یادداشت سیاسی سیاسی دیدگاه ادبیات زنان جهان بخش خبر گفتگو آرشیو  
  اجتماعی اقتصادی مساله ملی تاریخ کارگری گزارش حقوق بشر ورزش گوناگون پاورقی  
   

اندوه


خسرو باقرپور


• می رویَم میانِ شاخه های این درخت؛
زمستان را در خوابِ باغ می بینم.
می تنَم در تنِ این پرنده ی جفت مُرده؛
بُهت را از چشمِ او می بینم. ...

اخبار روز: www.akhbar-rooz.com
يکشنبه  ۲۵ آذر ۱٣۹۷ -  ۱۶ دسامبر ۲۰۱٨



 
می رویَم میانِ شاخه های این درخت؛
زمستان را در خوابِ باغ می بینم.
می تنَم در تنِ این پرنده ی جفت مُرده؛
بُهت را از چشمِ او می بینم.
سَر بر سریرِ سنگ می گذارم؛
سرما را در سکوتِ کوه می فهمم.
دستِ شتابانِ باد را می گیرم،
و بر روانِ آبی ی این رود می روم،
و نمی دانم
تا کجاست
نهایتِ اندوهِ من.

* تصویر متن: Armin Weingard
 


اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:

Facebook
    Delicious delicious     Twitter twitter     دنباله donbaleh     Google google     Yahoo yahoo     بالاترین balatarin


چاپ کن

نظرات (۰)

نظر شما

اصل مطلب

بازگشت به صفحه نخست