یادداشت سیاسی سیاسی دیدگاه ادبیات زنان جهان بخش خبر گفتگو آرشیو  
  اجتماعی اقتصادی مساله ملی یادبود کارگری گزارش حقوق بشر ورزش گوناگون پاورقی  
   

اپوزیسیون دست راستی و خطر فروپاشی مدنیت در ونزوئلا


محمود قزوینی


• برگزاری انتخابات آزاد تاکتیک و بامبول بازی اپوزیسون دست راستی برای کسب قدرت هم میباشد. میگویند ما قدرت را میگیریم و انتخابات برگزار میکنیم. فعلا کودتایشان برای قدرت گیری شکست خورده است. دولت ونزوئلا میتواند این تاکتیک و بامبول بازی را از دست اپوزیسیون درآورد و انتخابات آزادی تحت نظارت وسیع تر بین المللی برگزار کند ...

اخبار روز: www.akhbar-rooz.com
آدينه  ۵ بهمن ۱٣۹۷ -  ۲۵ ژانويه ۲۰۱۹


جنبشی تماما ارتجاعی در ونزوئلا در یکقدمی قدرت ایستاده است. این جنبش ارتجاعی دست راستی با بسیج توده های مردم در خیابانها قدرت دوگانه ایجاد کرده است. تفاوتی میان ترامپ، خوان گوایدو، ژایربالسونارو، جریان پنج ستاره در ایتالیا و جریانات راست افراطی در کشورهای اروپایی که در برخی کشورها در آستانه قدرت ایستاده اند، وجود ندارد. تفاوتی هم میان اینکه اینها از راه پارلمان و دموکراتیک به قدرت برسند و یا روی دوش توده های میلیونی وجود ندارد. در برزیل بالسونارو با شعارها و حرفهای سوپرارتجاعی قدرت را از دست حزب کارگر درآورد. این جنبشها تماما ارتجاعیند و با گفتن اینکه اعتراض توده ها برحق است، چیزی عوض نمیشود. ما درباره قدرت گیری یک دسته از جریانات فوق دست راستی صحبت میکنیم. مساله اینکه ناسیونالیسم، فاشیسم و نازیسم و هر جریان ارتجاعی دیگری از قبل نارضایتی مردم قدرت میگیرد و توده های مردم به آن میپیوندند، چیزی در باره اعتراض و مطالبات مردم و جنبش مردم نمیگوید، بلکه در باره پیوستن توده های مردم به این جنبشهای ارتجاعی میگوید. این حرف که جنبش مردم برحق است و رهبری ارتجاعی است، خود به توجیه این تحرکات دست راستی میانجامد.
این تحرکات دست راستی راند دوم سقوط بلوک شرق و دیوار برلین میباشد. ٣۰ سال پیش در زمان سقوط بلوک شرق و ریختن دیوار برلین، افق بازار آزاد را در مقابل مردم گرفتند و جنبش ارتجاعی را با حمله به هر نوع سوسیالیسم و آزادیخواهی شکل دادند که آثار آن تا دهه های دیگر بر سیر تاریخ جوامع و انسان قرن ۲۱ سنگینی خواهد کرد. اینکه مردم در اروپای شرقی قدیم آزادی و رفاه میخواستند، ذره ای بر ماهیت کل آن جنبش تاثیر نمیگذارد.
در ونزوئلا امروز نیز چنین است. جدا از اینکه چاوز که بود، مادورو کیست، جنبشی که در ونزوئلا در جریان است، نه تنها سرسوزنی به مطالبات اقتصادی و سیاسی مردم ربطی ندارد، بلکه مانند نمونه برزیل و آمریکا، جنبشی تماما دست راستی در حال قدرت گیری است.
