یادداشت سیاسی سیاسی دیدگاه ادبیات زنان جهان بخش خبر گفتگو آرشیو  
  اجتماعی اقتصادی مساله ملی تاریخ - یادبود کارگری گزارش حقوق بشر ورزش گوناگون پاورقی  
   

هردم از این باغ بری می رسد!


خسرو باقرپور


• چگونه می شود بنیان های نظری و هویتی ی رسما اعلام شده ی یک تشکل، که مبنای گردهم آمدن گروهی از فعالان سیاسی در طی نیم قرن است، به نامِ دفاع از آزادی، در درونِ خود آن تشکل، در هم کوبیده شود؟ کجا دیده اید آیا، بنیانِ هویت نظری ی تاریخا شکل گرفته ی یک سازمان سیاسی ی هوادار زحمتکشان، در ارگان مطبوعاتی ی رسمی ی آن، به نام دفاع از آزادی و توسطِ عضو شورای سردبیرانِ آن، این چنین ویران شود؟ ...

اخبار روز: www.akhbar-rooz.com
چهارشنبه  ۲۲ فروردين ۱٣۹۷ -  ۱۱ آوريل ۲۰۱٨


هردم از این باغ بری می رسد!
خسرو باقرپور

به تازگی دسته گل جدیدی مسئولانِ نشریه کار، ارگان سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت) به آب داده اند، دسته گل پیشین، تحفه ی نوروزی و ادبی بود،* اما این بار، ماهیتی سیاسی – راهبردی دارد و به هیچ روی دروغ سیزده نیست!
به قلم نورسیده ای که من نمی شناسم، به نام آقای فرخ نعمت پور، عضو شورای سردبیران این نشریه، نوشتاری به زیور طبع آراسته شده است که به راستی شگفتی انگیز است. این نوشتار دفاعی است جانانه از نئولیبرالیسم و الوداع روشنی با اندیشه های چپ و سوسیالیسم.
شورای سردبیران این نشریه ۴ نفرند که ٣ نفرشان عضو شورای مرکزی ی حزب جدید التاسیس چپ ایران (فداییان خلق) نیز هستند. از نگاهِ به کلیتِ این نوشتار درمی گذرم و تنها به ذکرِ نتیجه گیری ی پایانی ی آن و اظهار نظری مختصر اکتفا می کنم.
آقای فرخ نعمت پور در پایان این مقاله چنین نتیجه گرفته است:
آغاز نقل قول: (عینا ار مقاله ی ایشان کپی کرده ام) "...... نئولیبرالیسم در شرایط خاص ایران نه تنها منفی نیست بلکه مثبت هم هست، هم در زمینه تاثیرات سیاسی آن و هم در بعد اقتصادی. نئولیبرالیسم آن المنتی است که می تواند در کنار مولفههای دیگر به تضیف نقش دولت مذهبی در ایران یاری رساند.

اگر چپ به آزادی و از جمله آزادی بورژوازی احتیاج دارد تا در آن نفس بکشد و وظایف طبقاتی و سیاسی خود را بهتر به پیش ببرد، به همان اندازه در شرایط مشخص ایران هم همین چپ به حضور نئولیبرالیسم اقتصادی در جامعه نیاز دارد تا بتواند با حضور نیروهای مدرن در تولید، بنیانهای تحول از نظام مذهبی به نظام سکولار را پی بریزد. بدون این حضور مدرن در اقتصاد، در ایران شاید فروپاشی رخ بدهد، اما هیچگاه انقلاب نخواهد شد.

ازجاکندن بنیانهای مذهبی اساسا یک وظیفه مدرن است، و حضور نیروهای مدرن در اقتصاد ایران، بخشی از کل پروژه. چپ ایران بشیوه تاکتیکی هم که شده باید با این ایده آشتی کند." پایان نقل قول.

