یادداشت سیاسی سیاسی دیدگاه ادبیات زنان جهان بخش خبر گفتگو آرشیو  
  اجتماعی اقتصادی مساله ملی تاریخ کارگری گزارش حقوق بشر ورزش گوناگون پاورقی  
   

تصویر جهان در قاب هفته
از خاورمیانه خونین تا رقص برزیلی برای پاپ


اردشیر زارعی قنواتی


• جهان در حالی به سیر طبیعی خود ادامه می دهد که خاورمیانه هم چنان "مخزن الاخبار" این کره خاکی است، هر چند که بگویند و بنویسند که این حوزه ژئوپلتیک به واسطه عدم توسعه یافتگی "حاشیه" دهکده جهانی و دوران مدرن خواهد بود ...

اخبار روز: www.akhbar-rooz.com
پنج‌شنبه  ۱۰ مرداد ۱٣۹۲ -  ۱ اوت ۲۰۱٣


جهان در حالی به سیر طبیعی خود ادامه می دهد که خاورمیانه هم چنان "مخزن الاخبار" این کره خاکی است، هر چند که بگویند و بنویسند که این حوزه ژئوپلتیک به واسطه عدم توسعه یافتگی "حاشیه" دهکده جهانی و دوران مدرن خواهد بود. آنچه که برای دیگر مردمان جهان "زیست اجتماعی" و مفهوم "زندگی" در شادی و ثبات در پیشرفت تلقی می شود، برای توده های بی شکل خاورمیانه شورش جهت تخریب نظم کهن در شرایط دوقطبی های متخاصم، گرداب منازعات قومی – مذهبی، مرز مخدوش رقابت سیاسی با نبرد ایدئولوژیک و "دو جهان زیستی" مرکز و پیرامون معنا می یابد. از مصر تا تونس و از لیبی تا سوریه رهبران و مردمان حساب های تسویه نشده تاریخی خود را در یک مسیر خونین و دشمنانه تاق می زنند تا با سلب مشروعیت از دیگری خود را در مصدر قدرت بنشانند. البته این پندار در انتزاع صورت نمی گیرد و نبرد در واقع در صورت عینی خود یک کشاکش بین نیروهای تحولخواه و نیروهای واپسگرا است که خیزش عربی را در گردابی از خون غرق کرده است. در آن سوی جهان "پاپ فرانسیس" در شرایطی حدود یک هفته در برزیل خیمه زد که کلیسای کاتولیک با گذر از قرون وسطی، امروز دربه در به دنبال جوانان با رقص موزون آنان، کشیشان و راهبان مسیحی را به صف رقص ترغیب می کند.

جنگ اخوان با سکولارها در بطن بهار عربی: برادران مسلمان وقتی از قالب فعالیت های اجتماعی و خیریه یی به سطح قدرت سیاسی در سایه فرصتی که خیزش های عربی در اختیار آنان گذاشته بود خود را ارتقا دادند، برادری آنان در سطح ملی به جهت عملکرد ایدئولوژیک و تشنگی قدرت به یک کینه و دوشقگی ساخت سیاسی – اجتماعی در حوزه ملی و منطقه یی تبدیل شد که هم اینک منطقه را به آشوب کشیده است. در مصر با سقوط "محمد مرسی" رئیس جمهوری اخوانی بر اساس اعتراضات گسترده مردمی و دخالت ارتش، این دوقطبی و نبرد وارد مرحله جدیدی شد که این بار برادران مسلمان می بایست خیمه و خرگاه اعتراضی خود را در مقابل نهاد قدرت بر پا کنند. بعد از یک ماه اعتراض سازمان یافته و منسجم حامیان اخوان المسلمین در میدان جلوی مسجد "رابعه العدویه" و دانشگاه قاهره که اوایل هفته با به خشونت کشیدن آن و درگیری با پلیس حدود ٨۰ کشته و چند هزار زخمی بر جای گذاشت، زنگ خطر برای ثبات ملی مصر به صدا در آمده است. در چنین وضعیت آشفته یی "کاترین اشتون" مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپایی با سفر به این کشور و دیدار با رهبران فعلی و مرسی در حصر تا حدودی توانست از تشدید منازعات کاسته و در چارچوب معادلات جدید راه میانه یی را برای مصالحه ملی به طرفین دعوا گوشزد کند. تونس نیز که در تمام طول هفته درگیر موضوع ترور "محمد البراهمی" رهبر چپگرای جنبش مردمی بوده و ده ها هزار معترض خشمگین به شیوه مصری ها در اعتراض به حاکمیت "حزب النهضه" فریاد خود را بر سر شاخه تونسی اخوان آوار کرده اند، ظاهرا تا همین جای کار با پذیرش تشکیل "دولت فراگیر" از سوی حزب النهضه توانسته اند به بخشی از مطالبات خود دست یابند. اما اعتراض به جنبش اخوان به مصر و تونس محدود نماند و هم زمان با تحولات این دو کشور مردم لیبی نیز در اعتراض به ترور "عبدالسلام مسماری" منتقد سرسخت اسلامگرایان که توسط شبه نظامیان در روز جمعه ۲۶ جولای در بنغازی از پای در آمد، به خیابان سرازیر شده و دفاتر اخوان، حزب عدالت و سازندگی شاخه سیاسی آن و حتی حزب لیبرال "ائتلاف نیروهای ملی" وابسته به "محمد جبرئیل" را در شهرهای بنغازی و طرابلس به آتش کشیدند. این موج اعتراضی ضداخوانی در سراسر شاخ آفریقا نتیجه عملکرد واپسگرایانه و ضددمکراتیک جنبش جهانی اخوان است که حتی به خلاف همتایان خود در ترکیه از پاسخ به ابتدایی ترین مطالبات اقتصادی، اجتماعی و امنیتی شهروندان نیز عاجز بوده اند. در سوریه وقتی "احمد جربا" رئیس ائتلاف ملی در به در به دنبال یافتن متحدین جدید و قول کمک های مالی و تسلیحاتی به شرق و غرب جهان سفر می کند نیروهای "بشار اسد" تقریبا شهر "حمص" را به طول کامل از دست مخالفان خارج کرده و در شمال حلب نیز فعلا جنگ بین کردهای سوری با اسلامگرایان به اندازه یی داغ است که دولت دمشق دغدغه چندانی بابت پیشروی شورشیان ندارد. در عراق نیز هم چنان شلتاق خون موج می زند و دیگر بحث انفجار یک بمب یا حمله انتحاری نیست، بلکه سخن از ۱۷ انفجار سازماندهی شده در بغداد، محمودیه و بصره گفته می شود که تنها در یک روز بیش از ۷۰ کشته و ۱۶۰ مجروح بر جای گذاشت تا بی ثباتی در این کشور فراتر از اقدام گروه های مرتبط با القاعده به واقعیت سقوط این کشور به چرخه منازعات فرقه یی اثبات شود.

