یادداشت سیاسی سیاسی دیدگاه ادبیات زنان جهان بخش خبر گفتگو آرشیو  
  اجتماعی اقتصادی مساله ملی تاریخ کارگری گزارش حقوق بشر ورزش گوناگون پاورقی  
   

من هم رضا شهابی هستم


کاظم فرج الهی


• برخورد امنیتی با کارگران فعال در امور صنفی و پیگیری کنندگان حقوق و مطالبات کارگران نه تنها برخلاف موازین و مقررات داخلی و بین المللی(ILO) است بلکه با سلامت و مصالح یک جامعه ی مدرن و آزاد نیز مطابقت ندارد. ما کارگران همگی "رضا شهابی" هستیم. رضا شهابی ها را آزاد کنید! ...

اخبار روز: www.akhbar-rooz.com
چهارشنبه  ٨ شهريور ۱٣۹۶ -  ٣۰ اوت ۲۰۱۷


   رضا شهابی را بنا به ضرورت های کار حرفه ای و از سال ۱٣٨۰ می شناسم. راننده ی جوان و پرشوری که نسبت به حقوق و مطالبات صنفی خود و دیگر همکارانش در شرکت واحد اتوبوس رانی تهران بسیار حساس و پیگیر بود و در عین حال خواهان آموختن و یادگیری بیشتر. در آغاز کار از کانال شوراهای اسلامی کار و خانه ی کارگر در پی کسب حقوق و مطالبات صنفی اش بود و همزمان در یکی از رشته های آموزش عالی وابسته به خانه کارگر مشغول تحصیل شد؛ امری که بعدها به دلیل گرفتاری های شغلی و صنفی و نبود فرصت کافی کنار گذاشته و رها شد. رضا، پس از ناامید شدن از روش ها، اهداف و کارکرد شوراهای اسلامی کار و خانه ی کارگر، سندیکا و راه سندیکایی را برای دستیابی به مطالبات صنفی کارگران برگزید و از سوی اعضا به عنوان عضو هیئت مدیره ی سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوس رانی تهران برگزیده شد و مجبور شد در این راه رنج و محرومیت و سختی های فراوانی را تحمل کند. در بهار ۱٣٨۹ در حال انجام وظیفه ی رانندگی و هدایت اتوبوس بازداشت و در پی یک بازجویی طولانی به ناروا به ۵ سال زندان محکوم شد. در هنگام بازداشت و در حین انتقال به بازداشتگاه و زندان، در اثر ضرب و شتم و فشارهای وارد شده، ستون فقرات او به شدت آسیب دید و در ادامه ی تحمل شرایط نامساعد درون زندان، بی توجهی و نبود امکانات رسیدگی و درمان، آسیب ها بیشتر و بیشتر و رضا به فلج کامل بسیار نزدیک شد.
    رضا به منظور اعتراض به نبود شرایط مناسب و با هدف دستیابی به امکانات مداوا و درمان در چند نوبت مجبور به اعتصاب غذای طولانی شد. سرانجام به بیمارستان امام خمینی منتقل و تحت درمان و عمل جراحی، هر چند دیرهنگام، قرار گرفت. به تشخیص پزشکی قانونی و به دلیل شرایط ویژه ی جسمانی و نبود توانایی تحمل شرایط زندان برای مدت باقیمانده ی دوران محکومیت، ناگزیر چند نوبت به مرخصی پزشکی و مراقبت در خانه فرستاده شد. سرانجام پس از چندین و چند بار مراجعه و گذراندن مراحل مختلف اداری، از سوی مقامات مسئول قضایی، به ضامن رضا اعلام می شود که برای پیشگیری از مصادره ی ملک مورد وثیقه، لازم است رضا برای تحمل آخرین سه ماه محکومیت خود به زندان باز گردد.
   اکنون اما پس از مراجعه و بازگشت به زندان معلوم می شود که تمامی روزهای مرخصی استعلاجی ایشان و همچنین روزهای بستری بودنشان در بیمارستان غیبت منظور گشته و مشمول جریمه هم شده است.
    کوتاه سخن این که رضا دوباره محکوم به تحمل ۹۶۷ روز زندان شده است و همه ی این ها در حالی و در شرایطی رخ داده که رضا فقط و فقط وظایف سندیکایی خود را انجام داده، پیگیر مطالبات و حقوق صنفی خود و همکارانش بوده و بطور مطلق هیچ عمل مجرمانه ای مرتکب نشده است.
برخورد امنیتی با کارگران فعال در امور صنفی و پیگیری کنندگان حقوق و مطالبات کارگران نه تنها برخلاف موازین و مقررات داخلی و بین المللی(ILO) است بلکه با سلامت و مصالح یک جامعه ی مدرن و آزاد نیز مطابقت ندارد.
ما کارگران همگی "رضا شهابی" هستیم.
رضا شهابی ها را آزاد کنید.

منبع: فیس بوک نویسنده
 


اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:

Facebook
    Delicious delicious     Twitter twitter     دنباله donbaleh     Google google     Yahoo yahoo     بالاترین balatarin


چاپ کن

نظرات (۱)

نظر شما

اصل مطلب

بازگشت به صفحه نخست