چهارشنبه, ۴ آوریل۲۰۱٨ - ۱۱:۴۲
بخش: دیدگاه‎ها

هرچند نشر نوشتار بالا در نشریه ی کار ارگان این سازمان، در گذشته کمتر نظیری داشته است، اما؛ بی تردید حضور این نظرات در این سازمان دارای عللی است که به اختصار بسیار به آن می پردازم.
دلیل درج این نوشتار پارادکسیکال را مسئولان نشریه ی کار، در پاسخ به معترضان به درج این مواضع در آن نشریه، وجود آزادی ی بیان در سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت) و ارگان نشراتی ی آن ابراز کرده اند. اما، بی تردید، مناسبات و سیاستی که سردمداران** این سازمان سال های طولانی است پیش گرفته و در آن نهادینه کرده اند، به نفی هویتِ رسما اعلام شده ی این سازمان در ارگان مطبوعاتی ی آن راه برده است.
هدایت های هنوز زنده ی یادگار "مشی شکوفایی ی جمهوری اسلامی" و نیز هدایت های جاری ی این سازمان در عرصه ی سیاست و اندیشه، آسیب های جبران ناپذیری به اعتبار جریان فدایی، به خصوص به هویتِ آن و همچنین، به جنبش چپ در فضای مبارزات اجتماعی ی امروز ایران زده است. این سیاست ها و مناسبات، همچنین، سبب ساز گریز بسیاری از کادر های توانمند، اهل قلم، با اخلاق و خلّاقِ فدایی از این سازمان نیز شده است. به دیگر سخن؛ آن چه را با خون و شرف و زندان و سربلندی و تبعید و اندکی اندیشه ورزی بر بنیان های نظری ی چپ، برای این نحله به دست آمده است، اینان به بادِ فنا داده اند.

درج این نوشتار در نشریه ی "کار" یعنی اعوجاجی شگفتی انگیز! چگونه می شود بنیان های نظری و هویتی ی رسما اعلام شده ی یک تشکل، که مبنای گردهم آمدن گروهی از فعالان سیاسی در طی نیم قرن است، به نامِ دفاع از آزادی، در درونِ خود آن تشکل، در هم کوبیده شود؟ کجا دیده اید آیا، بنیانِ هویت نظری ی تاریخا شکل گرفته ی یک سازمان سیاسی ی هوادار زحمتکشان، در ارگان مطبوعاتی ی رسمی ی آن، به نام دفاع از آزادی و توسطِ عضو شورای سردبیرانِ آن، این چنین ویران شود؟ در کدام نشریه ی حزبی که مدعی است مواضع اجتماعی ی روشنی دارد، دیده اید؛ که نظرات دشمن و نیرویی که نیم قرن علیه آن رزم و رنج و شکنجِ بی امان پیش برده شده است، تبلیغ شود؟ آری! این یعنی اعوجاجی شگفتی انگیز!
البته در سازمانی که فقدان "خردمندی ی رهبری"، بسیاری از خردمندانش را تارانده باشد، و نیز؛ تنگ کردنِ عرصه بر تحرّکِ مخالفان داخلی ی سیاست های رسمی ی سازمانی و اعضای معترض، و عاقبت؛ چرخاندن اوضاع به شکلی و انشای سیاست به گونه ای که اهل اندیشه و اهل قلمش از آن بگریزند، عاقبتش می شود همین اوضاعی که می بینید. آن جا که سنگ های موزون، در ترازوی میزان قرار نمی گیرند، این پارسنگ هایند که وزن همه چیز را مشخص می کنند. 

* akhbar-rooz.com

** با توجه به مفهوم روشن "رهبری" در کارزار و اندیشه ی سیاسی، به عمد از به کار بردن واژه ی "رهبران" خودداری کرده ام.


اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:

Facebook
    Delicious delicious     Twitter twitter     دنباله donbaleh     Google google     Yahoo yahoo     بالاترین balatarin


چاپ کن

نظرات (۱٣)

نظر شما

اصل مطلب

بازگشت به صفحه نخست