یادداشت سیاسی سیاسی دیدگاه ادبیات زنان جهان بخش خبر گفتگو آرشیو  
  اجتماعی اقتصادی مساله ملی تاریخ کارگری گزارش حقوق بشر ورزش گوناگون پاورقی  
   

دولت تازه آمریکا: نظامیان و میلیاردر ها
اشپیگل آنلاین- یاکوب آوگشتین، برگردان: حسین انور حقیقی


• جا دارد که دوباره نگاهی به تئوری لنینی سرمایه داری انحصاری دولتی بیاندازیم. زمان آنست که کتابهای قدیمی را درآوریم: ابتدا کنسرن های بزرگ شرکت های کوچکتر و متوسط را می بلعند و حاکمیت بر بازار خود را در دستان محدودی متمرکز می کنند. بعد از بازارها نوبت دولت می رسد ...

اخبار روز: www.akhbar-rooz.com
سه‌شنبه  ٣۰ آذر ۱٣۹۵ -  ۲۰ دسامبر ۲۰۱۶


کابینه دونالد ترامپ را می توان به حساب تقلید مسخره از چپ ها گذاشت - حق با کارل مارکس بود: دوران بورژوازی رو به پایان است.
دونالد ترامپ هنوز رئیس جمهور نشده روی دست همه دروغ های منتقدینش می زند که گویا این آقا آنقدر هم بد نیست که تصور می شود، نه او خیلی بدتر است. کابینه او تا آنجا که قطعی شده، شبیه کابوس یک معلم جامعه شناسی چپ می باشد که به واقعیت پیوسته است: همه پیش داوری های چپ در باره "سرمایه داری انحصاری دولتی" و "مجموعه نظامی-صنعتی" درست از آب در می آید. در قلب دنیای غرب میلیاردرها و نظامیان قدرت را به دست می گیرند.

آری: حق با مارکس و انگلس بود. "بورژوازی نه تنها سلاح هایی را تولید کرده است که موجبات مرگش را فراهم می کنند بلکه مردانی را هم بار می آورد که آن را بکار گیرند."آنزمان مارکس البته به کارگران فکر می کرد. دولت آتی آمریکا این پیشگویی روشن بینانه "مانیفست کمونیست" را تایید می کند ولی با قهرمانانی از گونه ای دیگر. نتیجه اما یکی است: دوران بورژوازی به پایان می رسد.

ترامپ رئیس جمهور سوپرلاتیو هاست. کابینه او می تواند ثروتمندترین کابینه تاریخ نوین آمریکا باشد. اعضای تاکنون روشن شده آن به تنهایی مجموعا بیش از 14 میلیارد دلار ثروت دارند. این مبلغ بیش از پنجاه برابر کابینه جورج دابلیو بوش، که آنهم از فقرا تشکیل نشده بود، می باشد.

اینها کسانی هستند که مقدرات "جهان غرب" را تعیین خواهند کرد:

- رکس تیلرسون Rex Tillerson ، وزیر خارجه، رئیس تاکنونی آکسون موبیل، که بر پایه گزارش هیئت مدیره بورس بیش از 240 میلیون دلار سهام شرکتش را دارد و یکی از روئسای کلان حقوق بگیر موسسات کشور است.

- ویلبر رس Wilbur Ross ، وزیر بازرگانی، که ثروت خود را از طریق تکه تکه کردن و فروش شرکت های مقروض و ورشکسته بدست آورده است.

استیون منوخین Steven Mnuchin ، وزیر دارائی، که در شرکت سرمایه گذاری گلدمن ساکس ثروتمند شد و ثروت خود را از راه خرید یک شرکت وام مسکن ، که توانایی پرداخت بدهی هایش را نداشت، و با بیرون ریختن وامداران از خانه هایشان بیش از پیش افزود.

- اندرو پوزدر Andrew Puzder ، وزیر کار، که مخالف افزایش حداقل دستمزد است و بر این نظر است که نباید کارفرمایان را زیر فشار گذاشت که به کارکنان خود اضافه کاری پرداخت کنند.

