یادداشت سیاسی سیاسی دیدگاه ادبیات زنان جهان بخش خبر گفتگو آرشیو  
  اجتماعی اقتصادی مساله ملی تاریخ کارگری گزارش حقوق بشر ورزش گوناگون پاورقی  
   

ملالِ شامگاهی


اسماعیل خویی


• پس، از رواقِ حنجره ی کیست،
با واپسین نُت از نوای سحرگاه
    در پرده ی سکوتِ پرندین،
که، در همان نخستین دیدارِ هر درخت با چهره ی بیدارِ برگ هاش،
پنجره های صدا
به روی ما و جهان باز می شود: ...

اخبار روز: www.akhbar-rooz.com
سه‌شنبه  ۲۶ بهمن ۱٣۹۵ -  ۱۴ فوريه ۲۰۱۷


پس،از رواقِ حنجره ی کیست،
با واپسین نُت از نوای سحرگاه
    در پرده ی سکوتِ پرندین،
که،درهمان نخستین دیدارِ هر درخت با چهره ی بیدارِ برگ هاش،
پنجره های صدا
به روی ما و جهان باز می شود:
و، در فضای شنیدار،
گروه خوانی ی مُرغانِ بامداد شناس،
با سازِ دلنوازِ نسیم
و همنوایی ی رقصندگانِ برگ،
آغاز می شود؟!

بگو بدانم،
پس،
چراست
و از کجاست
که همسُرایی ی خُنیاگرانِ پروازی،
در شامگاه،
که می پرند همان نُت هاشان از روی سیم های نسیم،
چنان و چندان پُرشور نیست؛
و بازگشتن شان سوی لانه ها،
چنان و چندان
که دور گشتن شان از آنها
در هوای سحرگاهی ،
پُرسرور نیست؟

ملالِ شامگاهی را
آیا
پرندگان نیز احساس می کنند؟!

بیستم مهرماه۱۳۹۵،
بیدرکجای لندن


اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:

Facebook
    Delicious delicious     Twitter twitter     دنباله donbaleh     Google google     Yahoo yahoo     بالاترین balatarin


چاپ کن

نظرات (۱)

نظر شما

اصل مطلب

بازگشت به صفحه نخست