یادداشت سیاسی سیاسی دیدگاه ادبیات زنان جهان بخش خبر گفتگو آرشیو  
  اجتماعی اقتصادی مساله ملی یادبود کارگری گزارش حقوق بشر ورزش گوناگون  
   

ونگر می‌ماند؟ چطور کونته چلسی را زنده کرد؟



اخبار روز: www.akhbar-rooz.com
دوشنبه  ۶ دی ۱٣۹۵ -  ۲۶ دسامبر ۲۰۱۶



اخبار روز- بخش ورزشی: دو مطلبی که در پی می آید نگاهی به وضعیت دو مربی با دو بیشینه متفاوت در باشگاههای انگلیس دارد. آرسن ونگر مربی آرسنال که یک سوم و اندی از عمر اش را در باشگاه آرسنال پشت سر گذاشته و آنتونتیو کونته مربی ایتالیائی تازه وارد چلسی است که نگاه و برنامه های مربی آبی پوشان لندن را فیل مک نولتی در بی‌بی‌سی به تحریر سپرده است. مطلب مربوط به آرسن ونگر را روزنامه شرق از منبعی انگلیسی دریافت و باز نشر کرده است. این دو مطلب خواندنی را مرور می کنیم:

چلسی با هشت برد متوالی صدرنشین لیگ برتر انگلستان است
پیروزی‌های اخیر چلسی برابر تاتنهام و منچسترسیتی نه فقط جایگاه این تیم را در صدر جدول لیگ انگلستان مستحکم‌تر کرده، که بیش از پیش تأثیر مربیگری آنتونتیو کونته بر این تیم را نشان می‌دهد. کسی که توانسته یک باشگاه مصیبت‌زده را با گذشت یک سال بازسازی کند و به چنین جایگاهی برساند.
آنتونتیو کونته تیمی را به اوج برگردانده که در فصل ۱۶-۲۰۱۵ همراه با ژوزه مورینیو فصلی ناامید کننده را پشت سر گذاشته بود. البته این تیم در ابتدای فصل در چند مسابقه نمایشی پرنوسان داشت و دقیقاً روشن نبود که چلسی جدید چقدر تغییر کرده است.
امروز اما با توجه به نتایج درخشان اخیر، این مربی ایتالیایی در فوتبال انگلستان دارد به یک چهره جالب‌توجه تبدیل می‌شود. در زمان مسابقه با حرکات دست و بدن، یک تئاتر تمام‌عیار در کنار زمین برپا می‌کند و در کنار آن نمایش تیمش، شبیه نمایش تیمی است که برای بردن یک قهرمانی بزرگ دیگر گام بر‌می‌دارد.
حرکات آنتونیو کونته در کنار زمین، مثل یورگن کلوپ در لیورپول گاهی به اندازه اتفاقات داخل زمین برای تماشاگران تماشایی است. هرچند مثل هر مربی بزرگ دیگری می داند حد و اندازه این حرکات چقدر است و تا کجا باید آن را ادامه دهد. البته حدود دو هفته پیش در لحظات حساس بازی با تاتنهام در ورزشگاه استمفورد بریج گاهی زیاده روی می‌کرد و حتی یک بار مشغول جر و بحث داغ با داور چهارم مسابقه شد. دیدن رفتارهایش کنار زمین گاهی مثل تماشای یک درام واقعی است. در نیمه اول زمانی که تیمش زیر فشار تاتنهام بود و قافیه را باخته بود، برای این که ورق را برگرداند و بازیکنانش را سوار بر بازی کند، به تقلا افتاد. اما وقتی در نهایت پدرو، بازیکن اسپانیایی چلسی، پیش از پایان نیمه اول، گل مساوی را زد، نه تنها جریان مسابقه که شکل و قیافه و حرکات کونته هم تغییر کرد. بعد از آن گل، بالا و پایین پریدن‌هایش بیشتر به چشم می‌آمد. انگار داشت رقص پای معروف ایرلندی‌ها را تمرین می‌کرد. صدای فریادهایش حتی از جایگاه خبرنگاران شنیده می‌شد.