جریانات دست راستی ایرانی طرفدار غرب شرائط ونزوئلا را با ایران مقایسه میکنند و از سرنگونی استبداد در آنجا حرف میزنند. این دروغی بیش نیست. در ونزوئلا استبداد به معنای خاورمیانه ای آن حاکم نیست، بلکه مانند اکثریت کشورهای آمریکای لاتین دموکراسی و پارلمان در آنجا حاکم است. احزاب و مطبوعات در آنجا آزادند و اپوزیسیون ضمن دارا بودن مطبوعات قوی از قدرت پارلمانی و سیاسی آزاد برخوردار است. آقای گوایدو رئیس پارلمان آن کشور است. او رهبر اپوزیسیونی است که شعار سرنگونی چاوز و ماندورو، تغییر سیاستها و تغییرکل سیستم سیاسی از برنامه اولیه آن بوده است.
مشکل امروز ونزوئلا فقط این نیست که یک جنبش دست راستی نظیر ترامپ و بالسونارو نئوفاشیستهای ایتالیا و… در آستانه قدرت قرار گرفته اند، بلکه بحران و از هم پاشیدگی اقتصادی، سیاسی کشور و دخالتها و رقابتهای بلوکهای قدرتهای سرمایه داری دنیا از آمریکا تا روسیه، امکان فروپاشی کشور ونزوئلا را فراهم ساخته است و اگر فکری برای برون رفت از بحران امروز نشود و طرفین بر سر حفظ قدرت پافشاری کنند و خونریزی آغاز شود، فروپاشی کشور هم شروع میشود. با فروپاشی ونزوئلا، آمریکای لاتین مانند آفریقا و خاورمیانه با مسئله فروپاشی ساختار اجتماعی و اقتصادی و سیاسی دست به گریبان میشود.
اینکه کمونیست در ونزوئلا بطور کلی باید چه پاسخی به مسئله قدرت سیاسی و چاوزیسم و ناسیونالیسم چپ در آنجا بدهد نمیتواند موضوع من و موضوع روز باشد. خروج ونزوئلا از این بن بست موضوع روز است. خروج ونزوئلا از این بن بست تنها با به گردن گذاردن و پایبندی نیروهای اصلی سیاسی از پوزیسیون تا اپوزیسیون به نرمهای ازادی سیاسی در همان حدی که بورژوازی امروز در جهان با آن کشورها را اداره میکند، میباشد. سازش و تن دادن به نتیجه یک انتخابات آزاد بهتر از سرکوبگریها و مقاومتهای خونین میباشد. بالاخره بالسونارو در برزیل را میشود بعد از چند سال کنار زد و حتی از موضع چپ هم کنار زد، میشود طبقه کارگر و سوسیالیسم رادیکال در برزیل در خلال این نبرد پا بگیرد و به میدان بیاید، اما سرکوب و مقاومتهای خونین در ونزوئلا جدا از ریختن خون مردم بیگناه از دو طرف، کشور را در آستانه نابودی و فروپاشی قرار میدهد و راه را برای سربرآوردن انواع و اقسام باندهای مسلح سیاسی- جنائی باز میکند.
برگزاری انتخابات آزاد تاکتیک و بامبول بازی اپوزیسون دست راستی برای کسب قدرت هم میباشد. میگویند ما قدرت را میگیریم و انتخابات برگزار میکنیم. فعلا کودتایشان برای قدرت گیری شکست خورده است. دولت ونزوئلا میتواند این تاکتیک و بامبول بازی را از دست اپوزیسیون درآورد و انتخابات آزادی تحت نظارت وسیع تر بین المللی برگزار کند. اپوزیسیون دست راستی در انتخابات پارلمانی گذشته از ماندورو شکست خورد و بعید نیست دوباره هم متحمل شکست شود.

محمود قزوینی
۲۴ ژانویه ۲۰۱۹ 


اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:

Facebook
    Delicious delicious     Twitter twitter     دنباله donbaleh     Google google     Yahoo yahoo     بالاترین balatarin


چاپ کن

نظرات (۱)

نظر شما

اصل مطلب

بازگشت به صفحه نخست