- توم پریس Tom Price ، وزیر بهداشت، جراحی بسیار ثروتمند ، که قبل از همه می خواهد رفرم بیمه همگانی اوباما را لغو کند.

و همچنین سرهنگان و ژنرالها: تاکنون حداقل پنج نفر در کابینه آتی. سیا، پنتاگون، دفاع میهنی، وزیر داخله و نیز پست های مشاور که باید به دست نظامیان سپرده شوند.
چنین کابینه ای را درگذشته در آمریکای لاتین خونتای نظامی می نامیدند. "تسایت آنلاین" می نویسد که نظامیان از جورج واشینگتن به بعد چنین قدرتی نداشته اند.

بهترین چیزی که در باره سیاست کارگزینی (انتخاب اعضای دولت) ترامپ می شود گفت چنین است:
این ها کسانی هستند که از ابراز نظر خود به ترامپ نباید بهراسند. این مسئله در مورد مردی که به نارسیسم والایش شناخته شده است، دست کم شگفت آور است. افراد ترامپ ثروتمند و مستقل هستند و مسلم است که می توانند از عهده اداره قدرت برآیند.
آیا به نفع اجتماع هم بکار خواهند بست؟ چگونه آنها باید از عهده مسئولیت دولت برآیند که به زبان جان مینارد کینز John Maynard Keynes عبارت است از، "گرفتن تصمیماتی است که اگر دولت نگیرد هیچ کس دیگری نمی گیرد".

کنسرن ها در دولت نفوذ کرده با آن در می آمیزند

جا دارد که دوباره نگاهی به تئوری لنینی سرمایه داری انحصاری دولتی بیاندازیم. زمان آنست که کتابهای قدیمی را درآوریم: ابتدا کنسرن های بزرگ شرکت های کوچکتر و متوسط را می بلعند و حاکمیت بر بازار خود را در دستان محدودی متمرکز می کنند.
بعد از بازارها نوبت دولت می رسد: کنسرن ها در آن نفوذ کرده در نهایت با آن در می آمیزند. در گستره دیجیتال این روند خیلی پیش رفته است: کنسرن های اینترنتی سیلیکون-والی Silicon Valley مدتهاست که با بوروکراسی امنیتی آمریکا به یک مجموعه دیجیتال-دولتی فرا روییده است، که هیچ قانون و مرزی را نمی پذیرند.
گویا ترامپ می خواهد تز قدیمی کمونیسم را تایید کند که که قهر دولتی مدرن فقط کمیسیونی است، "که کسب و کار مشترک کل طبقه بورژوازی را اداره می کند".

طبقه کارگر راه را برای فاشیست های مدرن هموار می کند

به هرحال، "مانیفست کمونیست" را از قفسه بردارید و بخوانید!
همه چیز درباره نیروی انقلابی بورژوازی در آن آمده است، که چگونه به دست آن ابتدا فئودالیسم را روبیده و در نهایت خود را بدست خود نابود خواهد کرد.

اما طبقه کارگر دیگر نه به مثابه عامل انقلابی که به مثابه "گاو رای ده" (ماشین رای) حضور دارد و این خطای مارکسیسم حساب میشود. طبقه کارگر راه فاشیست های مدرنی چون ترامپ، پوتین و اردوغان را به قدرت هموار می کند. این یک پارادوکس است: چپ معاصر وظیفه دارد جامعه بورژوایی (جامعه شهروندی) را از دست خود نجات دهد.

اکنون زمان آن فرا رسیده است که استراتژی های مقاومت را آماده ساخت.

منبع: آشپیگل آنلاین
www.spiegel.de


اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:

Facebook
    Delicious delicious     Twitter twitter     دنباله donbaleh     Google google     Yahoo yahoo     بالاترین balatarin


چاپ کن

نظرات (۰)

نظر شما

اصل مطلب

بازگشت به صفحه نخست