البته آنچه که این حرکات کونته در کنار زمین را تکمیل می‌کند، شیوه بازی تحول‌یافته تیمش است. بازیکنان چلسی ظاهراً مفهوم پیام‌ها و دستوراتش را درک می‌کنند. آن‌چنان که در نیمه دوم مسابقه با تاتنهام کاملاً متحول شدند و با آهنگ بالای بازی خود، رقیب قدرتمند را حسابی تحت فشار گذاشتند.
تماشای نمایش بازیکنان چلسی طوری است که انگار آن اشتیاق و انگیزه زیاد آنتونیو کونته به خوبی به بازیکنان منتقل شده. بازیکنانش مثل او در سوز و گداز برای کسب موفقیت هستند.
تیبو کورتو،ا دروازبان چلسی، در تأیید این نکته گفته که آنتونیو کونته هیچ‌وقت، حتی در جلسات تمرین، این شور و حال را از دست نمی‌دهد: «او همیشه پرانرژی و باعلاقه است. هر جلسه همینطور است. این نکته بسیار ارزشمندی برای ما است. به ما کمک می‌کند همیشه حواسمان جمع باشد و روی پیشرفت خودمان تمرکز کنیم.» شاید به همین دلیل هم هست که این مربی ایتالیایی به شدت در بین طرفداران چلسی محبوب است و همیشه ورزشگاه استمفورد بریج مثل بازی خانگی با تاتنهام، غرق در تشویق او می‌شود. آنها مردی را بالای سر تیمشان می‌بینند که نه فقط رفتار پرشوری دارد که در لحظات حساس با حفظ خونسردی، تصمیمات فنی درستی می‌گیرد.
خصوصیتی که نشانگر آرامش درونی او برخلاف حرکات هیجان زده‌اش است. این تصمیمات فنی درست، در کنار اظهار نظرهای متواضعانه بعد از هر پیروزی‌، در مجموع او را به یک مربی مطلوب برای چلسی تبدیل کرده. کسی که در حال حاضر توانسته این تیم را در صدر جدول لیگ برتر انگلستان قرار بدهد. مردی چهل و هفت ساله که نه فقط بازیکنانش که خود او شخصاً همیشه در حال پیشرفت بوده. کما این که دانش زبان انگلیسی او از زمانی که پا به این کشور گذاشته، روز به روز در حال رشد است. طوری که صحبت‌های امروز در نشست‌های خبری با روزهای اول او قابل قیاس نیست.
واکنش‌های کنار زمین آنتونیو کونته گاهی مثل تماشای یک درام واقعی است
یک سختکوش بالفطره
عادت آنتونیو کونته به سخت‌کوشی البته با آمدن به چلسی شروع نشده است. کونته چه در دوران بازی و چه در زمان مربیگری همیشه فردی خستگی‌ناپذیر بوده. به همین دلیل، بعضی رسانه‌های ایتالیایی، پیشتر به او لقب «چکش» داده بودند. چون همیشه از بازیکنانش انتظار تلاش و تمرین بیشتر داشت. کسی که معروف است در زمان مربیگری موفق‌اش در یوونتوس، ساعت یازده شب به بازیکنانش زنگ می‌زد و از تغییر در جزئیات تمرین روز بعد می‌گفت.
او همیشه عادت داشته که برای تک‌تک بازیکنانش، یک دفترچه از رژیم غذایی مناسب منحصر بفرد آماده کند و برای آنها اهدافی جدی و سخت را در نظر بگیرد. او پیش از این که به چلسی بیاید، در تیم ملی ایتالیا و در جریان جام ملتهای اروپا ثابت کرد مربی بسیار بزرگی است.
