراقی ها جز خون و آتش ارمغانی دیگر نداشت، ۴۰۰۰۰۰ قربانی از این تهاجم به جا ماندند، بدنبال آن جنگهای ویرانگر در سوریه که ۵۰۰۰۰۰ کشته از خود بجای گذاشتند، جنگ و خون ریزی در سوریه نتیجه وجود هرج و مرج در عراق بود و در کنار آنها باید از رنج های ملیون ها آواره پناهجوی سوری یاد کنیم. بوجود آمدن نیروهای تروریستی داعش و شیوع احساسات ضد خارجی در جای جای جهان همچنین از نتایج هجوم به عراق بود.
امروز همه میدانیم اشغال عراق منافع سرشاری برای شرکتهای آمریکایی داشت ولی مرگ و دربدری برای مردم خاور نزدیک. و شیوع احساسات ضد خارجی در نیمی از دنیا.
بدون شک پشت سر بحران ونزوئلا افکار و اندیشه های جان بولتن کار میکند. گسیل ۵۰۰۰ کماندو به منطقه کلمبیا- ونزوئلا و بمباران ایران، که البته هدف بسیار بزرگتر و پیچیده تریست؛ از ایده های اوست. این هفته با کمال بیشرمی از منابع نفتی ونزوئلا در مصاحبه با فوکس نیوز سخن گفت و اینکه میتوانند منابع سودهای کلان برای شرکتهای آمریکایی باشند.
در کنار جان بولتن معاون رئیس جمهور آمریکا مایک پنس ایستاده است، یک مذهبی فوق فناتیک که همیشه در حال نوشتن برنامه برای همه دنیا از جمله ونزوئلا و همچنین بکار گماردن قضات خود در سیستم قضایی است، و دونالد ترامپ که دنیا را با توئیت های خود سرگرم میکند.
الیوت ابرامس را انتخاب کرده اند برای آنکه دمکراسی را به ونزوئلا بازگرداند، او در واقع متخصص براه انداختن جنگ های کثیف است، او در سال ۱۹۹۱ بخاطر دروغ گفتن به کنگره در جریان افتضاح ایران گیت به محکومیت رسید. از کسانی بود که نیروهای ضدانقلابی بعد از پیروزی انقلاب نیکاراگوا را بوجود آورد برای جنگ با ساندنیست ها. این جنگها هزاران قربانی از خود بجای گذاشت. در کارنامه کارهای غیرانسانی او همچنین کشتار "ال موزوته" در السالوادر وجود دارد که آنرا منتسب به تبلیغات کمونیست ها میکند، در دسامبر ۱۹۸۱، یک گروه از کماندوهای دست آموز او ۵۰۰ نفر از ساکنین یک دهکده را از جمله زنان و کودکان را بقتل رساندند. او همچنین در گواتمالا کارنامه سیاهی دارد، در جریان جنگهای وحشیانه ای که در این کشور براه انداخت بیش از ۴۵۰۰۰ نفر قربانی شدند.
مشابه جان بولتن، الیوت ابرامس هم هیچ مشکلی با گذشته خود ندارد، نه پشیمانی دارد و نه هیچ شک و شبه ای. بی حیایی و بی شرافتی قاعدتا نمی باید هیچ گونه خوانایی با دمکراسی داشته باشند که بنظر میاید دارند. در همه کشورهای دنیا هم فاضلآب وجود دارد وهم لجن ولی هیچگاه بانها افتخار نمیکنند و سعی میکنند آنها را پنهان کنند و دیگر بانها فرصت های تازه ندهند، کمی ظاهر سازی میکنند تا همه دنیا فکر کنند با آدم های درستی طرف هستند. ولی ایالات متحده آمریکا دیگر نیازی نمی بیند که حداقل ظاهر را حفظ کند.
 
برگردان: حمید حسینی

* روزنامه ال پائیس ۰۱-۰۲-۲۰۱۹
ال پائیس مهمترین روزنامه اسپانیایی زبان دنیا رامون لوبو یکی از مفسرین بسیار با اعتبار اسپانیا و این روزنامه است


اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:

Facebook
    Delicious delicious     Twitter twitter     دنباله donbaleh     Google google     Yahoo yahoo     بالاترین balatarin


چاپ کن

نظرات (۱)

نظر شما

اصل مطلب

بازگشت به صفحه نخست