مهمانی شام آمریکایی برای باز کردن گره کور: سفر "صائب عریقات" مذاکره کننده فلسطینی و "زیپنی لیونی" مسئول پرونده فلسطین در دولت ائتلافی "بنیامین نتانیاهو" به واشینگتن برای از سر گیری مذاکرات صلح مثل دفعات قبل با یک توافق جهت ادامه آن در طی دو هفته آینده در منطقه و رسیدن به توافق در طول ۹ ماه آینده منجر گردید. هر چند که مفاد مذاکرات محرمانه مانده است ولی در نهایت به یک مهمانی شام با حضور "جان کری" وزیر امور خارجه آمریکا منتهی شد که شاید همین شام و آزادی حدود صد اسیر فلسطینی در آینده به عنوان ماحصل این دور از مذاکرات به حساب آید.

یک جهان و یک دنیا اشفتگی: در پاکستان هم زمان با انتخاب "ممنون حسین" فرماندار سابق اسالت سند و از متحدین نزدیک " نواز شریف" به عنوان رئیس جمهوری این کشور با حمله برنامه ریزی شده طالبان به زندانی در دره "اسماعیل خان" حدود ۲۵۰ زندانی عضو این گروه فرار کرده ۱۲ تن از جمله شش پلیس و شش زندانی شیعه کشته شده و چند زندانی و پلیس زن نیز ربوده شدند. در اروپا بعد از کاروان های سلطنتی در هفته گذشته در ای هفته کاروان تصادفات ریلی، جاده یی و هوایی این قاره را در صدر اخبار قرار داد، حادثه برخورد قطار با مانع بتونی در اسپانیا که حدود ٨۰ کشته بر جای گذاشت، تصادف دو قطار در سوئیس که یک کشته و سی زخمی به بار آورد، سقوط اتوبوس مسافربری از پل در نزدیکی ناپل که منجر به مرگ حدود ٣۶ نفر شد در کنار سقوط هیلی کوپتر در رومانی با ۵ کشته، هفته خونیتی را برای اروپا رقم زد. در آمریکا که هنوز بحث فرار و افشاگری های "ادوارد اسنودن" که روابط دیپلماتیک این کشور را با جهان دستخوش تنش کرده هم چنان داغ است، با محاکمه "بردلی منینگ" در دادگاه نظامی آن هم به جهت لو دادن اسرار دولتی و نظامی احتمالا یک عمر زندان را برای وی به ارمغان خواهد داشت. سفر یک هفته یی پاپ فرانسیس به برزیل در شرایطی به پایان رسید که در آخرین روزهای این تور مسافرتی با هجوم جوانان برزیلی به ساحل "کوپاکابانا" در شهر ریو دو ژانیرو در مراسم عشای ربانی، رقص موزون جوانان برزیلی به شیوه "سامبا" اسقف ها، کشیشان و راهبه های حاضر در مراسم را هم به شوق آورد و آنان نیز رقصیدند، تا نشان دهند که کلیسای کاتولیک اصلاحات ضروری خود را با رقص و سخنان پاپ در خصوص رواداری با همجنسگرایان آغاز کرده است.


اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:

Facebook
    Delicious delicious     Twitter twitter     دنباله donbaleh     Google google     Yahoo yahoo     بالاترین balatarin


چاپ کن

نظرات (۰)

نظر شما

اصل مطلب

بازگشت به صفحه نخست