هرچند که پیش از آن، با کسب سه قهرمانی متوالی در سری A ایتالیا همراه با یوونتوس، دورانی درخشان را تجربه کرد. او البته برای رسیدن به این سطح، در باشگاههای باری، آتالانتا و سینا مربیگری کرده و در آنجا درس‌های لازم را فرا گرفته بود. این روند رو به رشد البته بعد از آن آغاز شد که در سری B و در باشگاه کوچک آرتزو شروع به کار کرد و بعد از کسب نتایج ضعیف از کار اخراج شد. جان لوکا ویالی کاپیتان پیشین چلسی و یوونتوس و هم‌بازی سابق او در این باشگاه آنتونیو کونته را این چنین توصیف می‌کند:«فوتبال تمام زندگی او و همه فکر و ذکرش است. او آدم پرتلاشی است که نمی‌خواهد شبیه شخص دیگری باشد. او خودخودش است. در بیرون زمین فوتبال بسیار انسان آرام و خوش‌برخوردی است، اما در زمان بازی فقط به دنبال پیروزی است.»
کونته فاتح قلب بازیکنان
در فوتبال انگلستان معروف است که ستاره های چلسی و به اصطلاح «رختکن» این تیم نسبت به رختکن تیم‌های دیگر نفوذ و قدرت بسیار زیادی دارد و نظر بازیکنان سرشناس این تیم بسیار مهم و تأثیرگذار است، ولی دست کم تا به امروز کونته ظاهراً توانسته رختکن چلسی را با خود همراه کند. آنچه که گواه این نکته است حضور طولانی‌مدت جان کری روی نیمکت ذخیره است که این نیمکت‌نشینی طولانی‌مدت، هنوز مشکلی برای تیم به وجود نیاورده است.
تری در حالی که از ترکیب اصلی دور است که چلسی با خط دفاعی سه نفره‌اش، نمایش خوبی داشته و در مسابقات زیادی سربلند بوده. ویلیام گالاس فرانسوی، مدافع سابق این تیم که زمانی با جان تری هم‌بازی بوده، رمز آرامش جان تری و چلسی را در صداقت کونته می‌داند. مربی‌ای که به راحتی با بازیکنانش صادقانه صحبت می‌کند و دلایل بازی نکردن آنها را توضیح می‌دهد. جدا از این موضوع، آنتونیو کونته از آن دست مربیانی است که با اطمینان داشتن به توانایی بازیکنان، به آنها اعتماد به نفس و روحیه می‌دهد. شاید به همین علت، بازیکنانی مثل پدرو و ویکتور موزس، با آمدن او احیا شده‌اند و در کنار ادین آزار، ستاره بلژیکی تیم، دوباره توانایی خود را بازیافته‌اند. با راهنمایی این مربی ایتالیایی حتی بازیکن ناآرامی مثل دیگو کوستا تبدیل به بازیکنی آرام شده که حالا فقط بر گل‌زدن و موفقیت تیمش تمرکز می کند. کوستا برخلاف گذشته دیگر به دنبال انتقام گرفتن از مدافعان پیش‌رو نیست. این تغییر رفتار در دیگو کوستا در بازیهای اخیر کاملا مشخص بوده است.
مرد روزهای سخت
هنر و توانایی کونته فقط محدود به روزهای خوب و شیرین نمی‌شود. او به هنگام سختی و در زمان شکست هم، قابلیت‌های خودش را نشان داده. در اوایل فصل وقتی در خانه با نتیجه ۱-۲ از لیورپول شکست خورد و یا این که در ماه سپتامبر با نتیجه ۰-۳ از آرسنال شکست خورد،
بسیاری پیش بینی کردند که روزهای تلخ چلسی با کونته فرا رسیده، ولی این مربی ایتالیایی با اتکا بر غرایز مربیگری اش و بازگشت به خط دفاعی سه نفره که پیشتر در تیم ملی ایتالیا و یوونتوس، نتایج خوبی با آن گرفته بود، شرایط را تغییر داد. طوری که چلسی صاحب هشت پیروزی پیاپی شد و در این مدت فقط دو گل خورد. در این بازی‌ها میزان مالکیت توپ چلسی نسبت به رقبا و همینطور تعداد فرصت‌های گلی که خلق می‌کرد، رشد محسوسی داشت. روندی رو به جلو که حالا نتیجه‌اش صدرنشینی است. موفقیت با مردی که ثابت کرده راه و رسم لیگ برتر را به خوبی و خیلی زود یاد گرفته است.


