یادداشت سیاسی سیاسی دیدگاه ادبیات زنان جهان بخش خبر گفتگو آرشیو  
  اجتماعی اقتصادی مساله ملی تاریخ کارگری گزارش حقوق بشر ورزش گوناگون پاورقی  
   

"آنکه گفت آری، آنکه گفت نه"


مرضیه شاه بزاز


• فانوسِ عقل و عشق خاموش                              
و خداوندگار کشتی
چشم در ذره ذره ی آفتابِ خورشیدی، همه زراندود
هذیانش چون آیه ای مقدس در حافظه ی باد می پیچد ...

اخبار روز: www.akhbar-rooz.com
پنج‌شنبه  ٣ خرداد ۱٣۹۷ -  ۲۴ می ۲۰۱٨


 
 فانوسِ عقل و عشق خاموش                              
و خداوندگار کشتی
چشم در ذره ذره ی آفتابِ خورشیدی، همه زراندود
هذیانش چون آیه ای مقدس در حافظه ی باد می پیچد
و ملوانان،
سراپای گوش و هوش به فرمان
کودن و تنبل
شاد می خوانند و بسوی خورشید می رانند
ما در حاشیه، به تماشای افقی دور                                             
که شب
پای در زنجیرِ هیس بر ساحل،
ردای نفرین اش بر دوش
بی تابانه، به انتظار قدم می زد

ما که از سبزترین سرو
سرخترین آلبالو را چیده بودیم      
غرق در ارغوانی ترش
به نظاره ی نادیدنی ها،   
خورشید را انکار کردیم                                 
و چشم در خشم کشتی بان                              
مغناطیس هشت جهت را از راه بدر بردیم
باشد که ملوانان دمی روی برگردانند      
که پیش از این نیز به سودایی، زنبورکهایی چند
شهد و نیش درهم
ارغوان در ارغوانِ ما درآمیخته بودند   
ما به اندوهی تلخ دریافته بودیم            
که پیرِ آموزگار
قلم مو در اکلیل زرین فرو می بَرَد
و حکیم مآبانه                                             
فاضلاب را، رنگ موج و دریا می بخشد            
که می داند کشتی همواره بر موج
و کشتی بان می راند
آه . . . .
باغ سوخته
ارغوان رنگ باخته از میوه های خیال
آه. . . .
راهِ درازِ گم گشته در مقصد
بنگرید اکنون            
بر تابوتهای رفتگان، شناور
ملوانان کودنِ تن لَش را.

آتلانتا، ماه مِه ۲۰۱۸
divanpress.com


اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:

Facebook
    Delicious delicious     Twitter twitter     دنباله donbaleh     Google google     Yahoo yahoo     بالاترین balatarin


چاپ کن

نظرات (۰)

نظر شما

اصل مطلب

بازگشت به صفحه نخست