یادداشت سیاسی سیاسی دیدگاه ادبیات زنان جهان بخش خبر گفتگو آرشیو  
  اجتماعی اقتصادی مساله ملی تاریخ کارگری گزارش حقوق بشر ورزش گوناگون پاورقی  
   

دوباره می سازمت وطن


مارال سعید


• اینکه من شما را جمهوریخواه و شما مرا سلطنت طلب بخوانید هیچ گره ای از کار "توافق" باز نخواهد کرد. نمونه ی بارز آن در مقابل چشمان ماست. اگر قرار بود صرف "شکل" ما را در کنار هم نگاه دارد، جمع هزار نفره موسسین اتحاد جمهوریخواهان ایران را در کنار هم نگاه می داشت. از طریق نگارش قانون اساسی پیشنهادیست که میتوان آرزوها را زمینی و کاربردی کرد ...

اخبار روز: www.akhbar-rooz.com
سه‌شنبه  ۲ بهمن ۱٣۹۷ -  ۲۲ ژانويه ۲۰۱۹


برای گشودن باب کلام از حافظ مدد جوئیم:
عیب می جمله چو گفتی هنرش نیز بگو – تا خرابت نکند صحبت بدنامی چند
بیانیه چهار جریان جمهوریخواه با داشتن هر عیبی یک هنر نیز داشت و آن بحثهائیست که اینجا و آنجا از پس آن آمده که خود گوشزدیست دیگربار برای آماده باش آنچه در راهست.
در عرصه های مختلف علمی – هنری از دیرباز بحثهای مفصّلی درباره "شکل و محتوا" بوده، هست و خواهد بود. بحثهایی که گاه شکل و محتوا در آن تفکیک ناپذیر و در ارتباطی تنگاتنگ و گاه مجزّا و در تقابل باهم عنوان شده اند. البته هستند کسانی چون کاندینسکی که شکل را فی نفسه محتوا خوانده اند.
عرصه ی علم سیاست نیز فارغ از این بحثها نبوده و نیست. لیک در ذهن فعالان و علاقمندان ایران و آینده ی ایران بسیار درک متناقض، گاه از یک مفهوم در آن واحد وجود دارد. آن مثال تمثیلی معروف فیل در اتاق تاریک، بسیار گویا از درک متفاوت ماست از حقیقتی بنام فیل در ذهن ما.
یک گزاره جان کلام است: حقیقت حاصل آن توافقیست که ما می کنیم.
دیر یا زود در این یا آن شکل، مردم ایران از جمهوری جهل و جنایت عبور خواهند کرد و برای ادامه یک حیات دمکراتیک وظیفه دارند باهم یک توافق دمکراتیک بنمایند. و آن توافقیست که از طریق نمایندگان آنها در مجلس موسسان در فرم قانون اساسی تدوین خواهد شد و در صحن کشور به آرای عمومی گذارده خواهد شد.
آنچه خواهد آمد نامش (شکل) هر چه که باشد از طریق این قانون اساسی (محتوا) هویت می یابد. و این هویت در کشاکش اجراست که نفع یا ضرر آحاد یک جامعه را رقم خواهد زد. شک نیست در زمانه ای هستیم که بسیار شکلها دمکراتیک که در محتوا غیردمکراتیک و بسیار شکلها غیردمکراتیک که در محتوا دمکراتیک اند، در عرصه ی سیاست جهانی حکم میرانند.
"اجرا" خود مقوله ایست بسیار مهم و مجزّا که نیاز است مستمر و بی وقفه درباره آن گفته و نوشته شود و نهادهای کنترل و نظارت مردمی برای برکشیدن فرهنگ اجرائی کشور به یک فرهنگ سالم و سازنده ایحاد گردد تا یک محتوای مردمی و دمکراتیک امکان شکوفائی یابد. لیک آنچه ضرورت این مرحله از آمادگیست همانا "محتوا"ی آن چیزیست که خواهد آمد. اینجا آن آوردگاهیست که ما باید یکدیگر را متمدنانه به چالش بکشیم.
پیشنهاد این قلم در این زمینه آنست که فعالین سیاسی مجتمع و منفرد از هر نحله ی فکری، اقدام به نگارش قانون اساسی مورد وثوق خود کنند و بر اساس آن تبلیغ و ترویج نمایند، آنرا به داو بگذارند تا مردمی که اسیر تاریکی حاکم بر ایرانند بدانند آنچه از فیل در ذهن ما نقش بسته است کدام است. در ثانی وقتی که قرار است در کنار هم بنشینیم تا توافقی بکنیم، بدانیم هر جریان سیاسی کدام محتوا را نمایندگی می کند. اینکه من شما را جمهوریخواه و شما مرا سلطنت طلب بخوانید هیچ گره ای از کار "توافق" باز نخواهد کرد. نمونه ی بارز آن در مقابل چشمان ماست. اگر قرار بود صرف "شکل" ما را در کنار هم نگاه دارد، جمع هزار نفره موسسین اتحاد جمهوریخواهان ایران را در کنار هم نگاه می داشت.
از طریق نگارش قانون اساسی پیشنهادیست که میتوان آرزوها را زمینی و کاربردی کرد. اگر نمی خواهیم دوباره اسیر یک جو احساسی ی بی منطق شویم باید از همین امروز مهیّا شویم. از طریق این پیشنهاد است که ما میتوانیم برای آن مسابقه نهایی آماده شویم.
شما فعالین سیاسی، معماران آینده سیستمی هستید که خواهد آمد. همیشه و در هر مکان این سوآل در برابر شماست؛ بر اساس کدام نقشه می خواهید آن جامعه ی فلاکت زده را بسازید؟ بگذارید از این جدلهای بی پایان دست بشوئیم و به سوی آتمسفر یک گفتگو سازنده پیش برویم. ایران فردا سرزمینیست که متعلق به همه ی ایرانیان است. و این همه ی ایرانیانند که دست در دست هم ایران را دوباره خواهند ساخت. هوشیار باشیم و فراموش نگنیم این ما هستیم که دیو و فرشته می سازیم. این نقیصه از فرهنگ ما برخاسته و می خواهد و تنها با کوششی آگاهانه در طول زمان برطرف خواهد شد. پس هیچ تضمینی نیست الا سعی و تلاش متمدنانه ی ما برای بستن در بر روی دیو با مدد از فرشته ی آزادی و دمکراسی.
اگر خواست و نیّت، ساخت دوباره ی وطن و رفاه ایرانیان است پس علیرغم اختلافات می توان و باید به یک "توافق" رسید و وظیفه ی هر آزاده ی ایران دوستیست که از آن توافق حراست نماید تا دوباره سروده ی سیمین بر بام هر کوی و برزن بتواند طنین افکند: «دوباره می سازمت وطن».

مارال سعید


اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:

Facebook
    Delicious delicious     Twitter twitter     دنباله donbaleh     Google google     Yahoo yahoo     بالاترین balatarin


چاپ کن

نظرات (۱۰)

نظر شما

اصل مطلب

بازگشت به صفحه نخست