مردی که خود را فدای آرسنال کرده است!

پنجره نقل و انتقالات زمستانی در حال گشودن است اما در باشگاه آرسنال هیچ خبری نیست. نه خبری از خرید جدید یا تمدید قرارداد دو ابرستاره توپچی‌ها و نه حتی خبری از تمدید قرارداد آرسن ونگر که فقط ۶ماه از آن باقی مانده است. به راستی سرنوشت آرسن ونگر در آرسنال چه خواهد شد؟ آیا شاهد آخرین روزهای آقای رییس در لندن هستیم؟ آیا ونگر بالاخره روی نیمکت پاری‌سن‌ژرمن خواهد نشست؟ در روزهای اخیر اغلب خبرهایی که پیرامون باشگاه آرسنال شنیده می‌شود درباره تمدید قرارداد مسوت اوزیل یا الکسیس سانچز است. آرسن ونگر، سرمربی توپچی‌ها پس از چند سال بالاخره اقدام به خرید دو سوپر استار همچون الکسیس و اوزیل کرد و به خوبی از ارزش فنی این دو بازیکن آگاه است. اکنون هر دو ستاره آرسنال خواستار دریافت دستمزدی بسیار بیشتر بوده و تمدید قرارداد خود با توپچی‌ها را منوط به این شرط می‌دانند اما در میان این هیاهو شاید کمتر کسی به تمدید قرارداد آرسن ونگر فکر کرده باشد.
آینده ونگر که در پاییز ۱۹۹۶ به آرسنال پیوست و چندی پیش بیستمین سال حضور در این باشگاه را جشن گرفت، کاملا نامعلوم است. اگر مسوولان باشگاه آرسنال دغدغه تمدید قرارداد اوزیل و الکسیس را دارند، باید بدانند که قرارداد این دو بازیکن تا سال ۲۰۱۸ بوده در حالی که قرارداد ونگر تا شش ماه دیگر به پایان می‌رسد. پیشنهادهای جورواجور باشگاه پاری‌سن‌ژرمن نیز از راه می‌رسد و ونگر همچنان بر سر دو راهی بزرگی قرار دارد. اما پرسش این است که چرا آرسنال و ونگر برای تمدید قرارداد عجله ندارند؟ شاید بهترین پاسخ را خود آقای رییس داده باشد: «من همیشه گفته‌ام که بر اساس جایگاهی که در بهار قرار داریم، تصمیم خود را اتخاذ می‌کنم. باشگاه هم در تصمیم‌گیری آزاد بوده و به دلیل حضور طولانی من در اینجا مجبور نیست که برای کار کردن با من در معذوریت قرار بگیرد. هر دوی ما دیدگاه مشابهی داریم. مربیان زیادی هستند که قراردادشان رو به اتمام است و خودم گاهی در مارس یا آوریل تمدید کرده‌ام. بنابراین چنین وضعیتی اصلا عجیب نیست.»
آرسن ونگر با این جملات سعی کرد تا همه‌چیز را عادی جلوه بدهد اما در واقعیت هیچ چیز عادی نیست حتی حضور ۲۰ ساله ونگر روی نیمکت توپچی‌ها! به هر حال، شرایط پیچیده‌ای بر باشگاه آرسنال حاکم بوده و بدون شک اولویت نخست مرد فرانسوی، ادامه زندگی در لندن است اما او بهتر از هر کسی جو سکوهای ورزشگاه امارات را می‌شناسد. ونگر به خوبی می‌داند که هواداران آرسنال از سال‌های بدون جام خسته شده و هر روز صدای اعتراض آنها بلندتر شنیده می‌شود.
