یادداشت سیاسی سیاسی دیدگاه ادبیات زنان جهان بخش خبر گفتگو آرشیو  
  اجتماعی اقتصادی مساله ملی یادبود کارگری گزارش حقوق بشر ورزش گوناگون  
   

به یاد یولداش مسعود ملکی و مهربانی هایش


س. حاتملوی


• این چند سطر را به یاد دوستی می نویسم که مظهر مهربانی، صفا و صمیمیت بود. درِ خانه اش و سفره اش همیشه برای همه با هر دیدگاه سیاسی باز بود. ساده، مهربان و بی ریا بود. در دوستی پیگیر و اهل معامله نبود. او برای خیلی ها آقای ملکی و برای من و دوستانم «یولداش ملکی» بود ...

اخبار روز: www.akhbar-rooz.com
آدينه  ۱۰ دی ۱٣۹۵ -  ٣۰ دسامبر ۲۰۱۶


اول، سنده اوجالاردان اوچاردین
ایندی انگین لره یئندین می کونول
دریا، دنیز، داغ- داش دئمز کئچه ردین
قارادان منزل ین آلدین می کونول
« قاراجا اوغلان»


این چند سطر را به یاد دوستی می نویسم که مظهر مهربانی، صفا و صمیمیت بود. درِ خانه اش و سفره اش همیشه برای همه با هر دیدگاه سیاسی باز بود. ساده، مهربان و بی ریا بود. در دوستی پیگیر و اهل معامله نبود. او برای خیلی ها آقای ملکی و برای من و دوستانم «یولداش ملکی» بود.
در طی سی و سه سالی که من یولداش ملکی را از نزدیک می شناختم، هیچگاه او را بدون کراوات و لبخند دلنشین اش ندیدم.
یولداش ملکی انسانی بود از تبار آدمیان، با عیب ها و ضعف هایش. ولی از بیشتر انسانهائی که در زندگیم از نزدیک شناختم، انسان تر، مهربان تر، دست و دلباز تر، بخشنده تر و با صفا تر بود.
یولداش ملکی چون تربیت نظامی داشت و با اینکه تمام زندگی و رفتارش نمونه ی یک فرد با دیسیپلین نظامی بود، ولی ادب و نرمی رفتارش بخصوص در رابطه با زنان خیلی چشمگیر بود.
خانه ی یولداش ملکی در شهر کلن آلمان، مرکز مهر و دوستی بود و این آذربایجانی با صفا، که انگار با کت و شلوار و کراواتش به دنیا آمده بود، با ترشی ها و کوکتل هایش همیشه در حال پذیرائی از مهمانانش.
اینگونه بود که دوست خوب من یولداش ملکی که تمام عمرش را انسانوار زیست، هر کسی را که غمی داشت، در خانه ی پر مهرش می پذیرفت و با آرامش ذاتی اش مرهمی بر دردهایش می نهاد.
یولداش ملکی سوسیالیستی پیگیر بود و با اینکه بخش اعظم عمر ٨۷ ساله اش را در صفوف حزب توده ی ایران گذراند، هیچگاه دیدگاههای سیاسی اش را در دوستی هایش دخالت نمیداد. لذا من و خیلی های دیگر، علیرغم فاصله در نظریات سیاسی مان، او را دوست می داشتیم و ایرانیانِ مخالف رژیم ترور و وحشت اسلامی نیز- صرف نظر از دیدگاههای سیاسی شان – بخاطر دفاع پیگیر او از زندانیان سیاسی در ایران و شرکت بی وقفه اش در تظاهرات ضد رژیم، احترام زیادی برایش قائل بودند.
یولداش ملکی عاشق زندگی بود و آرزوی زندگی بهتری برای مردم رنج دیده ی کشورش داشت. او که در دوران سلطنت شاه سالهای زیادی از عمر جوانی اش را در زندان گذرانده بود، در مهاجرت اجباری بعد از انقلاب نیز شرافتمندانه زیست و با اینکه دلش برای هوای وطنش غنج می زد، با «نه» بزرگی به مافیای حاکم، صف مبارزان راه آزادی و بهروزی مردم ایران را ترک نکرد.
با اینکه مهر یولداش ملکی در دل ماست، ولی جایش در میان دوستانش خالی خواهد بود.  


اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:

Facebook
    Delicious delicious     Twitter twitter     دنباله donbaleh     Google google     Yahoo yahoo     بالاترین balatarin


چاپ کن

نظرات (۰)

نظر شما

اصل مطلب

بازگشت به صفحه نخست