یادداشت سیاسی سیاسی دیدگاه ادبیات زنان جهان بخش خبر گفتگو آرشیو  
  اجتماعی اقتصادی مساله ملی تاریخ - یادبود کارگری گزارش حقوق بشر ورزش گوناگون پاورقی  
   

از جنبش سبز تا شورش مردمی


اسفندیار طبری


• جنبش یک حرکت قانونی است و از ایجاد هرگونه شرایط استثنایی‌ واهمه دارد. شورش برای بلند کردن صدای خود احتیاج به تهدید و حتی عبور از قانون دارد تا با نافرمانی مدنی یا حتی خشونت، جدیت شرایط را تاکید کند. شورش شهامت دارد و شعار مرگ بر دیکتاتور می‌ دهد و حتی به طور مستقیم به حاکمان جمهوری اسلامی حمله می‌ کند و خود را زیر چادر اسلام با شعارهای اسلامی مخفی‌ نمی کند ...

اخبار روز: www.akhbar-rooz.com
چهارشنبه  ۱٣ دی ۱٣۹۶ -  ٣ ژانويه ۲۰۱٨


باز هم این مردم ایران هم حکومت اسلامی و هم روشفکران درون و بیرون از مرز را غافلگیر کردند و به خیابان ها ریختند وصدای اعتراض خود را بلند کردند. این مردم چیزی برای از دست دادن ندارند. گرسنگی و بیکاری در میان این مردم آن ها را به خیابان ها کشانده است. نزدیک چهار دهه است که این حکومت به نام اسلام و به نام صدورانقلاب اسلامی ثروت مردم ایران را تاراج و به حساب های شخصی‌ واریز کرده است. ظاهرا جناح های حکومتی، از معتدل و اصلاحطلب تا راست افراطی انتظار چنین حرکتی شورشی از طرف مردم را نداشته ا‌ند. شورش یک شرایط استثنایی‌ است که نه از طرف سوورن و حاکم بلکه از طرف مردمی که هیچ راه دیگری برای بهتر شدن اوضأع نمی بینند اعمال می‌ شود. در این شرایط استثنایی‌ مردم چیزی برای از دست دادن ندارند. امیدی هم برای بهتر شدن نیست. این مردم تجربه جبنش سبز را نیز دارند، که با رفتار قانونی و اخلاقی‌ نمی توان به جایی‌ رسید. دشمن این مردم در درون این حاکمیت است که از هر وسیله غیر اخلاقی‌ و غیر قانونی برای سرکوب استفاده می‌ کند. آقای روحانی از مردم می‌ خواهد که از ابزار قانونی برای اعتراضات خود استفاده کنند چرا که مردم ایران آزاد هستند و ما آزادی داریم. این دروغ است. جمهوری اسلامی در راه آزادی نهاد های اجتماعی و سندیکایی نه تنها هیچ قدمی‌ بر نداشته بلکه به طور سیستماتیک با آن مبارزه کرده است. دولت آقای روحانی به هیچ تظاهرات انتقادی مجوزی نخواهد داد. آزادی بزرگترین دروغ سردمدران جمهوری اسلامی است. در ایران جمهوری اسلامی نه آزادی وجود دارد و نه عدالت. مردمی که حتی به دلیل پوشاک، موسیقی، جنسیت، نوشتن، خواندن و ابراز عقیده مورد حمله عوامل جمهوری اسلامی قرار می‌ گیرند و روانه زندان می‌ شوند و حکومتی که صدها میلیارد دلار به نام صدور انقلاب اسلامی رشوه خواری می‌ کند و ثروت مردم ایران را به حزب الله و غزه، سوریه و یمن و بحرین می‌ بخشد، نمی تواند از آزادی مردم حمایت کند و در رفاه مردم خود کوشا باشد. به این دلیل شورش یک شرایط استثنایی است که از طرف مردم به حکومت تحمیل می‌ شود. جنبش سبز چنین خصلتی نداشت و شاید به همین دلیل نیز در مقابل