حتی هنگامی که چند سال پیش کمپین «آنتی ونگرها» را تشکیل دادند، خیلی‌ها به آنها خندیدند اما این روزها دیگر مخالفان ونگر در اقلیت نیستند. ایوان گازیدیس، مدیر اجرایی آرسنال هم اختیار چندانی برای تمدید یا استخدام یک مربی جدید نداشته و این تصمیم کلیدی در ارکان بالاتر باشگاه اتخاذ خواهد شد.
آرسن ونگر نقش مهمی در شکوفایی اقتصادی آرسنال طی سال‌های اخیر داشت. وقتی که آرسنال در سال ۲۰۰۶ از ورزشگاه هایبری به ورزشگاه نو ساز امارات در اشبرتون گراو لندن
نقل مکان کرد، بدهی‌های کوتاه‌مدت ولی انبوهی روی دست باشگاه مانده بود اما ونگر همچون یک مربی ولخرج درون مستطیل سبز عمل نکرد. او استعدادهای جوان را پرورش داده و آنها را فروخت تا برای باشگاه درآمدزایی کرده و حال پس از گذشت یک دهه، نه‌تنها بدهی‌های آرسنال پرداخت شده بلکه دوران شکوفایی اقتصادی از راه رسیده و فصل برداشت میوه است. آرسن ونگر برای آرسنال فداکاری کرد و حاضر شد آبروی خود را گرو گذاشته و سال‌های بدون خرید ستاره را به جان بخرد تا باشگاه آرسنال به اهداف اقتصادی‌اش دست یابد. حال که موسم برداشت محصول فرارسیده، آیا مسوولان باشگاه آرسنال قصد تمدید قرارداد با آقای رییس را ندارند؟
آرسنال در تابستان گذشته ۹۰ میلیون پوند در بازار نقل و انتقالات خرج کرد و چهره‌های مثل گرانیت ژاکا و شکودران موستافی را به خدمت گرفت. توپچی‌ها طی ۳ فصل گذشته به دو قهرمانی جام حذفی رسیده و به ترتیب جایگاه‌های چهارم، سوم و دوم جدول لیگ برتر را به دست آورده‌اند اما هواداران آرسنال فقط و تنها فقط قهرمانی لیگ را می‌خواهند. بسیاری از انتقادهای هواداران آرسنال به ونگر را نمی‌توان غیرمنطقی دانست اما گاهی در دنیای فوتبال نیاز به صبر و استواری بیشتری است.
ونگر نه تنها یک معلم دلسوز برای بازیکن‌ها بلکه یک نگهبان برای کیان باشگاه آرسنال بود. شاید بیان این واقعیت خیلی تلخ باشد که دوران چنین مربیان عاشقی به پایان رسیده و رییس جنتلمن توپچی‌ها احتمالا آخرین نمونه از این نوع مربیان است. در فوتبال حرفه‌ای امروز که مربیان تراز اول فقط به فکر استخدام ستاره‌ها و بریز و بپاش هستند تا یک تیم قدرتمند بسازند، هنوز هم ونگر همان نگاه اصیل را به فوتبال دارد. شاید دیگر تیمی همچون تیم ۲۰۰۴ آرسنال را نبینیم اما هنوز هواداران به کسب پنجمین قهرمانی لیگ در دوران ونگر امیدوار هستند. 


اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:

Facebook
    Delicious delicious     Twitter twitter     دنباله donbaleh     Google google     Yahoo yahoo     بالاترین balatarin


چاپ کن

نظرات (۰)

نظر شما

اصل مطلب

بازگشت به صفحه نخست