یادداشت سیاسی سیاسی دیدگاه ادبیات زنان جهان بخش خبر گفتگو آرشیو  
  اجتماعی اقتصادی مساله ملی یادبود کارگری گزارش حقوق بشر ورزش گوناگون  
   

تمسخر یک حق بدیهی
نیلوفرفرحناک


• ازدواج امری مقدس نیست. پشت تمام احساسات و عواطفی که شالوده‌ی اصلی ازدواج است، قراردادی نوشته می‌شود. چگونه می‌توان دو نفر را تشویق به بستن قرارداد، تشویق به ایجاد خانواده کرد درصورتی‌که یک نفر از ابتدا بداند مالک خانواده‌ای که به وجود می‌آورد نیست، چون حق حضانت از آنِ او نیست. به محض امضا، حق خروج از خودِ قرارداد و کشور، از آنِ او نیست؟ ...

اخبار روز: www.akhbar-rooz.com
دوشنبه  ۲۲ آذر ۱٣۹۵ -  ۱۲ دسامبر ۲۰۱۶



بیدارزنی: برنامه‌ی طنزی تلویزیونی، سبب شد توجه طیفی از مردم در فضای مجازی- که دیگر سهم عمده‌ای را در زیست ما دارد- به مسئله‌ی حق طلاق زنان، دوباره جلب کند. مجری و سازنده‌ی برنامه که اتفاقا از پیشروان طنزِ تلویزیونی در کشور ماست، حق طلاق را دست‌مایه‌ی طنز خود می‌کند. او مردانی را که راضی می‌شوند حق طلاق زنان را تایید و مقدمات اجرایی شدنش را در عقدنامه و دفترخانه فراهم کنند، تلویحا تحقیر می‌کند.

به دنبال تفسیر و نقد این برنامه‌ی تلویزیونی نیستم، چرا که همه عملکرد صداوسیما را می‌دانیم. ابعاد حقوقیِ حق طلاق زنان نیز منظور و در حیطه‌ی تخصص این یادداشت نیست؛ بلکه نگاهی اجمالی به جامعه‌ای است که در آن دو انسانِ بالغ قراردادی را امضا می‌کنند اما قانونش می‌گوید فسخ قرارداد تنها در صلاحیت طرفِ مذکر است. درست است که زن هم می‌تواند تقاضای طلاق دهد و مرد هم نمی‌تواند از حق طلاق خود به آسانی و بدون نظر قاضی استفاده کند ولی هیچ یک از این‌ها از نقصان قانونی نمی‌کاهد که حق ابتدایی و اولیه‌ی یک انسان را از او سلب می‌کند. بدیهی بودن این حق به سبب نقض شدنش در قانون، برای افکار عمومی چندان قابل‌درک نیست. اثبات بدیهیات همیشه دشوار است و گرفتن امتیازی که نابرابر به نیمی از جامعه اهدا شده است دشوارتر. قانون که به نفع نیمی دیگر سنگینی کند، مهریه- از نظر نویسنده سنتی است که بهتر است حذف شود- تبدیل به مشکلی می‌شود که عده‌ای از زنان، امیدِ نجات با طنابِ پوسیده‌اش را در سر می‌پرورانند.

می‌گویند: حق طلاق زن، نهاد خانواده را سست می‌کند. این نهاد، سلامتِ روان نمی‌خواهد؟ صِرفِ افزایش کمیتش کافیست؟ جامعه‌ی سالم در گرو بالا بردن کیفیتِ هسته‌های اولیه نیست؟ ازدواج امری مقدس نیست. پشت تمام احساسات و عواطفی که شالوده‌ی اصلی ازدواج است، قراردادی نوشته می‌شود. چگونه می‌توان دو نفر را تشویق به بستن قرارداد، تشویق به ایجاد خانواده کرد درصورتی‌که یک نفر از ابتدا بداند مالک خانواده‌ای که به وجود می‌آورد نیست، چون حق حضانت از آنِ او نیست. به محض امضا، حق خروج از خودِ قرارداد و کشور، از آنِ او نیست؟

این است که مثلا کاربری می‌نویسد، همسری پیدا کنید که از ابتدا این حقوق را به شما «اهدا» کند. و گویا تنها راه‌حل باقی‌مانده همین است. به مانند سیستمی که دچار اختلال است و شما مجبوری کد را دستی وارد کنی. در جایی که قانون به وقتِ اضطرار حامی تو نیست و آن‌چنان صریح و برابر نیست که به‌عنوان یک شهروند زن وقتی مجبوری بدان متوسل شوی از سرانجام کار اطمینان داشته باشی به سیستم اجراییِ خودکار اعتماد نمی‌کنی… خودت وارد عمل می‌شوی. همسری پیدا می‌کنی که حقوق اولیه‌ات را در دفترخانه به تو اهدا می‌کند. آنچه مالِ توست از تو گرفته‌اند و حالا به طور رسمی اهدا می‌کنند. آن حسی که در ناخودآگاه مردم است اینجا بروز می‌کند. جامعه باید بداند این لطف نیست که مردی در قبال همسرش می‌کند، او در حال انجام وظیفه است.

و حالا با طیف وسیعی از شهروندان مرد و زن مواجهیم که یا به این انجام وظیفه می‌خندند و یا در برابرش مقاومت می‌کنند. وقتی قانون، درست نباشد؛ سلیقه است که حکومت می‌کند.

*اخبار روز- مهران مدیری کمدین ایرانی در برنامه تلویزیونی دورهمی پنج شنبه شب ۱۸ آذر، در نیمه ی برنامه ای که به موضع طلاق اختصاص داشت، مردانی را که حق طلاق به همسرشان داده‌اند، «جوگیر» نامیده و مسخره کرده است. مدیری در این بخش از برنامه با زمینه چینی و تمسخر موضوع حق طلاق، گفت: «اینها آقایونی هستند که موقع ازدواج جوگیر شدند و حق طلاق را دادند به خانوم» در همین برنامه در میان 300 نفر از حضار تنها یک نفر از زنان گفت که شوهرش به وی حق طلاق داده و مدیری بعد از صحبت های زن و شوهر در باره تصمیمی که گرفته اند و توضیح آنان مبنی بر این که «اگر مشکلی پیش آمد بتوانند طلاق بگیرند.» خطاب به مرد گفت:«ماهیچه هام سوخت برات، خیلی مظلومه، خانوم کاریش نداشته باشی»


اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:

Facebook
    Delicious delicious     Twitter twitter     دنباله donbaleh     Google google     Yahoo yahoo     بالاترین balatarin


چاپ کن

نظرات (۰)

نظر شما

اصل مطلب

بازگشت به صفحه نخست