چنین حکومتی مجبور به شکست بود. جنش سبز حتی برای تظاهرات مخالف رژیم به دنبال مجوز بود. او از شرایط استثنایی پرهیز می‌ کرد، زیرا همواره در این واهمه به سر می‌ برد، که حکومت خود شرایط استثنایی‌ را به جامعه تحمیل کند. جنبش سبز بسیار روشنفکرانه وشاید بیش از حد مدبرانه کنش کرد و به تجربه شکست رسید. شورش امروز مردم، اما خود را از همه این ها آزاد می‌ بیند، احتیاجی به پند و اندرز این و آن روشنفکر را هم ندارد که از خشونت پرهیز کند یا خیر. دقیقا در همین نکته تفاوت بین شورش و جنبش نهفته است. جنبش یک حرکت قانونی است و از ایجاد هرگونه شرایط استثنایی‌ واهمه دارد. شورش برای بلند کردن صدای خود احتیاج به تهدید و حتی عبور از قانون دارد تا با نافرمانی مدنی یا حتی خشونت، جدیت شرایط را تاکید کند. شورش شهامت دارد و شعار مرگ بر دیکتاتور می‌ دهد و حتی به طور مستقیم به حاکمان جمهوری اسلامی حمله می‌ کند و خود را زیر چادر اسلام با شعارهای اسلامی مخفی‌ نمی کند.
به این دلیل اپوزیسیون نیز بسیار غافلگیر شده است: برخی‌ تحلیل می‌ کنند که این شورش به زودی خاموش می‌ شود و برخی‌ اندرز های اخلاقی‌ در دوری از خشونت می‌ دهند و برخی‌ نیز پرهیز از شعارهای سرنگون طلبانه. همگی‌ منتظرند و در چند دهه اخیر آنچنان غرق تحلیل های جناحی از حکومت جمهوری اسلامی بوده اند، که عنصر فعال اجتماعی و امکان شورش اجتماعی به هیچ وجه در تحلیل های انان نمی گنجید. اما امروز این یک واقعیت و همزمان یک شانس بزرگی‌ است: به جای اندرز های روشنفکرانه باید به طور فعال و بی واهمه به آن بپیوندیم و به این شورش گسترده با شعار تغییرات جدی و اساسی‌ در سیستم حاکمیت جمهوری اسلامی در نفی ولایت فقیه وقدرت سیاسی و اقتصادی سپاه با مردم همصدا شویم. باید از این شورش مردمی حمایت کنیم و از دولت و حکومت بخواهیم که از هرگونه رفتار خشونت آمیز بپرهیزند و به خواسته های مردمی در رفع مشکلات اجتماعی و اقتصادی توجه کنند. باید روشن کنیم که با سیستم ولایتی موجود و با اختیاراتی که سپاه دارد نمیتوان به تغییرات جدی در جامعه امیدی داشت. باید به حاکمیت جمهوری اسلامی هشدار دهیم و در این جهت روشنگری کنیم که هرگونه تلاش برای یک کودتای نظامی از طرف سپاه با شورشی بزرگتر مواجه خواهد شد .
از اینرو بسیار ضروری است که اصلاحطلبان به همراه اپوزیسیون جمهوری خواه به نام حمایت از مردم، یک کمیته ملی‌ با خواسته اصلی‌ حذف ولایت فقیه و کناره گیری سپاه از ساختار قدرت اقتصادی و سیاسی در جهت حاکمیت و تقویت دولت و مجلس برای رسیدن به دمکراسی تشکیل دهند و در باره شیوه سیاسی رسیدن به این هدف به توافق رسید. 


اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:

Facebook
    Delicious delicious     Twitter twitter     دنباله donbaleh     Google google     Yahoo yahoo     بالاترین balatarin


چاپ کن

نظرات (۱)

نظر شما

اصل مطلب

بازگشت به صفحه نخست